Zondag 15/12/2019

Klimaatmars

Zij kwamen vandaag op straat voor het klimaat: “Begin gewoon bij jezelf en doe wat je kan”

Klimaatbetogers, vandaag in Brussel. Beeld Jeffrey Roekens

Zelfs voor de politieagenten lijkt het ondertussen business as usual: duizenden jongeren die door de straten van onze hoofdstad trekken. Al valt wel op dat het publiek steeds diverser wordt. Een impressie vanuit de buik van de zesde klimaatmars.

Siel Demeyer (15) en Jitse Detemmerman (16), De Pinte

Als echte routiniers staan ze voor het Noordstation te wachten tot de betoging zich op gang trekt; niet onder de indruk van de massa of media die hen overspoelt. Siel en Jitse trekken dan ook al voor de vierde en zesde keer de straat op voor het klimaat. “Vorige week stond ik nog in Leuven”, zegt Jitse.

Zijn ze als betogers van het eerste uur blij dat hun acties ook in Nederland worden opgepikt? “Neen, totaal niet”, zegt Jitse verrassend. “Als je filmpjes ziet van jongeren die zeggen dat ze vooral blij zijn dat ze niet naar school moeten: dat is niet de bedoeling.”

Ze storen zich ook aan de polarisatie rond de klimaatmars. “Mensen zetten ons weg als linkse jongeren. Maar dit staat los van die tegenstelling tussen links en rechts.” “Het is zoals Anuna De Wever zegt: het klimaat moet voor alle partijen een prioriteit zijn”, vult Siel aan.

Met de vraag of ze zelf ook wat doen voor het klimaat zitten ze wat verveeld. “Ja, wij gaan met de fiets naar school. Maar je mag niet alleen naar dat persoonlijke kijken. Het is niet onze fout dat als we chips kopen, die in een plastic verpakking zit. Daar kunnen wij niets aan doen, maar dat moet wel veranderen.”

Mona Dirckx (14), Mechelen

“Yes, het is gelukt om de aandacht te trekken”, lacht Mona als we op haar afstappen. Niet verwonderlijk: ze loopt rond met een bloempot op haar hoofd. “Die staat symbool voor onze toekomst. Straks spelen we de openingsscène van The Lion King na, met de plant als Simba. Ik heb de muziek van de film mee”, knipoogt ze. Het levert haar een lachsalvo van haar vrienden op.

Dat ze niet het type is dat bij de pakken blijft zitten, wordt al snel duidelijk. Zelf komt ze al voor de vierde keer naar Brussel. Vandaag wordt overigens de vuurdoop voor een van haar vrienden die ze eindelijk kon overtuigen.

Al stopt het niet bij het ronselen van vrienden. “We krijgen op school ook de ruimte om zelf acties op poten te zetten. Zo gebruiken we op mijn voorstel sinds kort biologische zeep. En deze week eten we vegetarisch op school”, zegt Mona, die zelf al vijf jaar overtuigd vegetariër is. “Als je het zelf niet over je hart krijgt zo’n beestje te doden, vind ik dat je het ook niet moeten eten.”

Tom Fortems (16)

De Waalse zestienjarige heeft veel bekijks met zijn kostuum van Pietje de Dood. “Het representeert Monsanto, die de natuur om zeep helpt”, wijst hij op de zeis, waar hij de naam van het bedrijf op heeft geschreven.

“Zonder het klimaat zijn we niets. Het is tijd dat de regering dat ook beseft”, vat hij zijn boodschap samen. Zelf probeert hij ook zijn steentje bij te dragen, bijvoorbeeld door mensen aan te moedigen enkel nog drinkbussen te gebruiken in plaats van plastic bekertjes. “Of door naar hier te komen natuurlijk. Of ik het niet erg vind hier alleen rond te lopen? Neen, natuurlijk niet.”

Niels La Fontaine (16), Mechelen

Ook Niels loopt alleen rond op de Klimaatmars. Hij is blij dat hij er eindelijk is geraakt. “Ik zit op internaat. Daardoor kon ik de vorige keren niet komen. Deze week zat ik thuis. In samenspraak met de school kon ik daardoor nu wel komen.” Niet dat ze bij hem op school stilzitten. “We trekken rond in de buurt om al het vuil op te ruimen, met van die prikstokken”, zegt hij.

Hij mag dan nog maar zestien jaar oud zijn, ook Niels denkt al aan de volgende generatie. “Ik wil dat mijn kinderen op een groen grasveld kunnen voetballen. Niet in een zandbank.”

Hippolyte Cludts (17) en Clara Palushani (15), Schaarbeek

Stappen in een betoging is ook: slaafs de voeten van je voorganger volgen en meegaan in de massa. Niet zo voor de Brusselaars Hippolyte en Clara. Zij duiken links en rechts tussen de mensen door, zich om de haverklap bukkend om het vuil dat ze tegenkomen in een vuilniszak te steken.

Die namen ze deze week voor het eerst zelf mee. “Er ligt hier te veel vuil op de grond”, zegt Hippolyte. Al moeten we hem tegenspreken: we zijn al een half uur onderweg en de vuilniszak is nog niet eens voor een kwart gevuld. Klimaatspijbelaars blijken over het algemeen propere mensen te zijn. “Ja, als ik rook, zal ik mijn peuk niet op de grond smijten”, lacht Clara.

Zelf proberen ze vooral via die kleine initiatieven het goede voorbeeld te geven. “Ik gebruik zoveel mogelijk het openbaar vervoer”, zegt Clara. “En de meeste van mijn kleren komen uit de tweedehandsklerenwinkel.”

Geri Brouwers (62) en Lise Jonckers (6), ten noorden Antwerpen

Fier als een gieter glundert Geri met zijn kleindochter Lise in de nek. Eindelijk is hij er in geslaagd zijn dochter en kleinkinderen te overtuigen mee te komen naar de Klimaatmars. “Zelf stapte ik elke keer al mee, zowel die op zondag als die van de jeugd.”

Op straat komen voor het klimaat, het is een staatszaak voor de zestiger. “We kunnen wel discussiëren over belastingen of de kinderbijslag, maar het doorgeven van onze planeet aan de volgende generatie: dat is de ultieme vorm van solidariteit.”

Kosten noch moeite spaart Geri zich om zijn voetafdruk te verkleinen. Volgende zomer verhuist hij naar een huis dat maar de helft zo groot is als het huidige. En hij verkoopt één van zijn twee auto’s. “Door dichter bij het centrum te gaan wonen, hopen we meer gebruik te kunnen maken van het openbaar vervoer.”

Quinten Hermans (19), Antwerpen

Een beetje nerveus is hij, wanneer zijn jaargenoten hem naar voren schuiven als spreekbuis. Met een dikke tien zijn ze, de jongens van de richting Energiemanagement van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen. En ze zijn naar Brussel getrokken met een missie: mensen overtuigen mee te werken aan de oplossingen voor de problemen die ze op straat aanklagen.

“Wij zijn de toekomst. Kom het gewoon studeren bij ons”, kwijt Quiten zich goed van zijn taak als woordvoerder. Achter hem hijsen de jongens ondertussen een bord in de hoogte met de ludieke boodschap: ‘Gaan jullie maar brossen, wij zullen het wel oplossen.’

Welke oplossingen zullen Quinten en zijn vrienden dan bedenken voor ons? “Slimme energienetten, waarbij we de vraag van elektriciteit meer afstemmen op de productie”, klinkt het vastberaden. Hun leerkracht kijkt toe en knikt goedkeurend.

Luka Godon (22) en Alice Graff (22), Brussel

De twee studentes zijn vooral gekomen om hun jongere collega’s een hart onder de riem te steken. “Het is de eerste keer dat we konden komen”, zegt Luka. “Maar ik wil later, als mijn kinderen vragen of ik op de Klimaatmars aanwezig was, geen ‘neen’ moeten zeggen.”

Het is dat plichtsbesef dat hen naar hier dreef. “Het is zoals Anuna De Wever zegt: het moet nu gebeuren”, zegt Alice. Ja hoor, ook voor studentes die vijf jaar ouder zijn, geldt de organisator van de klimaatmars als een lichtend voorbeeld.

Maar de twee zitten wat verveeld met de naïeve boodschappen die ze soms rond zich horen. “Begin gewoon bij jezelf en doe wat je kan”, zegt Alice. “Als de helft van de kinderen die hier aanwezig is dat al doet, geraken we al heel ver”, vult haar vriendin aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234