Donderdag 22/10/2020

‘Yes, I am gay’

Ze blijven opduiken, aartsconservatieve VS-politici die opeens blijken te zijn wat ze zo verachtten

Overdag was Roy Ashburn een senator die zijn politieke carrière grotendeels bouwde op rabiate homohaat. ’s Nachts ging hij in een homobar uit de bol tijdens een schoonheidswedstrijd voor latino dragqueens. Ashburn is niet de eerste aartsconservatieve Amerikaanse politicus die uit de kast valt, en wellicht ook niet de laatste.

I am gay.” Met die woorden begroef de Californische deelstaatsenator Roy Ashburn (55) maandag zijn politieke carrière. Ashburn, een gescheiden vader van vier, was vorige week woensdag gearresteerd voor dronkenschap achter het stuur in Sacramento. Net daarvoor was hij in de homoclub Faces geweest, zo bleek, en hij had een niet nader geïdentificeerde jongeman bij zich in de wagen. Ashburn is een conservatieve Republikein die zich als senator had doen opmerken door zijn antihomoseksuele stemgedrag. De bekentenis, in de VS een verplicht ritueel voor op onbetamelijk gedrag betrapte publieke figuren, kwam er op de radiozender KERN-AM in Bakersfield, Californië.

“Wilt u dat ik u de vraag stel, of gaat u het de mensen zelf vertellen?”, vroeg presentatrice Inga Barks. Ashburn hield de eer aan zichzelf: “Ik ben homoseksueel. Dat zijn de woorden die al zo lang zo moeilijk voor me zijn. Maar ik ben homoseksueel. Dat is persoonlijk, en ik voelde met mijn hart aan dat het feit dat ik homo ben de manier waarop ik mijn baan doe niet heeft beïnvloed, of zal beïnvloeden.”

Roy Ashburn wierp zich als deelstaatsenator op als een betrouwbare tegenstander van de homorechten. In 2005 stemde hij tegen een wet die het homohuwelijk zou legaliseren. In 2008 keerde hij zich tegen een uitbreiding van de antidiscriminatiewetgeving, zodat die ook homo’s zou beschermen. In 2009 stemde hij tegen een resolutie ter verwerping van Proposition 8, een referendum dat het homohuwelijk weer afschafte. In september stemde hij tegen het erkennen van homohuwelijken uit andere staten. Diezelfde maand was hij tegen het instellen van Harvey Milk Day, ter nagedachtenis van de vermoorde homoseksuele politicus uit San Francisco.

“We moeten de traditionele waarden bewaren voor de toekomst van onze kinderen”, aldus Ashburn in een oproep voor een demonstratie tegen het homohuwelijk in Bakersfield in 2005. “Kinderen moeten opgevoed worden met moraal en principes. Het huwelijk tussen één man en één vrouw is het fundament van onze beschaving.”

Dat Ashburn met die staat van dienst de wind van voor zou krijgen toen hij uit de kast viel, hoeft niet te verbazen. Op de televisiezender CBS13 zei Christopher Cabaldon, de openlijk homoseksuele burgemeester van West-Sacramento, dat hij Ashburn wel vaker in homobars had gezien. “Een dubbelleven leiden terwijl je de mensen aanvalt bij wie je zelf hoort, dat is van een hypocrisie die onaanvaardbaar is in de politiek, of je nu homo of hetero bent”, zei Cabaldon.

Ashburn nam na zijn arrestatie onbetaalde vakantie, maar is vooralsnog niet van plan om zijn politieke mandaat ter beschikking te stellen. Hij ziet tot op heden geen probleem met zijn stemgedrag. “Mijn keuzes weerspiegelen de wensen van de mensen in mijn district”, zei hij. “Ik heb altijd gevonden dat mijn loyauteit bij mijn kiezers hoort te liggen.”

Ashburns district is Kern County in de San Joaquinvallei, 180 kilometer ten noorden van Los Angeles, maar op cultureel gebied enkele lichtjaren verder. Californië is een gespleten staat. De buitenwereld kent vooral liberaal denkende grootsteden als Los Angeles en San Francisco. Het dorre binnenland staat cultureel echter dichter bij Nebraska of Oklahoma.

Kern County leeft van oliewinning en landbouw. Proposition 8 haalde in heel Californië 52 procent van de stemmen. In Kern County was dat driekwart. Het is niet bepaald een streek waar je een club als Faces zal aantreffen. Daar was op de avond dat Roy Ashburn een paar glazen te veel dronk een schoonheidswedstrijd voor latino dragqueens aan de gang.

Homorechten winnen langzaam maar zeker veld in de VS, en peiling na peiling toont aan dat jonge Amerikanen daar steeds minder een probleem mee hebben. Maar dat wil niet zeggen dat het voor Amerikaanse politici acceptabel is om openlijk holebi te zijn. Vooral niet als ze rechts zijn. Toch zijn het vooral conservatieve Republikeinen die uit de kast vallen. Het overkomt ook wel eens andere partijen, maar daar zorgt dat niet voor zoveel ophef. Het zijn nu eenmaal de Republikeinen die zich steevast opstellen als hardvochtige verdedigers van de traditionele moraal.

“Homo’s ervan langs geven om je eigen geaardheid te verbergen, is een klassiek verschijnsel”, zo verklaarde Wayne Besen, de stichter van de homorechtengroep Truthwinsout.org deze week op CNN. “Het is een perfect masker voor wie in de kast wil blijven. Dat zien we keer op keer: ze leven hoe dan ook een leugen, en zo gaan ze nog een paar stappen verder.”

In 2006 kwam Mark Foley, een Republikeinse volksvertegenwoordiger uit Florida, in opspraak omdat hij seksuele e-mails en chatberichten had verstuurd naar een aantal minderjarige medewerkers van het Huis van Afgevaardigden. Foley was in het Huis een vooraanstaande bevechter van pedofilie en kinderporno. Aan de jongens vroeg hij evenwel om hem foto’s van hun penis te bezorgen. Toen het bekend raakte, bleek dat Foley al tien jaar aan de gang was. Een aantal ex-medewerkers vertelde dat ze daadwerkelijk seks hadden gehad met Foley, weliswaar pas toen ze meerderjarig werden.

Foley ging in therapie en concludeerde dat zijn gedrag te wijten was aan een drankprobleem en het feit dat hij als kind zelf misbruikt was door een priester. Foley nam ontslag uit het Huis en heeft nu een vastgoedkantoor en een radioprogramma in Florida. Hij gaf ondertussen toe dat hij een vaste relatie heeft met een dermatoloog uit Palm Beach.

Laatst was er ook Larry Craig, de Republikeinse senator uit het oerconservatieve Idaho. Hij werd in 2007 op de luchthaven van Minneapolis gearresteerd nadat hij in de toiletten een mannelijke undercoveragent had benaderd voor seks. Craig ontkende alles en hield staande dat hij niet homoseksueel is. Vreemd genoeg pleitte hij wel schuldig, maar dat probeerde hij later te herroepen. Het was niet Craigs enige bocht in de affaire. Aanvankelijk kondigde hij zijn intentie aan om ontslag te nemen uit de Senaat. Ook dat herriep hij.

In de nasleep van het luchthavenincident kwamen een aantal mannen naar voren die claimden dat ze seks gehad hadden met Craig. Een van hen was Mike Jones, een mannelijke prostitué die ook van zich liet spreken door een seksschandaal met de evangelische televisiepredikant Ted Haggard.

Ook Haggard was een felle tegenstander van homorechten. Hij was de drijvende kracht achter de National Association of Evangelicals (NAE), een christelijke koepelorganisatie die stelt dat “homoseksuele activiteit, net als overspel, duidelijk veroordeeld wordt in de Heilige Schrift”.

Dat ging allemaal goed, tot Mike Jones eind 2006 bekendmaakte dat Haggard drie jaar lang gebruik had gemaakt van zijn diensten. Jones stapte naar eigen zeggen naar de pers nadat hij, rijkelijk laat, had ingezien wie Haggard was: “Het maakte me kwaad dat ik te maken had met iemand die tegen het homohuwelijk preekte, maar achter de schermen zelf homoseks had.”

Haggard werd ontslagen als pastor van de megakerk in Colorado Springs die hij destijds zelf oprichtte en moest opstappen als hoofd van de NAE. Later bekende hij dat hij seks had gehad met minstens één andere man. Haggard houdt echter vol dat hij niet homoseksueel is. In therapie was hij te weten gekomen dat ook hij als kind misbruikt was, verklaarde hij. Zijn homoseksuele activiteiten waren ‘compulsieve daden’ die daar het gevolg van waren. Haggards vrouw Gayle, die onlangs een boek publiceerde over de episode, zegt dat haar man intussen “genezen” is.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234