Zondag 18/04/2021

Zo kwetsbaar als graniet

rock

j mascis uitzonderlijk solo in brusselse ab-club

Brussel

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

Ruim twaalf jaar lang was J Mascis het gezicht van Dinosaur Jr, een invloedrijke Amerikaanse band die al grunge speelde toen nog geen mens van Kurt Cobain had gehoord. En hoewel hij vandaag platen maakt onder zijn eigen naam, is er aan zijn sound nauwelijks wat veranderd. Mascis staat bekend om zijn voorliefde voor fuzz en feedback, maar de man heeft ook een zachtere kant. Die toonde hij tijdens een zeldzaam akoestisch soloconcert, woensdagavond in een uitverkochte AB-club.

Joseph Donald Mascis zou een onechte zoon van Neil Young kunnen zijn. Beide artiesten hebben een onvaste stem en een introvert karakter; ze schrijven indringende maar melodieuze songs, maken graag veel lawaai en zijn begenadigde rockgitaristen. Hun muziek vertoont nogal wat onderlinge raakpunten, maar in tegenstelling tot Young is de 36-jarige Mascis een product van de Amerikaanse punk- en hardcorescene. Van de zeven platen die hij maakte met Dinosaur Jr is You're Living All Over Me uit 1987 nog altijd de indrukwekkendste: een verzameling kwetsbare, hartverscheurende songs waarin snijdend gitaarwerk en intimiderende noise-uitbarstingen centraal stonden.

Herrieproducent J Mascis was afgelopen zomer, samen met bassist Mike Watt en de broers Ron en Scott Asheton, nog te zien op Pukkelpop, met een bezielde hommage aan The Stooges. Woensdag in Brussel lag het volume echter beduidend lager en dat had zo zijn voordelen. Anders dan tijdens de vaak snoeiharde optredens van Dinosaur Jr was Mascis' stem nu duidelijk hoorbaar, waardoor je eindelijk zijn teksten kon verstaan, en werden de melodieën niet langer aan flarden gescheurd voor ze je oor bereikten. Wie vertrouwd was met J Mascis' eerste soloplaat, het nooit in Europa uitgebrachte Martin + Me uit 1996, wist ongeveer waaraan hij/zij zich in de AB kon verwachten: tot op het bot uitgeklede Dinosongs zoals 'Thumb', 'What Else Is New' en 'Quest', aangevuld met iets recenter materiaal.

De zanger - lang grijzend haar, grote hoornen bril - maakte een timide indruk en communiceerde nauwelijks met het publiek: meer dan een "well, alright" tussen de nummers door kreeg hij niet over zijn lippen. De set begon vrij ingetogen met 'Someone Said' uit zijn nieuwe cd Free So Free, een plaat die in het teken staat van claustrofobie en vrijheidsdrang. Toch zou het niet lang duren voor de gitaarfreaks aan hun trekken kwamen, want door akkoordenreeksen te samplen en te loopen vond Mascis alsnog een manier om uitgebreid aan het soleren te slaan. Enkele effectpedaaltjes volstonden al om van zijn akoestische Gibson een onweerproducerende machine te maken, en reken maar dat de toeschouwers achteraf flink uitgewaaid de zaal uit strompelden.

De voormalige dinosaurus leek zijn publiek geen adempauze te gunnen: liedjes als 'Flying Cloud', 'Keeblin'', 'Get Me' en het passioneel gespeelde 'Little Furry Things' zoefden met windkracht negen voorbij en waren vaak al afgelopen voor je ze had herkend. Opvallend was wel dat Mascis tot driemaal toe teruggreep op songs uit het inmiddels achttien jaar oude Dinosaur-debuut (die afgekloven versie van 'Repulsion' klonk ronduit meesterlijk) en dat zelfs obscure pareltjes als 'Throw Down' (ooit een b-kantje van de single 'Just Like Heaven') een plek op de setlist hadden gekregen.

De snaarinterventies in het duidelijk onder invloed van Greg Sage geschreven 'Alone' sloegen meer dan één AB-bezoeker met verstomming. Alleen kon je je tegen het einde van het concert toch niet van de indruk ontdoen dat Mascis zich iets te vaak op eenzelfde procédé beriep, waardoor de nummers last dreigden te krijgen van eenvormigheid. De moeizaam afgedwongen toegiften, 'The Wagon' en 'Severed Lips', gaven echter aan dat de schrijfsels van J Mascis sterk genoeg zijn om, ook zonder het gebruikelijke noisejasje, op de wereld te worden losgelaten. Het ultieme Gitaarreptiel als singer-songwriter? Het leven is vol verrassingen.

WIE: J Mascis WAAR EN WANNEER: AB, Brussel, 13 novemberONS OORDEEL: De uit noise geboren songs van Dinosaur Jr bleven in hun sobere, uitgeklede versies moeiteloos overeind en J Mascis toonde zich ook in zijn eentje een virtuoos op de snaren. Een dynamische set dus, die alleen naar het einde toe wat last kreeg van eenvormigheid.

Mascis toont zachtere kant tijdens een zeldzaam akoestisch soloconcert

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234