Zaterdag 15/05/2021

Zoektocht naar de juiste wijs

Met Brusseld heeft Arno net een uitstekende plaat gemaakt, waarop oriëntaals opgesmukte rock-’n-roll en een bitterzoete liefde voor de Europese hoofdstad naadloos in elkaar passen. Opmerkelijk genoeg hoorden we Hintjens zaterdag geen moment fulmineren over het B-H-V-bordeel, tijdens Dranouter aan Zee. Dat bleek achteraf echter niet eens zo vreemd: hij en zijn groep maakten zelf een behoorlijk verscheurde indruk.

Arno stelt nieuwe plaat ‘Brusseld’ voor tijdens Dranouter aan Zee HH

Op het strand van De Panne kwam het openingssalvo ‘Brussels’ nochtans aan als een smerige oplawaai. Een in het rood gestuurde gitaar, de dreigende grom van Hintjens en een ritmesectie die klonk als de hartslag van een opgeschrikte duinvos, zorgden voor de perfecte entree.

Nieuwe spil in de groep is gitarist Jo Mahieu, een uitgeweken Ostendais die eerder zijn diensten bewees aan Lunascape, Cinérex en Yasmine. Au service du plus beau tekende hij voor ingenieuze accenten in recenter werk als ‘Mourir à Plusieurs’, ‘Black Dog Day’ of ‘God Save the Kids’. Bij de classics viel echter op dat zijn gitaarspel niet half zo hoekig of dwars klonk als dat van zijn illustere voorgangers. ‘Ha Ha’ van TC Matic overtuigde daardoor maar nipt, net als ‘Bye Bye till the Next Time’, waarin ook een onnodig geluidseffect op de cimbalen die song in de war dreigde te sturen.

Bovendien wankelde het geluid niet zelden in de set, terwijl de groep een weifelende indruk maakte: in het beste geval leverde hun zoektocht naar de juiste wijs een grandioos ‘Watch out Boy’ op, dat geweven werd rond een Arabisch motiefje, de fabuleuze zang van Sabrina en retrofuturistische blieps van Serge Feys. Maar in het slechtste geval verkoos elk bandlid een andere richting uit te gaan, zoals in de slordige cover van ‘Sea Line Woman’. Even later splitsten ze je dan weer een mechanische versie van ‘Oh La La La’ door de maag. Die laatste song had dan ook helemààl niet gehoeven in de set - speel classics met vuur of zwijg ze dood, lijkt ons nog geen mal devies.

Als wiedergutmachung stuurde de groep gelukkig ook een hertimmerd ‘Putain Putain’ de tent in: stukken vuiler dan het origineel, alsof Nine Inch Nails zich er persoonlijk mee was komen bemoeien. Daarnaast mocht vooral zangeres Sabrina zich de grote aanwinst noemen tijdens het concert. Met haar echo’s uit de Maghreb herinnerde ze ons er bovendien nog maar eens aan hoe briljant Arno’s Stoemp vorig jaar klonk. In afwachting van pure betovering, verblijft bovengetekende dan ook met alle respect.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234