Zaterdag 23/01/2021

Zij die gaan sterven groeten u

Statistisch gezien sterven er in Antwerpen gemiddeld 13 ½ mensen per dag. De Tijd en het Martha!tentatief maken er een mooi theaterproject over op locatie.

Het was al op voorhand iets om benieuwd naar te zijn. Lucas Vandervost van De Tijd (regie en vorm) en Bart Van Nuffelen van het Martha!tentatief (tekst en regie) die de handen in elkaar slaan voor locatietheater in de nieuwe vleugel van het Antwerpse station. En soms blijkt hoop gewoon gegrond. 13 ½ verenigt het beste van beide werelden.

De voorstelling toont veertien mensen. Zij die gaan sterven, of die gestorven zijn. Ze staan elk op een eigen klein podium, ommuurd met de dikke koorden die in de plechtigere hotels voor de trappen hangen waar gasten niet op mogen. Het is een andere wereld, die van de doden en de levenden. Tussen hen laveren drie engelen: de actrices Caroline Rochlitz, Kaat Haest en Rosa Vandervost in heerlijke kostuums van Sabina Kumeling. Zij vertellen de verhalen van de man of vrouw die heenging. Wij van het publiek horen hen door de koptelefoons die we bij het begin op onze hoofden krijgen. Waar we lopen, naar wie we kijken, dat bepalen we helemaal zelf.

Van hen krijgen we telkens een leven samengevat in een paar minuten. Zelden zijn het vrolijke epistels, misschien ook omdat ze slecht aflopen. De veertien mensen zijn figuren zoals we ze allemaal elke dag op straat zien. De prachtige Alice (91), bijvoorbeeld, met meer pret in de ogen dan de gemiddelde kleuter die net een cadeautje heeft gekregen. 'Grote Daden', een charismatische zwarte man die sterft aan een overdosis op zijn drieënvijftigste. Of Guy, 69, racist geworden uit miserie, uiteindelijk eenzaam weggeteerd. Of Amar, gastarbeider van weleer die veel illusies kwijtraakte in ons land. Of Jacqueline, voor wie de dood iets anders is geworden sinds haar dochter haar is voorgegaan. Of Ronnie, het wonderkind dat later verloren is gelopen, en dan met een tekst van Spinvis afscheid neemt.

Hopeloze romantici

De verhalen zijn even divers als de doodsoorzaken. Toch verraden ze hoe de makers kijken naar de wereld. Dat ze voor eenvoud zijn, en gewoon doen, en nadenken. Niet voor dure koffies in hippe koffiebars, maar voor bloemen plukken en Stéphane Hessel lezen. Dat ze meer sympathie voelen voor de onzichtbare werkeloze dan voor de oud gestorven notaris met zevenentwintig eretitels, die in dit geval verder ook door niemand graag werd gezien. Dat ze de veelkleurigheid van deze samenleving willen benoemen in hun kunst. Dat hun hart harder klopt voor zij die het lastig hebben, omdat de wereld hen niet gunstig gezind is, omdat ze het zichzelf zo moeilijk maken. Dat ze hopeloze romantici zijn die tranen in de ogen krijgen van bedjes jonge sla, die 's nachts zouden vertrekken naar zee om de zon daar te zien opkomen, die zich afvragen of dat wel mag en kan: een kind van acht dat sterft.

Die stukjes leven, goed geplaatst op die locatie vol komen en gaan waar ook nietsvermoedende passanten passeren - dit zijn maar toevallig de dertien en een halve mens die vandaag zijn komen te gaan - vormen samen het soort traag, klein theater vol blote eenvoud waar ik alvast van hou. Meanderend mooi om naar te luisteren en te kijken, slim vormgegeven, op het eind ook echt pakkend, met nog een slotbeeld dat er mag wezen. Her en der had de tekst naar mijn gevoel misschien nog net dat tikje scherper of oorspronkelijker gemogen, maar dat is muggenzifterij. Voor al wie gevoelig is aan kleine verhalen vol grote emotie, voor al wie met ogen open door de stad wil lopen, voor al wie houdt van theater dat tot zijn blote essentie werd teruggebracht is dit een absolute aanrader.

'13 1/2' nog t.e.m. 3 augustus te zien in het kader van De Zomer van Antwerpen: www.zomervanantwerpen.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234