Maandag 18/10/2021

'Ze dreef weg en het lukte me niet om haar terug te halen'

De grootste nachtmerrie van Sebastián (53) werd werkelijkheid: na een huwelijk van dertig jaar werd zijn vrouw verliefd op een ander. Pas heel laat had hij door dat het avontuurtje van zijn vrouw niet beperkt bleef tot WhatsApp en Facebook...

Sebastián:"Ik was dertig jaar samen met mijn vrouw toen ze op een dag, in juni 2012, een oude bekende tegenkwam. De weken daarna sloeg ze opvallend vaak aan het whatsappen. Ineens ging haar iPhone overal mee naartoe: naar de keuken, de badkamer... De telefoon werd een verlengstuk van mijn vrouw."

Wat dacht je?

"Ik dacht, die twee moeten elkaar wel leuk vinden."

Whatsappten ze alleen maar, of spraken ze ook af?

"Aanvankelijk was het een whatsapprelatie. Ze hadden ook contact via Facebook. Toen ze een nietszeggend, neutraal weerbericht van hem had geliked, snapte ik dat het meer was dan een oude vriendschap die voor de gezelligheid opgepoetst werd."

Ze ging vreemd.

"Nee, ze ontkende alles. Ze reageerde verbaasd op mijn opmerkingen. Ach, het was allemaal zo klassiek. Gek hè, hoe omstanders altijd veel eerder de tekenen zien dan de betrokkenen zelf?"

Dat ze bleef volhouden dat er niets aan de hand was, vind ik niet zo raar.

"Misschien niet. Maar haar zwijgen raakte me meer dan haar verliefdheid zelf. Ik begrijp best dat ze na dertig jaar een keer verliefd werd, en deze man zag er leuk uit. Maar waarom bleef ze doen alsof ik gek was, terwijl zij met haar verliefdheid eigenlijk de gestoorde was? Telkens als ik peilde hoe het zat met hun contact, als ik haar voorzichtig vroeg om op te letten dat het niet al te intensief werd, deed ze alsof ik gek was. Haar leugens verdubbelden het bedrog. Onze seks was in een paar maanden beduidend minder geworden en als ik haar, zoals vaker, een leuk liedje stuurde, reageerde ze ineens flauwtjes: ik telde al niet meer mee als minnaar, maar kennelijk ook niet meer als vertrouwenspersoon. Een rol die misschien wel veel waardevoller was geweest al die jaren."

De ramp die je veroorzaakt als je overspel opbiecht, is meestal groter dan die van de voorbijgaande verliefdheid.

"Dat ben ik niet helemaal met je eens. Als ze me alles verteld had, had haar affaire open en bloot op tafel gelegen. Dan konden we er rondjes omheen lopen, ernaar kijken en er uiteindelijk over praten. Nu bleef haar affaire geheim en verborgen en kon het smeulen als een veenbrand."

Maar was het wel een echte affaire?

"Ja, natuurlijk. Ik merkte hoe ze wegdreef en het lukte me niet haar terug te halen. Ik was machteloos en wanhopig. Verliefdheid is een op zichzelf gerichte, botte verdwazing. Wie verliefd is, kan zonder scrupules van het ene op het andere moment zijn trouwste bondgenoten opzijzetten. Bijna eng als je ernaast staat. De vertwijfeling die postvatte in mijn hoofd kreeg ik niet weg. Ik sprak er met niemand over, want zolang ik geen bewijzen had, bleef het bij speculeren. Ik voelde me als een bokser op zijn hurken in de ring, vlak voor de tiende ronde, zoiets. Ik ben gaan hardlopen. Rennen was het enige dat ontlading bood. Eerst drie rondjes, toen vier, toen zes en uiteindelijk werden het er vijftien. Ik werd fanatieker en fanatieker. En zelfverzekerder. En op een dag greep ik naar het uiterste middel."

Welk middel?

"Het was een warme vrijdag in juni 2012, mijn vrouw was die ochtend vroeger opgestaan dan normaal. Wat het ook was dat er tussen hen speelde, het was toen al tien maanden aan de gang. Ik dacht, ik moet weten waar ze naartoe is. Op haar telefoon zit een app die bedoeld is om gestolen toestellen te traceren. Ik logde in. Mijn laptop gehoorzaamde onmiddellijk en toonde zich een feilloze detective. Een blauw bolletje flikkerde langs een blauwe waterkant. Daar zat ze dus, aan het IJsselmeer. Toch schrok ik nog. Ik had zo graag gewild dat het niet zo was."

Waarom gebruikte je dit niet als eerste, maar als laatste redmiddel?

"Stalken is beschamender voor de bedrogene dan voor de bedrieger. Het is vernederend om je vrouw op deze manier te betrappen. Dat doe je niet."

Maar nu had je zekerheid. Wat deed je met je nieuw verworven kennis?

"Ik dacht even na en toen stuurde ik een bericht: 'Is het gezellig aan het water? Smeer je je goed in?' Ze antwoordde meteen. 'Wat is dit Sebastián?' Daarna kwam ze meteen naar huis. Ze had inderdaad een verhouding met die man en, net die ochtend op zijn bootje, waren ze tot de conclusie gekomen dat er na bijna een jaar een einde moest komen aan hun affaire. Hij was ook getrouwd, had twee kinderen. Na bijna een jaar heeft ze met hem gebroken."

Dus dat was dat?

"Daar leek het op. We likten onze wonden, probeerden de ankers weer vast te slaan. Ik liet haar foto's zien van vroeger en zij had heel lief een rugnummer geregeld voor een loopwedstrijd die plaats zou vinden precies een jaar nadat haar affaire was begonnen. Het leek me een mooie gelegenheid om die gruwelijke twaalf maanden er voor eens en altijd uit te zweten. Het werd een geweldige ervaring. Ik ben daar als ene Cindy vertrokken, een meisje dat op het laatste moment forfait had moeten geven. En ik herinner me hoe ik mij achteraf helemaal euforisch voelde, als een soort superman genoot ik op de trein naar huis na van dat uitzinnige evenement. Tot ik ineens in de ogen keek van een jonge vrouw van een jaar of 25. Beeldschoon en meer dan leuk. Ze bleef kijken."

En jij keek terug?

"Ik keek nog wel even om me heen, of haar interesse niet een andere man betrof, maar nee, ik was het die ze wilde. Ja, ik keek terug. Wat ik meestal niet langer volhoud dan vijf seconden, lukte me nu wel een minuut of vijf. Ze had een bos donkere krullen, en donkere ogen en zag eruit of ze helemaal content was met zichzelf en vooral met mij. Alsof ik in mijn korte broek, mijn sportschoenen en mijn loopshirt een onweerstaanbaar snoepje was, zo keek ze. Hallo, zei ze, van achter een hand met prachtige lange vingers. Hallo, zei ik en liet haar de medaille zien die om mijn nek bungelde."

En toen?

"Toen heb ik haar gezegd dat ik aan die loopwedstrijd had deelgenomen en leuke mensen had ontmoet..."

... en toen kwam het onvermijdelijke moment dat de trein het station binnenreed. Het was nog steeds exact een jaar na het begin van de affaire van je vrouw. Tijd voor revanche?

"Ik dacht, nu gaat ze me een voorstel doen voor een afspraak, en wat dan?"

Kwam het in je op dat je zelf ook iets kon voorstellen?

"Ik had het wel even gehad met al die spanningen in mijn huwelijk, maar dit meisje was zo jong, zo mooi, en ze stond daar met haar wollen omslagdoek. Toen we uitstapten, vroeg ze ineens: wil je iets gaan drinken met mij? Ik dacht een seconde na. Toen zei ze, oh nee, het is al laat, ik moet naar mijn vriendin. En daar ging ze. End of story. Ik weet niet eens haar naam. Ik heb wel nog gezegd dat ik het heel leuk vond met haar. Toen ik het verhaal achteraf aan mijn zoon vertelde, reageerde hij: ha, pa heeft een blauwtje gelopen."

Denk je nog vaak aan dat treinmeisje?

"Ja."

En nu begrijp je je vrouw beter.

"Dat deed ik al. In theorie. Dat meisje heeft mij in verwarring gebracht. Ik ben blij dat ik niet met haar in een café ben beland, zodat ik nu in alle eerlijkheid kan zeggen dat zij een illusionaire liefde is gebleven."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234