Zaterdag 24/10/2020

Zappen in het Sportpaleis

Zaterdagavond was een uitverkocht Antwerps Sportpaleis het decor voor de uitreiking van de TMF Awards. De niet aanwezige Christina Aguilera kreeg drie prijzen, terwijl Clouseau en Janez Detd. er elk twee op zak staken. Vijf uur lang defileerden sterren uit binnen- en buitenland over het podium, met Kelly Rowland, Moloko en Placebo als opvallendste publiekstrekkers. Het leverde een avond vol uiteenlopende indrukken op, waarbij muziek als feestfactor de bovenhand haalde.

Antwerpen

Van onze medewerker

Koen De Meester

De drie podia en vijf grote schermen maakten het meteen duidelijk: voor de TMF Awards waren kosten noch moeite gespaard. Een kwart van de zaal was omgebouwd tot vipruimte en stond volgestouwd met drank, burrito's en - vooral - veel vips. Die grepen de avond vooral aan om druk te socializen en de bar te plunderen. De hele show deed verder denken aan een avondje televisie, waarbij we tussen de onderdelen door op allerlei reclamespotjes getrakteerd werden. Toch is het belang van dit soort van 'prijskampen' niet te onderschatten, zeker als we de opkomst van de artiesten mogen geloven. Of ze nu plat commercieel of alternatief zijn, een TMF Award slaan ze niet af.

Zaterdag werden er liefst 22 onderscheidingen weggeven en traden er nog meer bekende acts op. De starspotters onder ons hadden op de eerste rijen postgevat en nog voor acht uur zat de sfeer er al goed in. Om de massa tieners en twens op te zwepen, was het voldoende te verkondigen dat de camera's liepen. De verschijning van Maxi Jazz als eerste op de schermen werd dan ook op uitbundigheid onthaald. De zanger van Faithless kondigde Lasgo, Sylver en Milk Inc. aan. De topdrie van de Belgische dance speelde daarop een geheel eigen en onherkenbare versie van Faithless' 'Insomnia'. Later zou ook Britney Spears via een filmpje de awards voor beste zanger bekendmaken. Voor de rest waren het hoofdzakelijk BV's die live de envelopjes kwamen openscheuren, onder hen Frank Vander linden, Tom Barman, Katja Retsin en Herman Schueremans.

Op muzikaal vlak had de hele vertoning veel weg van een soundmixshow, waarbij haast alle instrumenten op tape stonden, en enkel de stemmen live waren. Vaak ontstond daardoor de indruk dat we naar een soort Tien om te zien voor discotheekgangers zaten te kijken.

Om te beginnen kregen we een stukje Britse hiphop vermengd met r&b. Big Brovaz heeft duidelijk de stijl van Spooks ingestudeerd, maar in plaats van één vrouw voerde dit gezelschap er meteen drie op. Vocaal staat de groep sterk en om een paar knappe songs zit het zestal niet verlegen. De hit 'Favourite Things' is zelfs een nieuwigheidje omdat daar voor het eerst hiphop op een walsritme wordt geënt.

De Planckaerts mochten daarop de eerste award van de avond uitreiken, al ontging het verband tussen deze mediafamilie en de beste danceacts ons enigszins. De prijzen vertrokken naar Tiësto en Milk Inc., waarbij de zangeres van de melkerij - traditiegtrouw, haast - een traantje plengde. De volgende artiest was het nieuwbakken Idool Brahim, die zelfverzekerd zijn twee singles kwam pluggen. Hij kreeg trouwens de prijs van meest veelbelovende Belgische artiest, een eer die Big Brovaz op internationaal vlak te beurt viel.

Ook Peter Evrard verscheen op het appèl en hij werd ingeleid als 'de langharige bouwvakker met de sik'. Evrard zong zijn hit 'Loserman' en hopelijk bezit de kerel geen voorspellende gaven. De jongen wil wat graag een rockartiest zijn, maar kan wat dat betreft nog heel wat leren van de winnaar in de categorie 'beste rock nationaal': Janez Detd. Zanger Nikolas Van der Veken vierde trouwens zaterdag zijn verjaardag, wat Axl Peleman van Camden prompt tot een oproep inspireerde om de hele zaal 'Happy Birthday' te laten zingen. Janez Detd. zou erna haar reputatie bevestigen met onder meer de fiëstapunk van 'Malavida' en het averechtse volkslied van 'Anti Anthem' dat, eveneens, door een heel Sportpaleis mee werd gebruld.

Tussen de wereld van deze rockbands en die van de Belgische housepop gaapt een diepe kloof. Sylver, dat voor het eerst een award kreeg, heeft echter wel kaas gegeten van echte popsongs, waaronder 'Why Worry'. De band slaagde er zonder veel moeite in het hele Sportpaleis uit de bol te laten gaan. De groep rond Sylvie (ex-Melodie) is allang geen eendagsvlieg meer, en daarmee staat ze in ieder geval al veel verder dan Chingy, een figuur die in het buitenland aan een forse opmars bezig is, maar in Antwerpen weinig meer bracht dan slaapverwekkende rap volgens het boekje.

Andere groepen fleurden dan weer de boel op zonder aanleiding, onder meer Outlandish en Placebo. De band rond de enigmatische zanger Brian Molko startte met 'The Bitter End' en even later klonk in de miniset de nieuwste single 'Special Needs'. Herman Schueremans en zijn dochter Sarah mochten daarop Moloko tot 'beste liveact internationaal' uitroepen. Iets wat wellicht meer te maken had met het feit dat die groep ook lijfelijk aanwezig was, dan met de zwakkere concurrentie. Vooral als je weet dat Roisin Murphy en haar vrienden het in die categorie moesten opnemen tegen Radiohead en Coldplay...

De grootste ster van de avond was echter Kelly Rowland. Zij had haar show in Vorst-Nationaal botweg afgelast om op de TMF Awards een beetje te komen soundmixen. De nummer twee van Destiny's Child mag dan wel een frisse verschijning zijn, live was het maar een verwelkte bedoening. Ze begon met een melige flard van 'Dilemma' (haar hitduet met Nelly ) en kleefde daar in een ergerlijke knip- en plakstijl rommelige flarden van eigen solohits als 'Stole' achteraan. Terwijl La Rowland echter nog een zekere professionele kwaliteit leverde, was het 'optreden' van de Britse babyface Gareth Gates (die de award voor de beste pop cadeau kreeg, al wist niemand precies waarom) een aanfluiting. 's Mans schmaltzpop bereikte een absoluut dieptepunt bij de weerzinwekkende cover van Norman Greenbaums 'Spirit In The Sky'. Een andere cover kregen we van Idool-madam Natalia. Wij dachten dat zij na haar bijdrage 'verse vis' riep, maar het bleek 'sportpaleis' te zijn. Ex-collega Wim Soutaer blonk dan weer wel uit. Niet alleen omdat hij met de dag een betere zanger wordt, maar ook omdat hij intussen over genoeg charisma beschikt om een zaal van dit formaat te vullen.

Voor de rest noteerden we een mooie passage van Jasper Steverlinck. De link naar Scala was natuurlijk vlug gelegd en zij mochten nog vrolijk 'I Touch Myself' zingen voor Moloko afsloot. Dj Tiësto liet achteraf de zaal nog eens totaal ontploffen tijdens de TMF-party. Een vreemd gevoel trouwens: een hele avond van huis zijn, en toch niets anders doen dan zappen. Misschien ligt daar wel het verschil tussen een televisie-evenement - zoals deze TMF Awards - en een echt concert. Een verschil in prijs voor een toegangskaartje was er in ieder geval niet. Ook dat is een gegeven waar men zich vragen bij kon stellen: dat je voor een avondje soundmix evenveel betaalt als voor een écht concert. Benieuwd wie dát geld in zijn zak steekt. Wat: TMF Awards Waar en wanneer: zaterdag 4 oktober in een uitverkocht Sportpaleis te Antwerpen.

'Of de artiesten nu plat commercieel of extreem alternatief zijn, een TMF Award slaan ze niet af'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234