Dinsdag 20/10/2020

Make-up

Zo wordt make-upartiest Lyle Reimer een levend zelfportret

De blauwe look maakte Lyle Reimer maandag in Amsterdam. Hij gebruikte onder andere een leren jasje, onlangs opgestuurd gekregen. Het resultaat is geïnspireerd op Delfts blauw en de tulp.Beeld Lyle Reimer

De Canadese make-up en mixed media-artiest Lyle Reimer is een hit op Instagram. Fans sturen dozen vol pruiken en troep in de hoop dat hij er een look mee creëert. Gucci, Moschino en Cher weten hem ook te vinden.

Sinds zes jaar maakt hij zelfportretten, alle onderdelen, inclusief de kleren, zelf geknutseld van gevonden materialen en objecten. Denk oorbellen gemaakt van kaas of geroosterd brood dat gedoopt is in goudglitter en daarna gepiercet, of een headpiece van een verbouwde Comme des Garçons-portemonnee. "Ik zie de foto's niet als selfies, ik ben het zelf namelijk niet. Het is kunst, mijn gezicht is slechts een canvas."

Een look creëren - altijd uniek en hij gebruikt nooit tweemaal hetzelfde materiaal - kost hem zo'n vier uur, mits alle accessoires al gereed zijn. Daartoe is hij elke dag in zijn studio te vinden, oorbellen knutselen, een pruik verknippen. "Ik kijk zelden tv en tijd voor een sociaal leven heb ik nauwelijks."

Inspiratie vindt hij overal. Modeshows kijken is heilig voor me, onderdeel van mijn ochtendritueel, ik sta op, drink koffie en ga naar YouTube. En ik zie ook veel inspirerende dingen om me heen. Als kind had ik al een fascinatie voor alledaagse objecten. 98 procent van wat ik gebruik is gemaakt van gevonden spullen. Ik krijg vanuit de hele wereld dozen met troep en heerlijke, oude afgevreten pruiken opgestuurd." Tussen vuilnis op straat zoeken doet hij niet, maar tijdens het joggen komt hij van alles tegen. "Ik maak een notitie in mijn hoofd en op de terugweg gaat het mee. Ik kom zelden met lege handen thuis."

Diep buigen in Japan

Het begon met vijf looks die hij plaatste op Instagram, dagelijks één, vrienden vroegen om meer, het werden er tien. "By that time it was like a drug." Celebrities en mensen uit de modewereld tegen wie hij 'enorm opkijkt', begonnen hem te volgen en commentaren onder zijn foto's te plaatsen. B. Åkerlund bijvoorbeeld, de stylist van Madonna, en haarwizard Eugene Souleiman. "Een hele eer."

Maar ook Cher, die maar 21 mensen volgt. "En daarvan ben ik er dus één. Crazy. En nee, ze plaatst geen commentaar. Nooit. She doesn't speak." Hij werd naar Japan en Taiwan overgevlogen om masterclasses te geven of om op feestjes aanwezig te zijn als Lylexox. "Ik was echt stomverbaasd, maar oké, als dat is waar ze me voor willen betalen, prima."

"In Japan word ik overigens behandeld als een popster. Hoe dieper ze daar voor iemand buigen, des te meer respect. Een vriend van me, een diplomaat die er woont, zei: 'Lyle, voor mij kan er slechts een lichte buiging vanaf.' Terwijl ze bij mij bijna op de grond lagen. Het was allemaal erg surrealistisch."

Waarom zijn werk zo aanslaat? "Mensen noemen het oprecht en authentiek, een groter compliment kan ik niet krijgen." Maar het succes zit 'm ook in de combinatie van foto met de humoristische anekdote die hij erbij schrijft. "Als ik een week niets post krijg ik geheid vragen waar mijn nieuwe look blijft. 'Kom op Lyle, ik heb een zware dag gehad en ik wil graag even lachen.' Leuk uiteraard, maar ik doe dit vooral voor mezelf. Ik kan me geen leven meer zonder deze creatieve uitlaatklep voorstellen."

Candy Magazine

Hij groeide op in Wymark, Saskatchewan, een stad met minder dan 200 inwoners in het midden van Canada, waar hij nauwelijks enige toegang had tot kunst en mode. "Mijn tante werkte echter als model, had een eigen kinderkledinglijn, was zeer reislustig en bood me een blik op een andere wereld. Ik vond het te gek om haar koffer te openen en aan al haar parfums te ruiken. Ze voedde mijn creatieve kant, mijn eerste clown make-up maakte ik op mijn vijfde al met haar Chanelcosmetica."

Mensen willen hem graag in een drag hokje stoppen, zegt hij, maar hij heeft wat hij doet nooit gezien als drag. Ook wordt hij vergeleken met de Amerikaanse kunstenaar Cindy Sherman vanwege de veelheid aan karakters. En Sherman is haar carrière eveneens als visagist begonnen.

Met Amsterdam heeft hij een speciale band. In 2014 werd hij er door modefotograaf Philippe Vogelenzang gefotografeerd voor Candy Magazine.

"Veertien pagina's, tien looks, tussendoor douchen en alles eraf wassen. Tegen middernacht was mijn huid knalrood van de lijm. Ik bid dagelijks tot de huidgoden. Ik gebruik geen drugs, rook niet en drink matig, alles in de hoop dat mijn huid er nog een tijdje mee door kan."

Inmiddels heeft hij veel vrienden in Amsterdam. Zo logeert hij bij modeontwerper Claes Iversen op de Herengracht - "vorig jaar ontmoet op een boot tijdens de Gay Pride" - en Viktor & Rolf schrijven het voorwoord van zijn boek dat volgend jaar maart uitkomt.

"Ze volgen me al een tijdje en wilden me vorig jaar graag ontmoeten. Viktor had die dag helaas andere verplichtingen, maar Rolf en ik hebben uren gepraat. Hij was zo ontzettend vriendelijk dat ik moest huilen, ik kon gewoon niet geloven dat iemand waar ik al zo lang tegenop kijk mijn werk bewonderde." Eenzelfde emotionele ervaring had Reimer toen de vermaard Franse creative director Fabien Baron, ook al fan, zijn boek wilde vormgeven.

Verknipte tas

Succes na succes stapelt zich op. Hij werd als een van de eersten gevraagd voor het Guccigram Project. "Ik vroeg of ze me afval van het atelier konden sturen, maar in plaats daarvan kreeg ik een gloednieuwe tas. Toen die op de studio arriveerde heb ik meteen de schaar erin gezet. I cried fashion tears. Oh God what am I doing? Mijn zussen gaan me haten. Uiteindelijk heb ik er een headpiece van gemaakt, één onderdeel kwam terecht in een oorbel, een ander deel heb ik verwerkt in gezichtsversiering. Het eindresultaat durfde ik nauwelijks naar Gucci te mailen, doodsbang dat ze het niets zouden vinden. Ik heb lang met mijn vinger boven de verzendknop gezweefd, maar ze bleken er dolblij mee en postten mijn look kort voor Halloween."

Morgen vliegt hij naar huis, naar Vancouver, waar 45 kilo 'Moschino garbage' op hem wacht, geselecteerd door creative director Jeremy Scott. Zes dagen heeft hij dan om minstens zes looks voor te bereiden, waarna hij gefotografeerd wordt in Los Angeles.

Wat er met de foto's gebeurt? "Ik hoop dat ze worden geplaatst in de Italiaanse Vogue. Creative director Giovanni Bianco wil namelijk ook graag iets met me doen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234