Zaterdag 24/10/2020

'Zijn jullie al eens vergeten naar de wc te gaan?'

Anneleen, Charlotte en Margot (3x8) vragen K3 uit

Acht jaar geleden boorde Marcel Vanthilt de meidengroep K3 professioneel de grond in bij de preselecties van Eurosong. Fijne vleeswaren en muziek voor achtjarigen, orakelde hij. Hij heeft gelijk gekregen. Straks lopen de zalen voor De 3 biggetjes weer vol. Drie achtjarige meisjes mochten de repetitie volgen én Karen, Kristel en Kathleen uitgebreid vragen stellen.

opgetekend Door Peter-Jan Bogaert / Foto's Tim Dirven

'Of de kinderen even op de schoot willen?", vragen de professionele ijsbrekers bij hun entree. Het charmante trio is echt wel verantwoordelijk voor de opwarming van de aarde. Meisjes (en - toegegeven - ook hun ouders) laten stralen en hun harten doen smelten, kan K3 als geen ander.

Anneleen, Charlotte en Margot komen niet zomaar op visite. Ze hebben een echt interview geboekt. Als vragensteller moet je dan even afstand bewaren. "Zo gaat het toch bij een volwassen interview", legt Kathleen uit. "Maar sommige journalisten blijven wel graag op onze schoot zitten", floept Karen eruit. Meteen goed voor het eerste lachsalvo in drievoud van een hele reeks.

"Amaai", zegt Kathleen, terwijl ze de kinderen aandachtig bekijkt. Alle drie zijn ze even oud als de groep K3. Geboortejaar 1999. Kleine meisjes worden groot. Kathleen: "We hebben al een hele lange weg afgelegd." Kristel: "Onlangs kwam ik een fan van het eerste uur tegen op Beach Rock. Ze was zestien ondertussen. Ik zei hallo en dat het lang geleden was dat ik haar nog gezien had. Ze was kei gegeneerd."

K3 mikt op de doelgroep tussen de drie en dertien jaar. Met hun acht jaar zijn de drie jonge meiden de gemiddelde fan. Het interview is goed voorbereid, zoals het hoort. Drie redactievergaderingen, onder meer in de klas van meester Stefaan van 't Schooltje van Oppem, hebben een duidelijke rolverdeling opgeleverd. K3 doet dat immers ook, weet Charlotte.

Anneleen stelt de meer ondeugende vragen, Charlotte speelt de zorgende rol en Margot neemt de dromerige vragen voor haar rekening. De vragen hebben ze zelf bedacht, al bleek het boekje Vraag maar van de Duitse kinderschrijfster Antje Damm een geweldige inspiratiebron.

Anneleen: Hebben jullie nog de knuffels van toen jullie klein waren?

Kristel (de zwarte): "Tot voor kort wel. Ik had een klein bruin hondje met lange oren, dat altijd bij mij in bed lag. Ik heb het nu weggeschonken aan het Speelgoedmuseum in Mechelen, waar het te bezichtigen valt."

Karen (de rosse): "Ik had zo'n Kermit de Kikker, met zo'n lange tong. Kwinie heette die. Op den duur was hij helemaal kapot en uiteengerafeld, maar toch ben ik er jaren mee blijven slapen. Ik heb die knuffel nog altijd."

Kathleen (de blonde): "Mijn favoriet was een babypop, die ik ook nog altijd heb, zelfs haar kleertjes. Ik zal die blijven houden tot ik zelf kindjes heb, zeker? (glimlacht)"

Anneleen: Wie knuffelen jullie het liefst?

Kathleen: "Mijn hond Rani natuurlijk. En ook mijn twee poezen."

Kristel: "Voor mij zijn dat mijn kindjes: Nanou (twee jaar en twee maanden) en Lily (zes maanden). Als ze 's avonds hun papje hebben gegeten zitten we samen nog even in de zetel. We trekken dan een dekentje met de figuur van Superman erop over ons heen en dan knuffelen we heel intens."

Karen: "(twijfelt even, alsof ze een totaal ander antwoord wil geven) Ik knuffel het liefst met mijn metekindjes; ik heb er drie."

Anneleen: Wie zouden jullie nooit willen kussen?

Kristel: "Een minister, die lijken me allemaal zo saai."

(iedereen lacht)

Karen: "Ik zou het verschrikkelijk vinden om een monster te kussen. Of iemand die zich niet wast en heel hard stinkt."

Anneleen: Wanneer hebben jullie jullie eerste beha gekregen en welke kleur had die?

(hilariteit alom)

Karen: "Ik weet dat nog heel goed. Ik moet dertien jaar geweest zijn. Een tante van me had een vleeskleurige beha gekocht, die ik verschrikkelijk lelijk vond."

Kristel: "Mijn moeder heeft me op een ochtend een beha gegeven. Toevallig had mijn vriendin Annelies er ook een van haar mama gekregen. We hebben toen afgesproken om hem samen voor het eerst aan te doen in de klas, maar het was een model met overal bolletjes aan de achterkant en dat zat absoluut niet goed.

"(tot de meisjes) Hebben jullie al een behaatje? Of dragen jullie topjes? Neen?"

Karen: "(speels) Dat komt nog wel, meisjes. Dat komt nog wel."

Anneleen: Zijn jullie al samen in bad gegaan?

"(samen in koor) Wij drieën? Samen? Neen, nog nooit."

Kristel tot Karen: "We hebben toch weleens samen gedoucht helemaal in het begin?"

Karen: "Ja, dat was in een jeugdherberg in Dudzele. Er waren alleen maar van die open douches. Als we nu op hotel gaan, hebben we elke onze kamer en stelt de vraag zich niet, maar we generen ons niet voor elkaar."

Kathleen: "Ik zit toch wel het liefst alleen in bad. Met z'n tweeën heb je al weinig plaats en zeker met z'n drieën zou het niet gaan."

Charlotte: Hoe maken jullie je mooi?

Karen: "Veel shoppen en heel vroeg opstaan. Er kruipt veel, héél veel tijd in het schminken. Als een echte madam gebruik ik poedertjes en crèmes. Een hele beautycase vol. En natuurlijk passeer ik weleens bij de kapper."

Kathleen: "Ik moet mijn haar altijd föhnen, anders komen er krulletjes in. Niet dat ik krullen lelijk vind, integendeel. Alleen niet bij mezelf."

Kristel: "Gezond eten, dat helpt ook natuurlijk. Je huid is dan veel mooier."

Charlotte: Wat vinden jullie lekker ruiken?

Kristel: "Babyolie. Ik wrijf mijn kinderen daarmee in na hun badje en dat ruikt altijd zo heerlijk."

Kathleen: "Ik heb altijd graag verse bloemen in huis. Daar word ik blij van. En zo is het altijd lente binnen."

Karen: "Ik hou van de geur van koffie en vers brood. Ik woon dicht bij een bakker en 's morgens vroeg krijg ik dan altijd de heerlijke geuren van zijn broden, pistolets en croissants binnen."

Kristel: "De geur van vers gemaaid gras, dat is ook speciaal. Dan is het zomer."

Charlotte: Wat raken jullie graag aan?

Karen: "Kristel haar baby's. Die zijn altijd zo zacht."

Kristel: "Weet je wat Karen altijd doet? Ze knijpt dan stevig in de wangen van mijn kinderen en vraagt hen dan om 'Blub blub' te zeggen."

Kathleen: "Bij ons doet ze dat ook altijd, in de wangen knijpen."

Karen: "Sorry. Ik weet het. Het is een afwijking."

Charlotte: Is er iets wat jullie elke dag doen?

Kathleen: "Ik moet 's morgens minstens twee tassen koffie drinken, anders geraak ik echt niet wakker."

Karen: "(denkt even na) Er gaat geen dag voorbij of ik moet hard lachen. Ja, dat is het. Ik lach iedere dag."

Kristel: "Ik lees graag iedere dag mijn verse krant. De Morgen natuurlijk."

Karen: "(plagerig) Heu, Kristel? Daarnet zei je toch dat je een andere krant las?"

Kristel: "(onverstoorbaar) "Neen, het is echt. Ik spaar nu de boeken van de kunstenaars. Heel interessant."

Charlotte: Hebben jullie speciale slaapgewoontes?

Kathleen: "Ik zal jullie eens een geheim verklappen. Ik slaap met mijn hondje in bed. Sommige mama's en papa's zullen dat vies vinden, maar mijn hondje is echt wel proper, hoor. We liggen dan samen in bed, lepeltje-lepeltje. En zo vallen we heerlijk in slaap. (Kristel en Karen proesten het uit)"

Margot: Waar zouden jullie morgenvroeg wakker willen worden?

"(alle drie tezamen en elkaar aanvullend): "Op een eiland. Mooi, wit strand, blauwe zee. Zon. Hangmatten. Kokosnoten."

Kristel: "Wel grappig dat we alle drie hetzelfde willen."

Margot: Wat is de mooiste droom die jullie al gehad hebben?

Kristel: "Dat ik ging trouwen met een mooie man en daarmee lieve kindjes zou kopen. (zucht romantisch) Mijn droom is uitgekomen. (Kristel is getrouwd met zanger en jeugdidool Gene Thomas, PJB)"

Margot: Welke droom willen jullie nog laten uitkomen?

Kathleen: "Ik zou graag mama worden. Ik heb altijd vijf kinderen gewild."

Kristel: "Begin maar met twee, zou ik zeggen."

Karen: "Ik wil ook wel kinderen."

Kathleen: "Ik droom de laatste weken soms van de repetities van de musical De 3 biggetjes. Dat zijn niet altijd leuke dromen. Dan droom ik dat de twee andere een nieuw dansje hebben geleerd achter mijn rug om en dat ik dan op het podium de nieuwe pasjes niet kan meedoen. Als ik daar 's nachts van wakker word, probeer ik rustig adem te halen en weet ik dat het in orde zal komen."

Kristel: "Ik ben de laatste tijd wel ongerust over onze planeet. Het gaat er niet zo goed mee, milieuvervuiling, de opwarming ervan de aarde..."

(de kinderen knikken)

Kristel: "Iedereen is er wel mee bezig, maar weinig mensen doen er echt iets aan. Het zou mooi zijn mocht de aarde opnieuw gezond kunnen worden."

Charlotte: Als jullie koningin konden worden, wat zouden jullie dan willen veranderen?

Karen: "Weinig eigenlijk. We hebben het hier zo slecht nog niet."

Kristel: "Wij hebben het misschien wel goed, maar er zijn wel veel mensen bij wie dat niet zo is. Niet alle kinderen hebben evenveel speelgoed, evenveel centjes of een even groot huis. Misschien moeten we daar als koningin iets aan doen. Alleen zal dat niet gemakkelijk zijn."

Kathleen: "Ik weet het: het huiswerk afschaffen. Wat dat is toch saai, hé."

(de kinderen knikken heel hard)

Charlotte: Met wie zouden jullie graag een dagje willen ruilen?

Kristel: "(meteen) Ikke met Angelina Jolie. Ah ja, want dat ben ik de vrouw van Brad Pitt, daar ben ik eigenlijk al heel lang verliefd op."

Karen: "Dan wil ik Vanessa Paradis zijn, het lief van Johnny Depp."

Kristel: "Ooh. Dat is tof. Dan kunnen we samen een dagje shoppen."

Karen: "(beslist) Ah neen. Het is maar voor één dag en die wil ik volledig met Johnny doorbrengen. Dan heb ik geen tijd om te shoppen."

(Kristel trekt een beteuterd gezicht)

Charlotte: Wat was jullie grootste wens toen jullie acht jaar waren?

Kathleen: "Ik wou altijd zangeres worden."

Karen: "Ik wou beroemd worden."

(de twee andere beginnen te lachen)

Kathleen: "Dat is nog niet gelukt, hé. Blijven proberen."

Karen: "Echt waar. Ik ben laatst nog een vriendin uit de lagere school tegengekomen en die toonde me een vriendenboekje van toen. Bij de vraag wat ik later wou worden had ik netjes 'beroemd' geschreven."

Anneleen: Wat zou je heel goed willen kunnen? Zingen bijvoorbeeld?

Kristel: "Tja, dat zou wel leuk zijn, als we dát zouden kunnen. (lacht)"

Kathleen: "Ik kijk wel op naar mensen die heel sierlijk kunnen dansen, zoals in een klassiek ballet. Die kunnen veel beter dan wij dansen en onthouden ook nieuwe danspassen veel sneller."

Kristel: "Ik hou wel van het circus. Kennen jullie Cirque du Soleil? Die artiesten durven alles, wringen zich in bochten, vliegen door de lucht. Dat is zo indrukwekkend."

Karen: "Ik zou heel graag kunnen schaatsen. Of een moeilijke sport als tennis of zeilen."

Anneleen: Is er iets dat jullie goed kunnen en waar niemand iets van af weet?

Kathleen: "Ik ben heel goed in soep maken. Ik heb dat van ons mama, die maakte elke dag andere soep. Als ik een dag vrij ben, maak ik altijd een grote pot soep, die ik kan invriezen. Zo heb ik voor elke dag een verse portie."

Karen: "Ik ben een kei in het oplossen van Sudoku's, doorlopers en kruiswoordraadsels."

Kristel: "Ik vind het heel leuk om te luisteren en te praten met mensen. Ik hou wel van een goed gesprek."

Charlotte: Wat kunnen of konden jullie vaders geweldig goed?

Karen: "Soep koken!"

Kathleen: "Ha, dat is goed, dan kunnen we een wedstrijdje doen. Mijn vader was een pc-expert. Bij mij slaat alles tilt als ik op een verkeerde knop druk."

Kristel: "En mijn vader, die kon ongelofelijk goed aan auto's werken, ook aan vrachtwagens, waar hij mee reed."

Margot: Wat willen jullie voor altijd bewaren?

Kathleen: "Alles wat er is van K3. Zowel de muziek als de merchandising. Ik wil toch wel van alles een stuk. Om later aan mijn kindjes te laten zien."

Kristel: "(beslist) Mijn trouwring."

Karen: "Ik zou al mijn mooie herinneringen willen bewaren. Ik hoop dat die nooit zullen vervagen. Ook mooie foto's wil ik voor altijd bij me hebben."

Margot: Hebben jullie al een dier gered?

Kathleen: "(onmiddellijk) Ja. Als ik een hondje verloren zie lopen of een piepklein vogeltje opmerk dat uit zijn nest is gevallen, pak ik dat altijd mee. Dan ga ik naar de politie of bel ik de dierenbescherming op. We zijn zo eens na een optreden in Oostende met een nest vogels in de auto naar huis gereden. Het leuke van de vogelbescherming is dat ze na een tijdje ook laat weten dat je gevonden vogeltje gezond genoeg is om het alleen te kunnen redden."

Margot: Hebben jullie een beschermengel?

Kristel: "Ik denk het wel. Ik heb al zoveel geluk gehad in mijn leven dat ik toch denk dat er iemand is hierboven die zegt: (op fluistertoon:) 'Ik ga je helpen'."

Margot: Ben je een goede vriendin?

Karen: "Ik weet dat ik niet altijd goede raad kan geven, maar ik vind wel dat ik goed kan luisteren. Een vriendin doet dan heel haar verhaal, ik luister wel, maar op het einde weet ik ook niet goed wat ik zou doen."

Kathleen: "Vraag me niet hoe het komt, maar vriendinnen komen bij mij ook altijd raad vragen of hun hart uitstorten. Dan probeer ik hen wat op te monteren."

Kristel: "Ik heb niet veel goede vriendinnen, maar de weinige die ik heb, koester ik wel. En ze zijn ook niet boos als ik ze lang niet meer gesproken heb. Ze begrijpen dat ik een drukke agenda heb."

Anneleen: Is er een scheldwoord dat jullie leuk vinden?

Karen: "Ik heb er een, maar dat ga ik niet zeggen!"

Kristel: "Ik probeer erop te letten dat ik niet vloek. Met twee kindjes in huis moet je het goede voorbeeld geven. En als ik echt boos ben, hou ik het op 'potvolkoffie'."

Kathleen: "Ik vloek niet."

"(de andere twee): En Kathleen liegt ook nooit, hé. Néééé."

Kathleen tot Anneleen: "Heb je er een die je leuk vindt?"

Anneleen: "(met pretoogjes) Ja: Godverdoeme, kakaboeme, lekker zoenen."

(opnieuw hilariteit)

Kathleen: "Heb je die van je papa geleerd? Neen, zelf uitgevonden? Wel proficiat hoor."

Karen: "Die ga ik onthouden. Maar schrijf niet in de krant dat wij dat hebben gezegd."

Anneleen: Wat doe je toch, ook al mag het niet?

Kristel: "Ik rij soms te snel met de wagen. Onlangs heb ik nog een boete gekregen. Dat komt omdat ik in de wagen vaak naar muziek luister en dan niet let op de borden langs de weg."

Charlotte: "(knikt) Mijn mama rijdt ook veel te snel. Vooral als ze met de wagen van papa aan het rijden is. Ik zeg haar dat ook altijd, maar ze luistert vaak niet."

Charlotte: Wat maakt jullie aan het lachen?

Kathleen: "Patrick, dat is mijn nieuwe tegenspeler in de musical De 3 biggetjes. Hij heeft zo'n grappig snoetje dat ik altijd moet lachen om hem. Ik kan er echt niets aan doen."

Kristel: "Ik ben ooit eens gevallen op het podium en van op de grond verder blijven zingen. Omdat ik zo mijn kluts kwijt was. Karen en Kathleen vonden dat verschrikkelijk grappig. Maar in plaats van mij recht te helpen, bleven ze verder lachen. Straf, hé."

Margot: Wanneer hebben jullie het laatst gehuild?

Kristel: "Deze morgen nog. We moeten nu zo vaak repeteren dat ik mijn kindjes bij de oma's moet brengen. Wel, deze mogen zei Nanou voor de eerste keer: 'Niet weggaan, hé.' Ik vertelde haar dat ik moest werken en ik voelde me een beetje schuldig. Ze vroeg nog: 'Mama, hier blijven, hé', maar ik moest echt vertrekken. Toen heeft ze geweend. En heb ik mee gehuild."

Karen: "Niet lachen, hé. Ik moest vorig weekend babysitten bij mijn nichtje. 's Avonds kreeg ze een huilbui. Niets hielp. Verse luiers, drinken, haar tutje... ze bleef maar wenen. Ik wist echt niet wat ik moest doen, ik voelde me zo machteloos dat ik zelf mee begon te snotteren. Tot ik haar uiteindelijk in haar wiegje heb gelegd. Ze lag er nog niet in of ze was al in slaap gevallen. Ze was gewoon aan het huilen van de vermoeidheid."

Kathleen: "Bij mij was het een weekje geleden. Ik was drie weken op reis geweest en toen ik mijn mama terugzag, ben ik gewoon beginnen te wenen van geluk. We kunnen heel moeilijk afscheid van elkaar nemen."

Margot: Voelen jullie zich soms alleen met al die mensen om je heen?

Kristel: "Ja, iedereen kan dat weleens hebben. Maar het kan ook omgekeerd. Dat ik op een podium sta met al die kinderen om heen. Dan denk ik: waaraan heb ik dat allemaal verdiend? (tot Kathleen en Karen) Jullie zijn de enigen die me dan kunnen begrijpen?"

Anneleen: Waar verstoppen jullie zich graag?

Kristel: "In de badkamer, tussen mijn poedertjes en lotions. Dat ben ik er even niet."

Kathleen: "Ik speel altijd verstoppertje met mijn hond als we samen gaan wandelen. Ik zit graag achter een boom. En zij moet me dan komen zoeken."

Karen: "(fel) Ik verstop me nooit."

De andere twee: "(plagend): Wij wel."

Karen: "Ja, dat doen ze altijd met mij. Zitten we in een bar iets te drinken na een optreden, ga ik even naar het toilet en als ik terugkom zijn ze plots allemaal weg. Meestal zitten ze dan onder tafel en moet ik doen alsof ik ze niet gezien heb. Grappig allemaal."

Anneleen: Zijn jullie al eens vergeten om naar de wc te gaan?

Karen: "Als ik in de auto zit en ik moet dringend, dan is dat wel een grappig zicht. Dan zit ik nerveus op en neer te wippen."

Kristel: "Ik ben weleens vergeten te gaan vlak voor een optreden. Dan is het echt aftellen tot het einde van de show."

Margot: Hebben jullie al eens een spelletje uitgevonden?

Kristel: "Ja. Vaak doen we dezelfde show. En om het wat spannend te houden, geven we elkaar opdrachten. Dan moet Karen de hele show doen alsof ze jeuk heeft aan haar neus."

Karen: "Of we doen iets speciaals, bijvoorbeeld dat we een verkoudheid hebben, en dan moeten de anderen maar raden na de show wat het was."

Kathleen: "Allez, nu zijn jullie wel een geheim aan het verklappen. De mensen zullen daar nu speciaal op letten tijdens onze volgende shows."

Margot: Slotvraagje: wat gaan jullie doen over acht jaar?

Kristel: "Komen we dan nog even samen? Dit was een leuk interview."

Kathleen: "Ja, jullie doen dat veel beter dan die volwassen interviewers."

Karen: "Binnen acht jaar, dat is goed. Ik ga dan wel een heel groot feest geven, want dan word ik veertig. (beseft plots de kracht van het getal en roept het uit) Veertig! Oh neen, dat is verschrikkelijk. Ik word oud. Ik loop hier met mijn kop tegen de muur."

Kristel, tot Karen: "Als je aan kindjes wilt beginnen: het is het moment. (kijkt naar de drie interviewers) Als je er nu aan begint dan zijn ze acht jaar als je veertig bent."

Karen: "Maar ik kan er nu niet aan beginnen. Help! (even later is ze gesust) Maar goed, Madonna was ook veertig jaar toen ze haar eerste kindje kreeg. Er is nog hoop."

De musical De 3 biggetjes is vanaf vanavond te zien in Hasselt en Antwerpen. Kaartjes en info: www.studio100.be of via 070/66.330

Charlotte: Hebben jullie speciale slaapgewoontes?

Kathleen: Ik slaap met mijn hondje in bed. Sommige mama's en papa's zullen dat vies vinden, maar mijn hondje is echt wel proper. We liggen dan samen in bed, lepeltje-lepeltje

Anneleen: Is er een scheldwoord dat jullie leuk vinden?

Kristel: Ik probeer erop te letten dat ik niet vloek. Met twee kindjes in huis moet je het goede voorbeeld geven. En als ik echt boos ben, hou ik het op 'potvolkoffie'

Margot: Wat gaan jullie doen over acht jaar?

Karen: Ik ga een heel groot feest geven, want dan word ik veertig. Veertig! Oh neen, dat is verschrikkelijk. Ik word oud. Ik loop hier met mijn kop tegen de muur

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234