Zondag 22/05/2022

straatblog

Zo slaat onze liefde voor baksteen en beton om in blinde haat

null Beeld kos
Beeld kos

Aubry Cornelis studeerde Communicatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel. Woont (opnieuw) in datzelfde Brussel. Lag ooit vier dagen in coma. Won in 2012 een niet meer zo druk bekeken tv-quiz. Put uit al deze - en vele andere - ervaringen inspiratie.

OPINIE

Ofschoon de dagen opnieuw korten, worden ze er beter noch slechter op. Dat leven, dat kabbelt maar verder, want na zonneschijn komt er ander weer en dat schijnt normaal te zijn. En zie, de mensen sjokken nog steeds als vanouds door de straten, al hebben ze sedert enkele dagen opnieuw jasjes aan. Daardoor let je overigens beter op schouders, postuur en wandelgedrag - we staan daar zelden bij stil. We kijken zonder te zien.

Kortom, ook in Brussel is het inmiddels september en wil u nu eens wat weten? Het kan mij en alle andere hoofdstedelingen aan onze reet roesten. We zitten nog steeds op bierterrassen, stiekem te hopen op een waterzonnetje. We hebben geen Océade en Mini-Europa meer, maken geen schijn van kans op panda's en alhoewel we met gepaste mildheid fier zijn op het spiksplinternieuwe Muntpunt, wil het woord 'belevingsbibliotheek' er bij mij maar niet in. Ergens in Grimbergen schijnt dan weer een nieuw stadion komen te staan, alwaar we onze wereldkampioenen in spe kunnen gaan toejuichen in volstrekt beschaafd supporterees.

Bouwprojecten doen altijd veel stof opwaaien nog voor de eerste spadesteek een feit is. Ze zijn onze geliefkoosde symbolen: imposante emanaties van welvaart, vooruitgang, tijdgebonden schoonheid en - een vermaledijd woord - verbondenheid. Als we ze willen, willen we ze meteen, alsof er een krankzinnige passionele verliefdheid in het spel is. Maar onze liefde voor baksteen en beton is tegelijkertijd fragiel. Ze kan omslaan in blinde haat als de perceptie ontstaat van een ongewenst, overbodig, fout ingeplant en te duur constructiemisbaksel. Terwijl ik dit schrijf, ontwaart mijn lodderig oog op Facebook overigens een kersverse groep met als titel 'Wij willen een nationaal stadion zonder atletiekpiste'.

Een fraaie reeks afkortingen heeft inmiddels gepoogd enig licht op dit fenomeen te werpen. Het begon bij NIMBY - 'not in my backyard'. Bouw met andere woorden windmolens, gevangenissen en kerncentrales waar u maar wil, maar zeker niet hier. Op de keper beschouwd wil ik ook liever niet om de haverklap paté van zwaluwen van het dak van mijn tuinhuis rapen, terwijl ik met ware doodsverachting een slag van de windmolen poog te ontlopen. Maar die molen moet ergens staan natuurlijk (is er eigenlijk veel wind waar Mini-Europa ligt?).

Tenzij je zegt: steek die molens waar dat ander soort winden uit komt. In dit geval dekt het nimby-etiket de lading niet meer volledig. Dat soort van krachtig en rechtlijnig redeneren valt onder de kromme noemer BANANA: build absolutely nothing anywhere near anything. Gladde jongens die zo'n standpunt kunnen verkopen, maar het is en blijft een te verdedigen keuze. Of denkt u dat het alleen maar rozengeur en maneschijn is, zo'n afvalverbrandingsoven in je achtertuin? Heel de moestuin onder een dikke laag viezig stof, om helemaal banana van te worden. Klein probleem: hoe gaan we dan onze afval- en energiewinningsproblematiek aanpakken, als er niks nergens mag staan?

Wel, het net sluit zich als op die vraag wederom een uitgestoken middelvinger volgt. Want nimby fans noch banana freaks drijven het meestal tot zover op de spits. Daar is een ander, vervaarlijker type mens voor nodig. De cave man, of de holbewoner. CAVE MEN zijn citizens against virtually everything. Ze zijn tegen alles, en helaas niet zo heel vaak voor iets. U treft deze prehistorische mensensoort steeds vaker in onze contreien aan. Soms kuiert hij of zij zelfs door de Antwerpse Zoo, en ook in pretpark Para Daiza zijn er al een paar gespot. Toch fijn, zo'n pretpark in de buurt. Het moet niet altijd een kernreactor zijn, al schijnen ze in Fukushima inmiddels cavemen in te zetten om het vervuilde grondwater weg te jagen. De buurtbewoners aldaar hebben nog nooit last gehad van het nimby-fenomeen maar zijn erg gevoelig voor banana-standpunten tegenwoordig.

Ik weet niet eens of ik voor of tegen een atletiekpiste moet zijn. Doe mij maar een goed toegerust bierterras.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234