Woensdag 07/12/2022

Zelfmoord wordt epidemie in Zuid-Korea

Cho Dong-duk was tot voor kort een succesvolle eigenaar van een Zuid-Koreaanse textielfirma. Zaterdag sloeg hij zijn vrouw en twee dochters dood met een steen. Vervolgens liep hij naar een snelweg, waar hij zich dood liet rijden. Cho's verhaal is sinds de financiële crisis toesloeg in Zuid-Korea geen uitzondering. In de eerste vier maanden van dit jaar pleegden niet minder dan 2.300 mensen zelfmoord om economische redenen.

Zuid-Korea mag dan een welvaartspeil hebben dat met het onze vergelijkbaar is, sinds de crisis vorige zomer begon, gaat het land door een diep dal. Zo'n 1,4 miljoen mensen raakten werkloos en dat aantal zal tegen eind dit jaar vermoedelijk tot 2 miljoen zijn opgelopen. De crisis komt des te harder aan omdat Zuid-Korea de voorbije decennia nauwelijks werkloosheid heeft gekend. De meeste mensen werkten hun hele leven bij dezelfde firma. Bovendien vond de terugval geenszins gradueel plaats: in februari verloren gemiddeld tienduizend mensen per dag hun job.

Het gros van de zelfmoordenaars zijn mannen. De meeste vrouwen gaan niet uit werken, en hun echtgenoten zijn de enige kostwinners. Gezinshoofden dus, die plots hun plichten niet meer kunnen vervullen en dat als een persoonlijk falen ervaren. Bovendien worden werklozen in Zuid-Korea traditioneel als luieriken beschouwd. "Daarom", legt een psycholoog in het Hongkongse blad Far Eastern Economic Review uit, "zien we ook zoveel gevallen van ontkenning: mannen die nog steeds op hun normale uur vertrekken en de dag niet op kantoor maar in een park of station doorbrengen." Of zoals de 54-jarige Rhee, die tegen de zomervakantie absoluut een nieuwe job wil hebben, want in juli komen de kinderen naar huis en die mogen geen lucht krijgen van vaders lot. Anderen geven dan weer aan dat hun ega's doen alsof er niets is gebeurd. "Elke ochtend", vertelt een in werkloze bankbediende, "dwingt mijn vrouw me om halfzeven het bed uit, net als vroeger. En dan ga ik maar."

Niet alleen het aantal zelfmoorden neemt spectaculair toe, hetzelfde geldt voor de echtscheidingen en de kleine criminaliteit. "Het probleem", meent een socioloog van het Korea Research Institute, "is dat onze cultuur geen openheid terzake toelaat. Mensen blijven met hun problemen zitten, ze durven niet over hun ontslag praten en nog minder over hun psychologische problemen. Daarom hebben we voorgesteld dat arbeidsbemiddelingskantoren sociale assistenten in dienst zouden nemen. Daar horen de mannen het slechte nieuws, hulpverleners zouden er met hen over kunnen praten." De faculteiten psychologie van verscheidene universiteiten hebben al spontaan hulp aangeboden. Zij richten dagelijkse spreekuren in en er zijn telefonische onthaaldiensten opgezet. "Vooral witteboord-werknemers blijken de werkloosheid moeilijk aan te kunnen", zegt een psycholoog. "Dat hoeft niet te verwonderen: zij hebben nooit arbeidsproblemen gekend. Gewone arbeiders, die vaker betrokken zijn geweest bij stakingen en arbeidsconflicten, schikken zich gemakkelijker in hun lot."

Nochtans zijn precies de arbeiders het ergst getroffen. Velen wonen sinds februari op straat, of beter: in de wachtkamers van de treinstations. (CV)

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234