Vrijdag 18/09/2020

Review

Years & Years in Vorst: het geluid van duizenden smeltende meisjesharten

Beeld Alex Vanhee

Een boyband zijn ze niet. Maar toch klonken de gillende meisjes er niet minder schril op bij Years & Years. In een zo goed als afgeladen Vorst Nationaal speelde de Britse synthpop-sensatie een show die zowat verzoop in subbassen en loeiharde publiekskoortjes. Wij waren erbij en keken ademloos naar de collectieve manie.

Sinds hun overwinning op de BBC Sound of 2015 zijn Michael Goldworthy, Emre Turkman en hun charismatische boegbeeld Olly Alexander niet te stoppen. In november 2014 speelden ze nog het voorprogramma van Sam Smith in de AB. Nadien volgde Trix en een tent op Rock Werchter. Maar vandaag vullen ze zonder veel moeite Vorst Nationaal. "It blows my mind," gaf Alexander zelf te kennen geven voor 'Memo', dat woord voor woord meegezongen zou worden.

Wij doen het hieronder zonder klank, maar wél met beeld: een uitgebreid fotoverslag van uw natte synthpop-droom.

"And oh, oh, oh - I was a king under your control," bleef het galmen in Vorst Nationaal toen Years & Years afscheid nam met zijn grootste hit. Het mocht duidelijk zijn dat frontman Olly Alexander een avond lang met de scepter had gezwaaid. Dit éénmans-charmeoffensief wierp zich op als de grootste - zeg maar énige - blikvanger op het podium. Als een kleine hazenwind jakkerde hij over de planken, terwijl hij flirtte met de eerste rijen, en smachtend reikte naar de bovenste balkons.Beeld Alex Vanhee
Met zijn kitscherige strandoutfit en krullenbol werkte Olly Alexander zich op tot de Justin Timberlake van de achterstandswijk: een charismatische chav, met een handvol coupons voor Primark en CoolCat op zak.Beeld Alex Vanhee
Sinds hun overwinning op de BBC Sound of 2015 zijn Michael Goldworthy, Emre Turkman en hun boegbeeld Olly Alexander niet te stoppen. In november 2014 speelden ze nog het voorprogramma van Sam Smith in de AB. Nadien volgde Trix en een tent op Rock Werchter. Maar vandaag vullen ze zonder veel moeite Vorst Nationaal. "It blows my mind," gaf Alexander zelf te kennen, vlak voor 'Memo' dat door een hele zaal woord voor woord meegezongen werd.Beeld Alex Vanhee
Wanneer ze 'Toxic' van Britney Spears naar hun hand zetten, blikt de frontman nog eens achterom: "We deden onlangs nog maar de support voor Sam Smith in de AB! Dit kan ik echt niet geloven." Ook wij zijn met verstomming geslagen,terwijl een roedel tienermeisjes afwisselend snikt, krijst en manisch meekeelt.Beeld Alex Vanhee
Af en toe is zo'n schop tegen de kont nodig, lijkt Alexander te denken. Zijn twee groepsmakkers wil hij meermaals voor het voetlicht brengen, net als de twee meisjes die de backing vocals verzorgen. Toch zal het jonge grut slechts voor één man oog hebben.Beeld Alex Vanhee
Alexander zoog de spotlights dan wel zowat op, maar toonde zich nog steeds een betere performer dan zanger. Hij maakte zelfs een vrij kwetsbare indruk, met zijn fragiele en flinterdunne tenor. Gelukkig werd hij dit keer door twee zangeressen - een duo powerhouses aan de microfoon - in de rug gesteund. Het kwam de show ten goede, zeker in vergelijking met de vorige, ongelijkmatige concerten in ons land.Beeld Alex Vanhee
Years & Years laat zich voorstaan op een mix van R&B, house en synthpop, geïnspireerd door de jaren '90. Dat Communion nogal wat inwisselbare popdeuntjes herbergde, viel ook in Vorst op. Gelukkig overtuigde de groep meer met nieuw werk: 'See Me Now' speelden ze nog maar voor de derde keer live, maar stond in de hoofdstad als een huis.Beeld Alex Vanhee
Tijdens een ingetogen versie van 'Eyes shut' vleide Olly Alexander zich een zeldzame keer achter de keyboards. Meestal moest hij het eerder hebben van vinnige dansmoves, een schuddende kont - het publiek twijfelde hoorbaar tussen katzwijm en hysterie - en dramatische gebaren. Zo zou hij aan het eind van 'Real' pontificaal door de knieën gaan om de Brusselse grond te kussen.Beeld Alex Vanhee
De groep nam zowel 'Hotline Bling' van Drake onder handen, als 'Dark Horse' van Katy Perry. Beide songs verdwenen in een geinige mash-up. Onder dwang van een aanzwellend oho-ho-koortje, waarbij 'Desire' bleef nagalmen op de parterre, kwam de groep terug voor een derde, veilige cover: 'Toxic' van Britney Spears. Het dak ging van Vorst als een veertje dat opgetild zou worden door de wind.Beeld Alex Vanhee
Dankzij de massale spionkop, ging de decibelmeter voortdurend in het rood, en leek ons trommelvlies te scheuren alsof een bliksemschicht onverhoeds door je lijf bleef trekken. Nou, nou...DIT is dus het geluid van duizenden smeltende meisjesharten?Beeld Alex Vanhee
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234