Donderdag 08/12/2022

NieuwsOorlog in Oekraïne

Zo moeilijk verloopt oversteek aan Russisch-Georgische grens. Belg getuigt: ‘Héél Rusland is corrupt’

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

De Belgisch-Russische Timour Khadashev (36) waagde een lange en uitputtende tocht naar de Russisch-Georgische grens om te ontsnappen aan zijn oproepingsbrief. Eenmaal aangekomen, getuigt hij over de erbarmelijke omstandigheden: ‘Ik voel me een clochard, een wild dier.’ Toch blijft Timour standvastig wachten op zijn beurt om hopelijk de grens over te steken. ‘Ik heb anderhalf jaar oorlog gezien en wil dat niet nog eens meemaken’, getuigt de man die in Tsjetsjenië al heel wat oorlogsgruwel te verduren kreeg.

Esther De Leebeeck

“Help, alsjeblieft. Ik wil niet vechten voor Poetin.” De woorden van Timour (36) komen binnen, net als de beelden die hij ons stuurt. Mensen zitten opgepropt in een klein gebouw. Ze kregen allemaal een nummer en moeten wachten tot ze hun mogen verdedigen aan de Russisch-Georgische grens om verder te reizen. En dat gaat tergend traag. Al twee dagen wacht hij zijn beurt af, na al een tocht van drie dagen. “Het is erbarmelijk hoe ze ons hier behandelen. Er is één duty free shop met wat snoep, chocolade en sigaretten, maar alleen Georgiërs mogen er iets kopen. We moeten dus bedelen dat zij iets willen kopen. Ik voel me echt een clochard, een wild dier.”

Laten we even terugspoelen naar zes dagen geleden. Nadat president Poetin een gedeeltelijke mobilisatie afkondigde, sloegen naar schatting al meer dan 260.000 Russische mannen op de vlucht. Vooral aan de grens leidt dat tot chaotische taferelen. De meeste vluchten via de buurlanden Georgië, Kazachstan en Finland. “Het werd een kwestie van dagen vooraleer ook ik mijn oproepingsbrief zou krijgen”, begint Timour zijn verhaal. De dertiger is geboren in Tsjetsjenië, maar door de Tsjetsjeense oorlog vluchtten zijn ouders in 2001 naar België. “Ik heb anderhalf jaar oorlog gezien en wil dat niet nog eens meemaken”, vervolgt hij. Meer dan vijftien jaar woonde en werkte Timour in ons land, meer bepaald in Mechelen, tot hij jobaanbiedingen kreeg in de rest van Europa en Rusland.

Russische Belg Timour Khadashev (36) getuigt hoe hij te voet mobilisatie ontvlucht en al twee dagen vastzit aan Russisch-Georgische grens. Beeld rv
Russische Belg Timour Khadashev (36) getuigt hoe hij te voet mobilisatie ontvlucht en al twee dagen vastzit aan Russisch-Georgische grens.Beeld rv

“Ik heb altijd in de verkoop gewerkt en ben opgeklommen tot visual merchandising manager voor luxemerken zoals Giorgio Armani. Vijf jaar geleden kreeg ik de kans om voor Lacoste in Moskou te werken”, vervolgt hij. “Een kans die ik met beide handen geep. Een jaar later deed het luxe kledingmerk Moncler me een beter voorstel en sindsdien ben ik daar aan de slag.” Maar door de huidige mobilisatie van Poetin heeft het merk beslist om hun zaken terug te trekken uit Rusland. “Ze brachten alles in gereedheid om me over te plaatsen naar München. Ik kreeg een nieuw elektronisch ondertekend contract en tickets om op 10 oktober naar München te vliegen.”

Maar daar kon de Mechelaar niet langer op wachten. “Poetin kondigde fase één al af (ex-legermensen) en dan weten we allemaal dat fase twee niet ver weg is. Dat wil zeggen reservisten die niet in het leger hebben gezeten, maar wel de leeftijd hebben om mee te moeten vechten. Kortom, ik dus. Ik heb geprobeerd om een nieuw vliegticket te kopen, maar die kosten liepen op tot 12.000 euro. Dat geld heb ik niet. Er zat dus niks anders op dan via Georgië te vluchten, want van daaruit kon ik nog voor 800 euro op 30 september naar Europa vliegen.”

Russische Belg Timour Khadashev (36) getuigt hoe hij te voet mobilisatie ontvlucht en vastzit aan Russisch-Georgische grens. Beeld rv
Russische Belg Timour Khadashev (36) getuigt hoe hij te voet mobilisatie ontvlucht en vastzit aan Russisch-Georgische grens.Beeld rv

Maar die grensoversteek verliep allesbehalve vlot. Samen met zijn nonkel en twee neefjes van 18 en 19 jaar reed hij twee dagen van Moskou tot Vladikavkaz, de dichtstbijzijnde stad bij de grens. Vanaf daar waren er kilometerslange files. “Er werd geschreeuwd, voorgestoken, en er gebeurden accidenten. Mensen verloren hun verstand en de politie deed niks. Onze nonkel besliste om het traject met de auto alleen verder te zetten en wij gingen de laatste tien kilometer te voet doen. Onze valiezen lieten we achter”, aldus de dertiger. “Door de blakende zon liep ik overigens een extreme zonneslag op. Ik ben kaal en mijn pet ligt nog in Moskou. Mijn hoofd crepeerde van de pijn. Een apotheker of winkel was er nergens.” Eens aangekomen bij de eerste Russische grenspost wordt het drietal tegengehouden. Te voet mogen ze niet verder tot aan de Georgische grens. Ze moeten een vervoersmiddel – fiets, auto, brommer of step – hebben. “Pure afzetterij. Een rommelfiets kostte 1.200 euro, maar die waren niet meteen beschikbaar. Wij moesten het doen met een plek in iemands auto. Per persoon kostte dat 2.266 euro voor, lees goed, 800 meter. We konden er ook voor kiezen om 6.000 euro te betalen en ‘met zekerheid’ te worden afgezet in Georgië. Een schande hoe ze misbruik maken van alles. Varkens zijn het. Héél Rusland is corrupt.”

Na zo’n 36 uur zonder slaap en nog eens vier kilometer te voet, kwam Timour aan op ‘neutraal’ gebied, aan de Russisch-Georgische grens. “Ik toonde mijn Belgisch paspoort en vertelde dat ik voor mijn job naar München moest. Maar het enige wat ik te horen kreeg, was: ‘ga naar kamer 222’. In die kamer kreeg ik een paginanummer waarop 20 namen werden gezet, waaronder de mijne. Twee dagen geleden zaten ze aan paginanummer 62, vandaag aan 74 en ik sta op 92. Vrouwen, kinderen en bejaarden krijgen voorrang en velen worden zonder reden geweigerd. Aan dit tempo moet ik nog twee dagen wachten, en dan is het nog niet eens zeker dat ik door mag.”

Een Turks-Russische man krijgt intussen telefoon van zijn tante. Zijn oproepingsbrief voor het het front in Oekraïne was binnengekomen. “De kans is dus groot dat de mijne ook op mijn appartement is toegekomen. Maar we willen echt niet terug en Poetins oorlog vechten. Al moet ik hier nog dagen zitten en grond eten.” Timour had al contact met de Belgische ambassade maar zij kunnen niks doen aangezien hij zich op ‘neutraal’ gebied bevond. Rond 18 uur liet Timour ons weten dat het hem uiteindelijk toch gelukt is om voorbij de grenspost te geraken.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234