Maandag 19/04/2021

Ze popelen zo lief

jeugdtheater

wisselvallig 'ongelikt' van laïka en hetpaleis

Antwerpen / Van onze medewerkster

Annelies De Waele

In Ongelikt zit nog het een en ander van Shakespeares King Lear, maar vooral veel van Moeyaert. Zo voegde de auteur bij aanvang een paar taferelen toe waarin het hebzuchtige en moordlustige karakter van de drie dochters al in de verf wordt gezet. De bekende scène waarin Lear zijn rijk verdeelt onder zijn dochters komt centraal te staan. Het uitvoerige geweld wordt zowat opzij geschoven. Komt daarbij een nieuw personage, Lot, dat samen met de nar commentaar geeft en voorspelt wat er met de personages zal gebeuren. Ongelikt is daardoor een 'brutale', andere King Lear, maar daarom nog geen minder donkere. Hoewel de partituur niet vanzelfsprekend is - ze is springerig en impliciet -, is ze gedurfd en mooi.

Het donkere kondigt zich al aan wanneer Goneril, Regan en Cordelia een moordplan beramen op de vriend van hun vader, Kent (Frank Dierens). Die zou immers wel eens een deel van hun erfenis kunnen opstrijken. In die eerste scènes vertolken actrices Simone Milsdochter, Elke Dom en Ruth Becquart het speelse en kattige van jonge meisjes die op het punt staan de wijde wereld in te trekken. "Ze popelen zo lief", en het zijn de tijden waarin Lear (Warre Borgmans) alleen nog maar moe en kinds is en nog niet weet dat hij de adoratie van zijn nakomelingen zal moeten ontberen. Helemaal omslaan doen koning en sfeer in de kernscène. Zich verschuilend achter het doek met een landkaart, die zo-even nog als tafelkleed op de grote houten decortafel lag, putten Goneril en Regan zich uit in verbale liefkozingen. Lieveling Cordelia weigert, zoals haar zussen, de slijmjurk uit te hangen en terwille van een hap land met "words, words, words" haar vader de liefde te verklaren. Van een onnozele, levenloze Lear verandert Borgmans in een driftkikker die Cordelia onterft, de alerte en goed bedoelende Kent verbrandt en de tafel in tweeën klieft. Visueel en actioneel een hoogtepunt in de voorstelling.

De donkere verhaallijnen - Edmond (Pieter Bamps) die zijn vader Gloster (Jur Van der Lecq) uit de weg wil en zijn broer de rekening wil presenteren, de zussen die Lear op straat zetten, Gloster die door de 'zusjes' de ogen wordt uitgestoken - wisselen in de tekst af met de veeleer cynisch-grappige intermezzo's van de nar (Lilian Keersmaekers in verpleegsteroutfit) en Lot. An De Donder leent haar stem aan het laatste personage. Je vraagt je af waarom ze pas helemaal op het einde, in zwart pak, de scène betreedt en niet de hele tijd aan de zijde van de nar op scène rondhangt.

Zoals bekend: na de eerste helft wordt King Lear een vrij zware brok theater. Borgmans/Lears kolder en dansjes brengen wat lichte toetsen aan, maar Roets slaagt er in de regie niet altijd in de inkepingen van Moeyaert op te vangen en die doorzichtig te vertalen. Soms valt de voorstelling, zoals nagenoeg alle figuren, gewoonweg dood. De vraag is: wat zullen jong-volwassenen aan dit in de eerste plaats voor hen bedoelde stukje theater overhouden?

Wat: Ongelikt/King Lear Wie: Laïka en HetPaleis Waar en wanneer: Tot 29/11 te zien in HetPaleis (03/202.83.60.), daarna tot 1/2/2002 op reis door VlaanderenOns oordeel: Jo Roets schudt een aantal knappe scènes uit de regiemouw, maar slaagt er met de acteurs toch niet in het geheel over de hele lijn helder en boeiend te houden.

De vraag is: wat houden jongeren hieraan over?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234