Zaterdag 03/12/2022

'Zegt dat ge niks te verklaren hebt!'

Het is niet iedereen vergund vrijelijk te rocken in the free world, maar terwijl het centrum van Leuven drie dagen lang daverde op zijn eeuwenoude grondvesten, werd ook aan de rand van de stad, binnen de muren van de hulpgevangenis, ten dans gespeeld. Voor de zesde maal noodde de gevangenisdirectie enkele muzikale gasten op haar binnenplein voor een mini-Marktrock, dat de gedetineerden even hun dagelijkse besognes moest doen vergeten.

Leuven

Van onze verslaggever

Vincent Byloo

Ongewoon is zo'n muzikaal evenement in de bajes allang niet meer: Johnny Cash zong einde jaren zestig al voor een geboeid publiek in achtereenvolgens Folsom Prison en San Quentin, en ook Metallica mocht recentelijk nog simultaan met de gevangenen de metalen laten rinkelen in Californiës toughest prison. In België zijn soortgelijke initiatieven intussen eveneens in zwang geraakt. De hulpgevangenis van Leuven houdt al zes jaar de traditie in ere. Onder auspiciën van de Leuvense singer-songwriter Anton Walgrave bracht een viertal gedetineerden dit jaar zelfs een cd'tje uit onder de naam Unbreakable, nomen est omen. Ze mochten donderdag Marktrock al aftrappen, maar het echte grote feest vond vrijdag plaats.

De sfeer is losjes. De gedetineerden worden ongeboeid en ongemoeid gelaten, poken samen met personeel en vrijwilligers gezellig in de barbecue en schuiven bij aan tafels en banken voor een geroosterd ribbetje of een hamburger. Op hun gezichten staan duidelijk zorgen af te lezen, maar even apert is de ontspanning waarmee dit evenement hen vervult.

Op een kleine kern van relatief lang veroordeelden na verblijven in de Leuvense hulpgevangenis vooral mannen die in afwachting van hun proces in voorlopige hechtenis zijn geplaatst, van inbrekers tot seksuele delinquenten. Zij proberen zich allen, zo goed en zo kwaad als mogelijk, te vermaken. Sommigen staan in groepjes te keuvelen, anderen zitten eenzaam op een stoeltje te turen naar het podium waar Elysian zijn set voorbereidt.

Daarnet speelde de band nog extra muros voor de vrijen op het De Layensplein. Zanger Didier Colsoul wist toen nog niet precies wat hij verwachten kon van zo'n optreden in de bajes: "Zullen we spelen voor een zittend publiek of een dansende meute? Ik weet het niet, maar we hebben er wel zin in, want we waren meteen overtuigd van het idee in een gevangenis te spelen. We beschouwen onszelf toch enigszins als een sociaal geëngageerd groepje. We doen wel vaker iets voor het goede doel."

De muzikanten spelen inderdaad meer voor een onkostenvergoeding dan een vette gage. Het belet Elysian niet identiek dezelfde set te spelen als kort daarvoor op het De Layensplein. "Ik zou niet weten waarom we onze playlist moeten aanpassen", zegt Colsoul. "Voor mij zijn de gevangenen een evenwaardig publiek. Ik ga er zelfs van uit dat velen onder hen gewoon brute pech hebben gehad."

Langzaam krijgen de stugge persoonlijkheden een iets amicaler voorkomen, het optreden doet even de tralies verdwijnen en lonken is naar de buitenwereld. Tussen de bakstenen muren van dit besloten universum klinkt een geluid van vrijheid. Na de set van Elysian kan er zelfs hier en daar een glimlach af. Er lijkt haast een soort van gemoedelijkheid in de gevangenen gevaren. Een collega van de radio neemt zanger Colsoul even apart voor een interview. "Alles ontkennen", roept een van de gedetineerden. "Zegt dat ge niks te verklaren hebt!" Van alle kanten klinkt geschater op. De pijn is, al was het maar voor even, verzacht.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234