Woensdag 20/10/2021

Zanger

het privé-leven van Frank Sinatra

alias rokkenjager

George Jacobs, de zwarte butler en vertrouweling van Frank Sinatra, geeft in Mister S., mijn leven met Frank Sinatra een onthullende en ontwapenende kijk op het privé-leven van 'The Voice'.

George Jacobs & William Stadiem

Mister S, mijn leven met Frank Sinatra

Oorspronkelijke titel: Mister S.

Vertaald door Cherie van Gelder

House of Books, Antwerpen,

287 p., 19,50 euro.

Als vrouwenversierder een erkend beroep zou zijn geweest, dan had het op het cv van Frank Sinatra (1915-1998) niet mogen ontbreken. Behalve zanger en acteur was hij namelijk een eersteklas charmeur en was vrouwen veroveren zijn ultieme liefhebberij. Hij heeft vele honderden vrouwen het hof gemaakt, met vele tientallen het bed gedeeld, is met vier getrouwd geweest en toch was er maar een van wie hij altijd gehouden heeft, en dat was actrice Ava Gardner (1922-1990). Sinatra viel, net als Mickey Rooney, Howard Hughes en Artie Shaw vóór hem, onmiddellijk voor haar. Op dat moment was hij nog getrouwd met Nancy Barbato ('Big' Nancy) met wie hij drie kinderen had, Little Nancy, Frank jr. en Tina. Omdat de Sinatra's katholiek waren, was een scheiding ongehoord. Slechts enkele dagen nadat de kerk toch dispensatie verleend had, trouwde hij met Gardner. Big Nancy bleef altijd de moederrol vervullen. Sinatra kwam eens per week eten en speelde er met zijn kinderen, hij was dol op ze. Daarna vertrok hij weer, naar zijn 'vrijgezellenflat'. Het huwelijk met Ava hield ruim vijf jaar stand, al leefden ze vanaf 1954 niet meer samen. De relatie was stormachtig, door hun beider jaloerse aard en hun respectievelijke carrières. Dat laatste was een beetje een streep door Sinatra's rekening want zijn ideale vrouw moest een blinde toewijding voor hem aan de dag kunnen leggen. En dat liet nu eenmaal weinig ruimte voor de vrouw in kwestie om een eigen loopbaan op te bouwen. Maar dat deed Gardner dus wel, met succes en dat leidde tot nieuwe conflicten. Ol' Blue Eyes had overigens nog meer op zijn verlanglijstje staan. De vrouw van zijn dromen moest mooi, intelligent en mager zijn, grote ogen en slanke benen hebben, van goeden huize zijn, ze moest klasse hebben, natuurlijk zijn (zonder al te veel make-up of parfum), gezond zijn (niet roken), onberispelijk qua kleding en gedrag zijn en last but not least, ze mocht geen kinderwens hebben en die vooral ook nooit krijgen.

Hoe ik dat allemaal weet? Van George Jacobs, zijn zwarte butler, persoonlijke bediende en vertrouweling. Jacobs (1925) was van 1953 tot 1968 in dienst bij Sinatra en geeft in Mister S., mijn leven met Frank Sinatra een onthullende en ontwapenende kijk op het privé-leven van 'The Voice'.

Je vraagt je af waarom Jacobs, tegen de tachtig, nu pas zijn verhalen te boek heeft gesteld. Want hij heeft veel te vertellen. Of het zijn verdienste is, of die van co-auteur/ghostwriter William Stadiem, weet ik niet, maar het resultaat is in ieder geval dat het boek leest alsof je tegenover Jacobs zit en hij je smakelijk onderhoudt over zijn jaren met Frank Sinatra.

Jacobs geilde als jongen al op de showbizzwereld (hij werd in 1925 geboren in New Orleans waar zijn vader een nachtclub uitbaatte en zijn moeder als huishoudster bij een chique blanke familie werkte) en steekt dat niet onder stoelen of banken. Tegelijkertijd weet hij die hele wereld van 'the Rich and Famous' met een milde spot te relativeren, waardoor het geen beate bewondering is maar oprecht aandoende verwondering.

Jacobs moet de ultieme bediende geweest zijn, zonder serviele kanten maar wel met alle dociele vaardigheden. Jacobs kent zijn plaats, ook in dit boek. Hij blijft op de achtergrond zonder zichzelf weg te cijferen. Nadat hij als marinier een aantal jaren op zee gevaren had, maakte Jacobs toen hij begin twintig was, zijn 'entree' in de showbizzwereld. Hij werkte als kelner in livrei ("een soort aangeklede lantaarnpaal") op het landgoed van Bill en Edie Goetz, het meest vooraanstaande koppel van Hollywood van die tijd.

Zijn volgende werkgever was Irving 'Swifty' Lazar, superagent en de grootste snob van Hollywood, zoals Jacobs zegt. "Door voor hem te gaan werken werd ik de meest flitsende bediende ter plekke."

Zo leerde hij ook Frank Sinatra kennen, die op dat moment niet echt gelukkig was. Zowel zijn huwelijk met Ava als zijn carrière zaten al enige tijd in het slop. In 1953 kwam daarin verandering, toen Sinatra de rol van Maggio in de film From Here to Eternity kreeg. Hij was terug en telde weer mee. Zijn status en humeur verbeterden aanmerkelijk en dat was het moment waarop Sinatra Jacobs wegkaapte bij Lazar en hem als bediende in dienst nam.

Jacobs was zeer gelukkig in zijn nieuwe job ("het is een geweldig gevoel om de rechterhand van de koning te zijn"), al zou hij snel de minder aangename kanten van Mister S., zoals hij Sinatra altijd noemde, leren kennen. Sinatra was opvliegend en kon in zijn aanvallen van razernij een complete inboedel kapotslaan. Hem proberen te stoppen, hielp niet, daar kwam Jacobs snel genoeg achter. Dienstbaar als hij was, wachtte hij tot Sinatra zijn woede gekoeld had en ruimde dan de rotzooi op, dan wel bestelde hij een nieuw interieur.

De jaren vijftig waren goed voor Sinatra. Hij won een Oscar voor zijn rol in From Here to Eternity en speelde daarna in nog zestien grote Hollywood-producties. Hij nam bovendien nog tien platen op, deed televisieshows, gaf concerten en leidde een genoeglijk jetsetleven. Hij was de hardst werkende man van Hollywood en ook de man die het fanatiekst kon stappen en fuiven, zegt Jacobs. "En op zijn liefdesleven, als je dat zo wilt noemen, stond helemaal geen maat meer. Hij werd de Casanova van de moderne tijd." Het is dan ook niet zozeer de vraag wie er van actrices en aankomende sterretjes in zijn bed belandden, als wel wie er niet in kwamen (Grace Kelly, Rita Hayworth, Debbie Reynolds). Sinatra had altijd vrienden over de vloer van zijn landgoed in Palm Springs en keek tegen sommigen van hen hoog op. Humphrey Bogart bijvoorbeeld. "Dat was misschien wel de leukste bijkomstigheid van het feit dat hij weer meetelde in de filmwereld", schrijft Jacobs. "Ik speelde vaak 's nachts voor barkeeper, dus dan kon ik het 'pack' in actie zien. Sinatra leek op een knulletje dat zwaar onder de indruk was van Bogarts roem; hij had diep ontzag voor de man en verloor hem geen moment uit het oog."

Het 'pack' waar Jacobs aan refereert is het 'Rat Pack', dat behalve uit Sinatra en Bogart bestond uit Sammy Davis jr en Dean Martin. In deze samenstelling was het pack nogal tam, het had meer weg van een beschaafde, geestige New Yorkse cocktailparty, zegt Jacobs. De latere versie zou heel wat minder onschuldig zijn. Midden jaren vijftig raakte Sinatra verzeild in maffiakringen. "Het patroon was altijd hetzelfde: nachten waar geen eind aan kwam, sloten drank, beeldschone meisjes, plus uiteraard de mooiste muziek ter wereld. En overal gangsters. Andere gezichten maar dezelfde brute kracht", zegt Jacobs. Het was de tijd dat Sinatra zich in zaken begaf, meer bepaald in het gokwezen. Het zou zijn reputatie geen goed doen, hoewel hij later alle banden met hen verbrak. Tegen 1960 begeeft Sinatra zich ook op het politieke vlak en knoopt, via Marilyn Monroe, connecties aan met de Kennedy's. De film Ocean's Eleven maakt de tweede versie van het Rat Pack (bestaande uit Sinatra, Dean Martin, Hank Sanicola en Peter Lawford, zwager van JFK) publiek. "Het was de bedoeling dat dit hippe, vrijgevochten gezelschap uit Hollywood een lekker maffia-annex-Vegas sfeertje zou creëren dat een jong en veranderd Amerika ertoe zou bewegen op JFK te stemmen in plaats van op de ultieme stijve hark Dick Nixon", schrijft Jacobs. De oude Joe kon Sinatra trouwens niet uitstaan en ook aan Bobby had hij een hekel, maar met Jack kon Sinatra goed opschieten. Over JFK dist Jacobs nog een aantal smeuïge verhalen op. Zo moest Sinatra niets van drugs hebben, maar JFK en Lawford haalden hun neus niet op voor een lijntje, of juist wel, zo je wilt. "De nationale veiligheid staat op het spel", zei JFK een keer lachend tegen Jacobs toen hij hen tijdens het snuiven betrapte. Mister S staat vol met anekdotes. Hoe verliep Sinatra's relatie met de toen nog minderjarige Nathalie Wood? Waarom droeg Marilyn Monroe geen maandverband als ze haar regels had? Hoe maakte Sinatra een einde aan zijn relatie met Lauren Bacall? Hoe intiem was het onderonsje tussen Greta Garbo en Marlene Dietrich aan het zwembad van zijn villa? Waarom hield Sinatra niet van Elvis Presley? Hoe was het mogelijk dat hij bezweek voor de dertig jaar jongere Mia Farrow?

De antwoorden kunnen in de marge gelezen worden want ook zonder dergelijke 'roddel op niveau' is het boek een aanrader omdat het zo'n schitterend sfeerbeeld van Hollywood-glitter in de jaren vijftig en zestig geeft. En het schetst natuurlijk een openhartig beeld van die kleine, in het New Yorkse Hoboken geboren Italiaan die met zijn stem en looks zoveel harten veroverde. Het einde van het boek is zelfs ontroerend. Daarin doet George Jacobs kort verslag van zijn eigen leven, dat gedurende vijftien jaar (in 1968 werd Jacobs op staande voet ontslagen omdat hij door de pers 'betrapt' werd toen hij met Mia Farrow danste) zo nauw verweven is geweest met dat van Sinatra. En dat is heel wat minder glamoureus verlopen.

Annick Schreuder

'Mister S' staat vol met anekdotes. Hoe verliep Sinatra's relatie met de toen nog minderjarige Nathalie Wood? Waarom droeg Marilyn Monroe geen maandverband als ze haar regels had? Waarom hield Sinatra niet van Elvis Presley?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234