Woensdag 27/01/2021

Zestien jaar verlamming weg na twee minuten op trilplaat

Hoe zou u zich voelen als u te horen kreeg dat u voor de rest van uw leven aan een rolstoel bent gekluisterd? En hoe zou u zich voelen als u plots na zestien jaar opnieuw kunt wandelen? Het overkwam een Britse vrouw. Wat ze daarvoor moest doen, duurde twee minuten in haar leven.

Door Stephen Rosé

BRUSSEL l De genezing van de vrouw kwam er dankzij de Body Action, een trilplaat zoals je die in fitnesszalen aantreft. Revalidatieartsen zijn verwonderd en spreken van een uniek geval.

Het verhaal krijgt in de Britse pers nogal wat aandacht. Anne Bennett, 57 jaar, waarvan zestien jaar verlamd tot aan haar middel, kan plots weer lopen. Dat bericht op zich is al verwonderlijk, gezien de moeilijkheden die verlamde patiënten, ondanks hun verbetenheid, hebben om opnieuw te leren wandelen. Kijk maar naar Christopher 'Superman' Reeve en de Belgische triatleet Marc Herremans. Maar het opmerkelijkste aan het verhaal is dat alles heel toevallig gebeurde en dat zestien jaar verlamming dankzij twee minuten trillen verdween.

Anne Bennett, een lerares uit Llandudno in Noord-Wales, is 41 jaar wanneer een ongeluk ervoor zorgt dat verlamming optreedt. Een dom ongeluk na het dragen van te veel boeken. Een van haar ruggenwervels breekt en laat haar kreupel achter met fibrositis, een ontsteking van het bindweefsel rond gewrichten. Dokters proberen de schade nog te herstellen, maar de operaties mislukken. De diagnose is dan ook hard: een leven lang in de rolstoel.

De klap komt aan, maar Anne maakt het beste van haar verdere leven en tracht te doen waar ze vroeger altijd van droomde maar nooit de tijd voor vond. "Ik begon te schrijven", zegt ze op haar website. "Iets wat ik altijd al had willen doen, maar helaas ook een droom waarvan ik dacht dat ik die nooit zou kunnen vervullen." Haar romantische boeken - met titels als Danny Boy en Walking back to Happiness - werden bestsellers. Zo had Anne een nieuw leven gevonden. Tot enkele weken geleden.

Anne legde zich niet zomaar neer bij wat de dokters haar hadden verteld. Ze probeerde fit te blijven en boekte vijf weken geleden een sessie op de trilplaat, een machine die zachtjes een bepaalde spiergroep traint. "Na twee minuten voelde ik een enorme pijn in mijn rug en dacht ik dat ik nog meer schade had aangericht", zegt Anne. "Ik ging naar huis en kroop meteen in bed. Ik was bang en heb aan mijn echtgenoot verzwegen wat ik had gedaan."

's Nachts kwam de verrassing. "Ik realiseerde me dat mijn benen deden wat ik hen vroeg te doen. Mijn benen luisterden voor het eerst sinds lang weer naar mijn hersenen", zegt Anne. "Ik ging het bed uit en deed iets aan mijn voeten. Ik zou niet zeggen dat ik wandelde, maar ik was toch verbaasd. Ik kon de ene voet voor de andere zetten." Haar eerste stappen zette ze in de slaapkamer. Toch moest haar echtgenoot nog zeven dagen wachten vooraleer hij het goede nieuws te horen kreeg. "Ik dacht dat het te mooi was om waar te zijn", aldus Anne.

Dokters zijn verwonderd over wat is gebeurd, maar hebben desondanks een verklaring. Na haar gewichtsverlies en trainingen heeft de druk op haar rug, veroorzaakt door de trilplaat, het littekenweefsel doen kraken waardoor de zenuwen opnieuw verbonden werden met de hersenen. "Gezien de dikte van de fibrositis had ik nooit kunnen denken dat dat zou gebeuren", zegt haar dokter Mark Ferris.

Ook Belgische revalidatieartsen zijn verwonderd over de genezing. "Wat de Britse dokters voorstellen, zie ik ook als de enige mogelijke verklaring voor haar genezing", zegt Dirk Cleppe, revalidatiearts aan het AZ Sint Lucas in Brugge. "Maar die genezing zou er nooit gekomen zijn mocht de vrouw een echte kwetsuur aan haar ruggenmerg hebben gehad. Wat ze had was een fysiologische blokkering en die is door het scheuren opgeheven."

Trilplaten zijn ook bij de Belgische specialisten bekend. "Wij gebruiken ze enkel voor spiertraining bij patiënten", aldus Cleppe. "Toch zou ik willen waarschuwen voor overdreven optimisme bij andere patiënten. Bij die vrouw is het gelukt omdat alle parameters - haar pijn, de hoeveelheid van haar verlamming en de verzwakking van haar spieren - voor haar goed waren. Je moet dat patiënt per patiënt bekijken. In sommige gevallen kan het lukken, maar in andere gevallen zal het juist nog meer schade toebrengen", zegt Cleppe. Ook in het revalidatiecentrum van Pellenberg klinkt hetzelfde verdict: "Vele ruggenletsels zijn posttraumatisch. Als je daar trillingen op uitoefent, kan dat allerlei onverwachte en vaak ook schadelijke effecten hebben", zegt een assistent. Genezingen als die van Anne Bennett zijn ze in hun carrière nog niet tegengekomen.

Het kan Anne Bennett niet veel schelen. "Ik heb zoveel gemist in mijn leven toen ik in die rolstoel zat. Zelfs de kleinste zaken schenken me plezier: in een lift stappen of naar een restaurant gaan omdat ze lekker eten hebben, niet omdat ze een ingang hebben voor rolstoelpatiënten. Ik had jonge kinderen met wie ik allerhande dingen niet kon doen. Mijn jongste dochter, Tasmin, is 21 jaar en had me nog nooit zien wandelen. Ze huilde toen ze me voor het eerst rechtop zag staan. Ik heb het gevoel dat mijn echtgenoot zijn vrouw na al die jaren terug heeft. Wat ik nu van plan ben? Binnenkort vieren we onze veertigste huwelijksverjaardag en ik ben van plan om de hele nacht te dansen en met mijn heupen te wiegen."

Mijn benen deden plots wat ik hen vroeg te doen, ze luisterden voor het eerst sinds lang weer naar mijn hersenen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234