Dinsdag 26/05/2020

Zijn we gemaakt om samen te leven?

Liefde en seksualiteit, het houdt ons alle dagen bezig. Waarom bestaat er dan geen vak op school waar je die dingen kunt leren? Elke week trekken wij met een vraag naar professor doctor Bo Coolsaet. Vandaag vragen we ons af of onze monogame levensvorm wel de juiste is en of die haalbaar is voor een heel leven lang...

Kristel (24) denkt erover om haar relatie te verbreken. Ze is nu vijf jaar samen met Marc en ziet het niet meer zitten. Toch ziet ze hem nog graag maar er zijn kleine probleempjes, die maar niet opgelost raken. "Zijn wij mensen eigenlijk wel gemaakt om een leven lang samen te blijven?", vraagt ze zich af.

De professor antwoordt: "Monogamie is slechts een van de vele mogelijke samenlevingsvormen. Je hebt ook polygame (één partner met meerdere van het andere geslacht), patrimoniale (mannen die samenleven) en matrimoniale (vrouwen die samenleven) samenlevingsvormen. Een van de aantrekkelijkste vormen van samenleven, is uitgebreide gezinsvorming: hier wonen ouders, grootouders en kinderen onder hetzelfde dak. Monogamie is wereldwijd in de minderheid. In het Westen wordt ze - mede onder impuls van de katholieke kerk - in stand gehouden. Toch is die monogame samenlevingsvorm in de westerse gemeenschap in een snel tempo aan het verbrokkelen. Het aantal officiële echtscheidingen neemt razendsnel toe. Het aantal individuen dat de huwelijksverbintenis niet meer aangaat, neemt in dezelfde mate toe. De eeuwigdurende monogamie wordt in toenemende mate vervangen door een seriële of opeenvolgende monogamie."

"Maar zijn wij nog wel in staat om ons met z'n tweeën exclusief aan elkaar te binden?", vraag ik me af. "Ja, in principe kan dat", antwoordt de professor. "Ik denk ook dat iedereen die verliefd is alleen een blijvende en hechte relatie als doel in het hoofd heeft. In de fase van de verliefdheid krijgt men de illusie dat de partner de enige ware is. Na die eerste fase wordt het script wat aangepast en zijn er verscheidene evoluties mogelijk. De mooiste en ideaalste vorm van samenblijven, is wanneer beiden elkaar met hun positiefste en negatiefste eigenschappen aanvaarden en liefhebben. De positieve moeten hier worden geïdealiseerd, de negatieve moeten worden aanvaard."

De professor besluit: "Omdat beide partners nooit helemaal voldoen aan elkaars ideaalbeeld, bestaat steeds de bedreiging dat hij/zij iemand anders leert kennen, met andere positieve bindingselementen. De neiging bestaat nu eenmaal om daar nogal snel op in te gaan. Een nieuwe partner die net wel de eigenschappen bezit die de huidige partner niet heeft, lijkt uiteraard in het begin ideaal, maar ook die partner is niet perfect. De garantie dat iemand de perfecte partner is, heb je immers nooit."

Bo Coolsaet is de coauteur van De navelstreng van Eros. Heb jij ook een vraag voor de professor? Mail ze door naar mix@demorgen.be of schrijf naar ons redactieadres: Brogniezstraat 54, 1070 Brussel.

Muriel Kuyps Foto Bieke Vanduffel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234