Vrijdag 04/12/2020

Zeemzoete collage

abdullah ibrahim

Op de cd African Suite heeft de Zuid-Afrikaanse pianist Abdullah Ibrahim zich laten verleiden tot een samenwerking met een symfonisch orkest. Dat bracht de gebruikelijke rolverdeling met zich mee: een zacht tapijtje van strijkers waarop het jazzverhaal slechts moeizaam overeind blijft. De nieuwe plaat African Symphony is de opvolger hiervan, maar deze keer werd van een ander uitgangspunt vertrokken. Hoewel alles draait rond de composities van Ibrahim en de meester en zijn trio zelf meespelen, eist het symfonisch orkest de hoofdrol op. Het is dan ook geen toeval dat orkestleider Daniel Schnyder helemaal aan het begin een eigen compositie inlast, een stuk in de modernistische traditie van Stravinski en Sjostakovitsj.

Dat klinkt alvast beloftevol en het maakt nieuwsgierig naar wat er achteraf gaat komen. Jammer genoeg valt dat wat tegen. Schnyder heeft, zoals hij zelf uitlegt, de muziek van Abdullah Ibrahim bewust een beetje 'gegermaniseerd', met massieve symfonische gebaren. Met veel goede wil herinneren die aan Mahler en Bruckner, maar helaas ontbreekt de spankracht en de diepgang die deze meesters in hun muziek wisten te leggen. Schnyder wil graag een groot gebaar stellen, maar hij is uiteindelijk niet moedig genoeg om er echt iets prangends mee te doen. Daardoor verzandt de plaat toch weer in een veel te zeemzoete collage.

Gelukkig laat Ibrahim tussen de lijnen door nog fijne streepjes jazzpiano horen, heel rustig en ontspannen en vaak toch vol innerlijke conflictstof. (DW)

Enja/Choice Music HHHII

nils wogram

Bedachtzaam juichend

Met zijn derde cd voor het Enja-label begint de jonge Duitse trombonist Nils Wogram (°1972) zich nadrukkelijker op het internationale jazzforum te begeven. De opvolger van Round Trip en Speed Life heet Odd And Awkward, een dubbele cd met eerst een sextet en nadien een octet. Hier speelt telkens een sterke internationale bezetting, met onder meer rietblazer Chris Speed, trompettist Cuong Vu (allebei uit de brede entourage rond Dave Douglas), saxofonist Hayden Chisholm en de eclatante Russische pianist Simon Nabatov. De rest van de groep bestaat uit Duitse strijdmakkers uit Wograms Keulse heimat: rietblazer Stephen Schorn, drummer Jochen Rückert en bassist Henning Sieverts.

Wogram wil duidelijk een heel eigen verhaal neerzetten. Er staan geen standards op het programma, maar uitsluitend eigen composities. Die hebben vaak een soepele swing in de benen (zoals het dansende 'Tea Time'), maar die troef wordt zelden voluit gespeeld. Wogram kiest integendeel voor een serene aanpak. Zijn arrangementen dragen voor een deel de onmiskenbare stempel van zijn leermeester Peter Herbolzheimer, met een hele batterij individuele blazers die op de achtergrond voortdurend melodieën uitwisselen. Veelvuldige tempo- en stemmingswisselingen horen bij dit typisch Europese idioom, maar dat is hier zeker geen teken van zwakte. Wogram slaagt erin om heel verschillende klanken en stijlen op een coherente manier aan elkaar te smeden. Daarbij kun je hem zelden of nooit op een cliché betrappen. Beide cd's zijn als een suite opgevat, waarbij de verschillende delen een schijnbaar evidente verhaallijn uittekenen. Het is intelligente, bedachtzame en toch ook vaak eerlijk juichende jazz, zonder daarom nadrukkelijk uitbundig te worden. Qua temperament sluit het een beetje aan bij de New Yorkse Jazz Composers' Collective van bassist Ben Allison. Intrigerend. (DW)

Enja/Choice Music HHHHI

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234