Dinsdag 15/10/2019

Zoeken naar de juiste mix

Degelijk, ernstig, highbrow en soms een beetje te braaf. De woorden die De Morgen-medewerkers bovenhalen om hun voormalige directeur te beschrijven lijken verdacht goed te passen bij de oude Radio 1. Is Wim Coessens klaar voor zijn taak als netmanager bij de vernieuwde informatiezender?

Door Els Maes

Afgelopen dinsdag kwam Wim Coessens (40) voor het eerst de pers toespreken, op de wekelijkse persmeeting van de VRT. Hij mocht er de Radio 1-programmering van december presenteren en zich vervolgens onderwerpen aan een kritische doorlichting van de verzamelde journalisten. De eerste taak, zo geeft hij grif toe, ging hem iets makkelijker af dan de tweede. Voor het eerst zit Coessens in een functie waarin hij verantwoording moet afleggen aan het publiek.

"Dat merk je inderdaad als je hier aan de slag gaat. Er wordt nog veel meer op je vingers gekeken", zegt Coessens. "Maar dat vind ik niet meer dan logisch: we vervullen een openbare opdracht met geld van de samenleving."

Op de barricaden staan om de visie en de keuzes van 'zijn radionet' te verdedigen, dat wordt wennen. Coessens is niet de man die kritische vragen met één welgemikte oneliner van tafel veegt. "Ik heb begrip voor sommige negatieve reacties op de nieuwe Radio 1 en daar wil ik graag een gefundeerd antwoord op brengen. Maar ik vind sommige opmerkingen gewoon onterecht. Als men met termen als vervlakking of verkleutering begint te zwaaien, dat vind ik iets te gemakkelijk. Ik vind dat ik als Radio 1-luisteraar absoluut niet minder goed geïnformeerd ben dan vroeger. De voorbije week heb ik in De ochtend heel gedegen analyses gehoord over het hoofddoekendebat in Gent, over de formatiecrisis. Het tempo ligt iets hoger, en er is ruimte voor meer items. Die verbreding is een goeie zaak."

In zekere zin, zegt Coessens, vertoont de vernieuwingsoperatie van Radio 1 overeenkomsten met de transformatie die De Morgen onder zijn directeurschap doormaakte naar het nieuwe 'Berliner'-concept op kleiner formaat. "Die vernieuwing kwam er uit dezelfde bekommernis: het mediagedrag van het publiek verandert omdat er steeds meer kanalen zijn die altijd en overal nieuws brengen. De meerwaarde van goede journalistieke merken zit eerder in de keuzes die gemaakt worden en in het zoeken naar de perfecte mix. Als je niet inspeelt op die veranderende behoeften, dan kalft je publiek af.

"Ik kan enorm genieten van een lang, goed uitgewerkt, mooi geschreven stuk. Maar toen ik als eindredacteur aan de centrale desk werkte bij De Morgen, hield ik er ook van om nieuwsstukken te bewerken en tot de essentie te herleiden. Daar komt ook mijn voorliefde voor Elsschot vandaan: daar staat geen woord te veel.

"Ik vind de merite van 'het grote stuk' een van de grootste misvattingen in de journalistiek. Ik geloof echt heilig dat kwaliteit niets te maken heeft met lengte en omvang. Ja, je moet diep kunnen graven en ruimte maken om een goed verhaal te vertellen. Maar het is absoluut een blijk van talent als je op een heel snelle, accurate, toegankelijke manier de kern van de zaak kunt vatten. Wat mij betreft is The Economist het beste tijdschrift van de wereld. In een stuk van 80 lijnen over België staat vaak meer dan de eindeloos uitgesponnen stukken die je in onze pers soms vindt."

Coessens riep alvast december uit tot muziekmaand op Radio 1, met '100 op 1' en verder ook extra aandacht voor Bruce Springsteen, die naar het Sportpaleis in Antwerpen komt, en voor Art for Earth, het klimaatconcert van Lalaloverfrontman Tom Kestens.

Vrienden en collega's kennen Wim Coessens als een groot muziekliefhebber, met een brede smaak voor heel uiteenlopende genres en met een achtergrond als klassiek geschoold muzikant. Toen hij deze zomer onze redactie een blik gunde in zijn platenkast, noemde Coessens Bach, Brahms en Schubert als "vaste ankerpunten" in zijn leven. "Maar als jongste van drie broers ben ik evenzeer beïnvloed door wat ik van de twee anderen kreeg aangereikt: kleinkunst, de progrock van Pink Floyd en Jethro Tull, de folkrock van Steeleye Span, de nog altijd briljante Talking Heads..."

Als contrabassist stond Coessens trouwens ooit zelf op het podium met Kadril, en was hij medeoprichter van het symfonisch orkest Akademos. Als hij er geen netmanager was, zou Coessens tot de mensensoort kunnen behoren die boze brieven schrijft naar Radio 1 over het afvoeren van gespecialiseerde muziekprogramma's als De groote boodschap of Het concertgebouw. "Ik neem mezelf als individuele luisteraar ook niet als uitgangspunt voor de muziekkeuze van de zender. Welke functie moet muziek vervullen op een actualiteitenzender, daar gaat het om. De opdracht voor de nieuwe Radio 1 was om de muzieklijn te stroomlijnen, en ik begrijp de noodzaak van die ingreep. Daarvoor hadden de luisteraars te veel de indruk dat het een beetje alle kanten uitschoot. De playlist is ingekort, dat klopt. Ik denk dat we nu 3.000 verschillende nummers draaien, wat nog altijd veel meer is dan een hitzender."

"Een goeie mix van pop en rock, met ruimte voor veel nieuwe dingen, daar kan ik me in vinden. En er is nog steeds ruimte voor 'andere' soorten muziek, in programma's als Exit of Classics. Ik zal nooit van één radiozender verwachten dat die aan al mijn muziekbehoeftes tegemoet komt. Ik luister net zo goed naar Klara, Studio Brussel als Radio 1. Of ik zet een cd op."

Toen Wim Coessens zijn journalistieke loopbaan startte bij De Morgen als vertaler, had hij in de verste verte niet de ambitie om door te groeien naar een managementfunctie, vertelt hij. Ondertussen heeft Coessens wel een Vlerickdiploma op zak, en zijn gebrek aan managementervaring heeft hij nooit als een handicap ervaren. "Ik heb het altijd een enorm pluspunt gevonden dat ik de media vanuit de inhoudelijke kant heb leren kennen, en niet puur uit een marketingoogpunt. Ik ben me op een andere manier bewust van wat er bij een redactie leeft. Zo uitzonderlijk is het trouwens niet: mijn voorganger Jan Hautekiet is als radiomaker doorgegroeid naar het managementniveau en ook Peter Vandermeersch van De Standaard en Hans Maertens, ex-directeur van De Tijd, zijn hun carrière begonnen als schrijvend journalist.

"Ik vind het een geprivilegieerde positie om management en de inhoudelijk kant te verzoenen. De karikaturen die in de pers gemaakt worden van 'content-mensen' versus 'marketingmensen', die vind ik soms lachwekkend en zelfs beledigend. Hier lopen hopelijk niet al te veel mensen rond met een C of een M op hun voorhoofd. De tijd dat de marketing- en contentmensen in aparte gebouwen zaten en niet met elkaar praatten, is voorbij, hoop ik. Het is heus niet zo dat ik ooit 's ochtends opstond en zei: nu ben ik een manager en geen content-mens meer."

Zoals een vertaler andermans woorden en gedachten weergeeft, ziet Coessens ook zijn nieuwe taak bij Radio 1 eerder als facilitator. Als netmanager wil hij er in de eerste plaats voor zorgen dat de radiomakers hun ei kunnen leggen. "Ik reik de medewerkers een kader aan waarbinnen zij zich creatief kunnen uitleven. Dat vind ik een leuke rol om te spelen."

Het is heus niet zo dat ik ooit 's ochtends opstond en zei: nu ben ik een manager en geen 'content'-mens meer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234