Zaterdag 10/04/2021

Yellow Tigers beginnen aan EK volleybal: "Andere teams kennen ons nu veel beter"

null Beeld photo_news
Beeld photo_news

Vanavond beginnen de Yellow Tigers aan het EK volleybal. Een gelegenheid om de mislukte WK-voorronde van een kleine maand geleden uit te wissen. Freya Aelbrecht, de 'Energy Tiger' van het nationale team, heeft er zin: 'Ik ga me honderd procent geven'.

Een maand geleden in Rotterdam zei je nog: 'Dit waren de Yellow Tigers niet'. Hoe gaat het intussen met die Tigers?
"Beter. Samen met de technische staff en teampsychologe kwam er een groepsgesprek en daar is toch veel uitgesproken. Ik had dat zelf nodig want de dagen na dat toernooi had ik totààl geen motivatie. Ik was té ontgoocheld. Ik was ook niet de enige was die er nood aan had. Het was confronterend maar dat mag ook, we zitten ten slotte niet in een jeugdbeweging. En na die sessie zijn we weer beter beginnen trainen, met meer plezier ook. Zelf heb ik ook de knop kunnen omzetten. Ik denk niet meer aan dat gemiste WK."

Jij droomde van dat WK, meer zelfs dan van de Spelen.
"Ja. Het is misschien raar dat ik altijd over het WK sprak als mijn grote droom want de meeste sporters fantaseren over de Spelen. Alleen is dat in het volleybal haast onbereikbaar. Een WK leek me realistischer. Dat me dat niet lukt, steekt wel. (Aelbrecht miste het WK van 2014 omdat ze de week ervoor de ligamenten van haar knie scheurde, red.)"

Er zat geen vuur in de Yellow Tigers terwijl er dan vaak naar jou wordt gekeken, als 'Energy tiger', maar het lukte niet.
"Klopt, ik zat ook niet in mijn spel. Het is als middenman al lastig om het team op sleeptouw te nemen omdat je maar de helft van de tijd speelt, maar niemand stond ook open voor de commentaar van een ander. Het leek wel alsof we langs elkaar heen aan het praten waren. Ik zit intussen al tien jaar bij het 'senior team' en het is moeilijk om je sterke punten uit te spelen - in mijn geval dat oppeppen - als je op elkaar bent uitgekeken. Dat gevoel had ik toch. Het was geen kwestie van slechte wil, we werkten gewoon niet voor elkaar."

null Beeld photo_news
Beeld photo_news

Jullie wonnen EK-brons in 2013, werden zesde in 2015 en nu gaan jullie voor topacht. Dat is toch minder ambitieus.
"Dat brons was een hype en dat wísten we. In 2013 waren we al blij om op dat EK te staan, we kwamen werkelijk uit het niets. We begonnen aan dat EK met het idee van toptwaalf, niet dat een medaille mogelijk zou zijn. (lacht) En dan moesten we twee jaar later in eigen land weer presteren. Eén zaak mag je niet vergeten: dat was telkens met Frauke Dirickx als spelverdeelster. Hoe je het ook draait of keert, dat is zo'n cruciale positie, daar valt of staat een ploeg mee. Het is redelijk ondankbaar om Frauke te moeten vervangen. Daarmee zet ik geen druk op de huidige setter, dat is gewoon een factor die is veranderd. En dan is er nog het gegeven dat de andere teams ons nu veel beter kennen. We draaien toch al zes jaar mee."

Mis je die hype?
"Jawel, maar da's normaal. Mijn ouders zegden me toen geregeld: 'Het kan weer snel gedaan zijn'. We hebben het toch twee-drie jaar goed volgehouden (glimlacht) en daar ben ik blij om, want doe het maar eens: als Belgisch team in het volley lang aan de wereldtop meedraaien. Nu is het verwachtingspatroon naar beneden aangepast, ook bij de speelsters zelf, en kunnen we weer rustig opbouwen. Als wij met deze Yellow Tigers even van het wereldtoneel verdwijnen en de ambities terug op een lager pitje moeten draaien, dan is het zo. Ook dan ga ik me honderd procent geven."

Je bent intussen tien jaar bezig. Vind je het nog altijd plezant?
"Jawel, alleen in de zomer van 2016 had ik er even genoeg van. Toen speelden we drie weken constant met stress om in de World Grand Prix te kunnen blijven. Meteen daarna volgde het EK-kwalififatietoernooi. Ik speelde die matchen om er zo snel mogelijk vanaf te zijn. Toen dat gedaan was, had ik echt zoiets van (blaast): 'En bol het nu af, laat me met rust. Ik wil nu niks van het nationale team horen'."

null Beeld photo_news
Beeld photo_news

Waar lag dat aan?
"Er was gewoon veel gedoe. Het zat niet goed tussen het team en de technische staff en dan krijg je zever. Ik was vaak de buffer en daar had ik genoeg van. Ik wilde me op mijn eigen spel concentreren, zodat het er niet onder zou lijden. Het is normaal dat het soms eens tegen steekt als je al zo lang samen speelt. Het kostte veel moeite om alles uit te praten maar we zijn er wel goed uitgekomen."

Heb je echt overwogen om met de nationale ploeg te stoppen?
(Knikt) "Ik heb me die vraag gesteld, ja. Maar ik kon het spelletje niet missen en zeker niet de Yellow Tigers. Ik heb er veel voor opgeofferd, het zou stom zijn om na een mindere periode meteen de handdoek te gooien. Het is niet slecht om er even stil bij te staan, je af te vragen of je wel goed bezig bent."

In Italië ben je straks aan je vierde team in vier jaar tijd toe: Busto, Bergamo, Monza en nu Pesaro.
"Het is niet makkelijk om elk jaar van nul te moeten herbeginnen maar je bent afhankelijk van de markt, zeker als buitenlander en als middenman. Werkzekerheid is er niet. Bij Bergamo zegden ze in maart dat ik kon bijtekenen, twee weken later mocht ik vertrekken - ze hadden een andere middenman gekocht. Daar was ik twee dagen niet goed van. 'Klootzakken,' dacht ik. Zes maanden sloofde ik me uit om maar uiteindelijk maakt het niets uit hoeveel je geeft of dat je het hart van de ploeg wordt genoemd: als je niet in hun financieel plan past, lig je buiten."

null Beeld belga
Beeld belga

Word je daar niet erg cynisch van?
"Ja, en het probleem is: zo wíl ik niet worden want zo zit ik niet in mekaar. In de wereld van de topsport moet je enkel en alleen met jezelf rekening houden, zeker als je in het buitenland wil overleven. Alleen kan je die mentaliteit niet in dit nationale team binnenbrengen want dat wérkt niet. Bij de Bulgaren misschien wel - dat zijn veertien profspeelsters met dikke contracten bij grote clubs - maar in België is de helft van het team nog aan het studeren. Je bindt je ook beter niet aan clubs of mensen, want je weet niet hoe het er drie maanden later aan toe zal gaan."

Ben jij goed genoeg voor de Europese top?
"Om in Italië als middenman bij de échte top mee te draaien? Neen, zeker omdat de grote namen uit Rusland, Brazilië en Turkije zijn teruggekeerd, zoals de Nederlandse Robin de Kruijf. Vergeleken met zo'n speelsters ben ik redelijk klein (1m86) - hun armen zijn zeker dertig centimeter langer (lacht). Fysiek heb ik geen voordeel maar ik moet het hebben van mijn inzet, van mijn motivatie. In Polen zou ik wel bij de top meekunnen. In Turkije kreeg ik een aanbieding van Galatasaray maar ze kozen dan voor de Bulgaarse Ruseva - tja, als je haar ziet blokken... dat kan ik niet. Ik heb gewoon andere kwaliteiten. Aan mij om me naar de Europese top toe te werken maar ik ben nog maar 27 jaar - het is nog niet gedaan, hé. Ik heb de ambitie om weer bij een topclub te raken die meedoet in de Champions League. Of waarom geen avontuur in Azië? Vorig jaar deed een Japans team me een voorstel maar de dag ervoor had ik getekend bij Monza. Anders was ik er wel op ingegaan."

null Beeld afp
Beeld afp

Hoe heb jij eigenlijk het sterke EK van de Red Dragons beleefd?
"Ik zag niet elke match maar ik was echt zó trots op hen - het was om een plezier om naar te kijken. Alleen die kleine finale voor het brons moest ik afzetten, ik was veel te nerveus. Toen ze het niet haalden, was ik tien minuten niet aanspreekbaar, zo erg vond ik het. Maar ik ben zeker niet jaloers op hen. Toen wij met de Yellow Tiger succes kenden, hebben wij hen een beetje in leven gehouden, nu zijn de rollen omgekeerd."

Tot slot: hoe ga je dit EK in?
"Het zal stressen worden tegen Tsjechië zaterdag. Tijdens de WK-voorronde wonnen we met slecht spel van hen (3-2), als we nu een béétje beter spelen, ons niveau halen en onze opdrachten uitvoeren, dan moet het lukken. Als Tsjechië niet verslaan, dan moeten we ons serieus vragen gaan stellen maar tot dan is er geen vuiltje aan de lucht. Tegen Nederland en Servië kunnen we onbevangen spelen."

null Beeld photo_news
Beeld photo_news
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234