Maandag 28/09/2020

Youssou N' Dour sluit Cactusfestival in schoonheid af

Zowat alle aanwezigen waren het er roerend over eens: het muzikale niveau op de slotdag van het Cactusfestival lag dit jaar opvallend
hoog. Met een programma dat vreemde stilistische zwenkingen maakte, wisten de organisatoren het publiek in het Brugse Minnewaterpark zondag van het ene hoogtepunt naar het andere te loodsen.

Door Dirk Steenhaut

Na uitstekende optredens van Phosphorescent, DeVotchKa, Shantel, Arsenal en The Kills werd het podium tegen acht uur vrijgemaakt met Sophia (****), de groep van zanger en liedjesschrijver Robin Proper- Sheppard, die voor de gelegenheid werd aangevuld met een strijkkwintet en een trompettist. Het resutaat was een prachtig concert dat veel forser en dus minder intimistisch klonk dan een jaar of acht geleden, toen Sophia een soortgelijke formule al eens uitprobeerde tijdens De Nachten in Antwerpen. 'Oh My Love', 'Pace' en 'Lost' zaten stevig in de gitaren, maar tegelijk zorgden de fraaie vioolarrangementen ervoor dat je de melancholische teneur van de nummers nooit uit het oor verloor.

Dat Proper-Sheppard geen vrolijke Frans is, werd nog maar eens duidelijk in het pakkende 'So Slow' en met 'The River Song' tekende Sophia zelfs voor een van de meest bezwerende momenten van het Cactusweekend. Alleen jammer dat de frontman tussen de nummers door eindeloos bleef doordreinen over 'Belgian Waffles' en de onvindbaarheid van witte sokken. Mocht de man zijn mond hebben gehouden, dan was de magie wellicht totaal geweest.

Vervolgens troepte de massa voor het podium samen voor Bootsy Collins & The Hardest Working Band (***). De verwachtingen lagen hoog, want bassist Collins speelde ooit elf maanden in de begeleidingsgroep van James Brown en ontwikkelde vervolgens met George Clinton de p-funk bij Parliament en Funkadelic.

Wat vooraf echter niet was aangekondigd, was dat het optreden een revue-achtige hommage aan de godfather of soul zou worden. De set begon met enkele uitgesponnen instrumentale funkjams waarin 'da groove' centraal stond en trombonist Fred Wesley als speciale gast fungeerde.

Eveneens van de partij: MC Danny Ray, die Brown veertig jaar avond na avond had aangekondigd, souldiva Vicki Anderson (de vrouw van die andere funkateer, Bobby Byrd) en Brown-lookalike Tony Wilson, die zich iedere beweging en elk vocaal manièrisme van de meester eigen had gemaakt. Zijn verhitte vertolkingen van 'Soul Power', 'Super Bad', 'Sex Machine' en 'Talkin' Loud and Sayin' Nothing' benaderden zelfs 'the real thing'. Tegelijk had het optreden echter een oer-Amerikaans poppenkastgehalte en werd het publiek voortdurend tot het scanderen van infantiele slogans aangemaand, van "we all love the funk" tot "say it loud, long live James Brown." Een strak en opwindend funkfeestje werd het dus niet, daar op Cactus, en erg veel Bootsy kreeg de toeschouwer al evenmin geserveerd. Dat de man, toen de show al vijftien minuten over tijd liep, alsnog een duik in het publiek maakte, was misschien wel leuk voor wie een fototoestel bij de hand had, maar het vormde nauwelijks een compensatie voor liefhebbers van de Psychoticbumpschool die hadden gehoopt de excentrieke Bootzilla ook muzikaal van jetje te zien geven.

Ook headliner Youssou N'Dour (***) stelde het geduld van de aanwezigen fel op de proef. Op het moment waarop zijn optreden had moeten beginnen, was hij nog niet eens in Brugge aangekomen, wat vooral in de backstageruimte tot enige nervositeit leidde. Maar met drie kwartier vertraging verscheen de Senegalese superster uiteindelijk dan toch op het podium. Voor je het wist waaiden wervelende mbalaxritmen over het park, kreeg de zanger het publiek aan het dansen met 'Set' en volgde de onverslijtbare hit 'Seven Seconds', een duet met een zangeres die geenszins voor Neneh Cherry onder hoefde te doen. Met 'New Africa' verzette Youssou N'Dour zich ook tegen de eenzijdig negatieve berichtgeving over zijn continent, als een plek waar armoede, aids en gewapende conflicten schering en inslag zijn. "Er bestaat ook een Afrika van de vreugde en de vriendschap", zei hij. En met die hoopvolle boodschap viel het doek over het 27ste Cactusfestival. Vanaf nu mag u alvast uuitzien naar de volgende editie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234