Zaterdag 11/07/2020

wk veldrijden

Wout van Aert volgt zichzelf op als wereldkampioen, vier (!) lekke banden geven Van der Poel de doodsteek

Beeld BELGA

Dubbel feest in Lille! Na Sanne Cant gisteren heeft ook Wout van Aert voor een Belgische wereldtitel gezorgd op het WK veldrijden. Onze 22-jarige landgenoot kreeg het wel niet in de schoot geworpen want zijn grote uitdager Mathieu van der Poel schoot furieus uit de startblokken. Pas na een halfuur jagen op zijn prooi had Van Aert zijn Nederlandse rivaal te pakken en vervolgens kregen we een ware materiaalslag. Van der Poel reed maar liefst vier keer lek, de aanhoudende miserie sloeg hem prompt in de benen. Te veel pech, de veer volledig gebroken. Wout van Aert, die had wel de goeie tubes gekozen en soleerde zo met veel bravoure naar zijn tweede wereldtitel op rij. Zilver voor pechvogel Mathieu, het brons is voor Kevin Pauwels.

Een flinke brok commotie over het parcours en ruzie in het Belgische kamp, het is ons wel een bewogen aanloop naar dit WK veldrijden geweest. Na de blabla was het vandaag echter eindelijk tijd voor de boemboem. Niet babbelen, maar knallen. Niet speculeren, maar presteren. Iedereen op het puntje van de stoel voor een titanenduel tussen Wout van Aert en Mathieu van der Poel. Twee toppers met vraagtekens en twijfels. Altijd gevaarlijk als er derde honden op de loer liggen om met het been aan de haal te gaan, nietwaar Lars van der Haar, Kevin Pauwels en Tom Meeusen? Wie de titelstrijd bij de vrouwen en de beloften gezien had, wist al: dit wordt een spektakelstuk bij de profs. Een verraderlijk en glibberig rondje moddercatch van de bovenste plank.

Op hol geslagen
Mathieu
Zouden we een vlammende topstart krijgen van Wout van Aert? Azend op revanche met de pedalen na alle heisa rond de online geplaatste formulieren van de dopingcontrole. Neen, het was die andere grote favoriet Mathieu van der Poel die als een bezetene aan de boom schudde en meteen een paar lengtes nam. Kevin Pauwels de enige die de schijn van volgzaamheid kon ophouden. Wout van Aert, we have a problem! De Belgen meteen in het defensief gedrongen. Tom Meeusen die kon het intussen al schudden, haast meteen na de start stukken en in tranen moest hij de aftocht blazen. Dat was al één mooie troefkaart minder. Mathieu trok er zich geen bal van aan, wat ging die tekeer zeg. Volledig op hol geslagen, in geen tijd tien seconden. Pauwels die had intussen ook al af te rekenen met een leegloper, de 'Vliegende Hollander' zag alles naar wens verlopen.

Beeld EPA

Van Aert doet hoop opleven
Was het WK al gereden? Was dit het maar? Gelukkig kwam een bijzonder slap gestarte Wout van Aert stilaan onder stoom. Op naar die tweede plek, als een op bloed beluste jager op zoek naar zijn Nederlandse prooi. We leken in ieder geval het langverwachte duel tussen de twee grote tenoren te krijgen. Daar waar iedereen al weken op voorhand zat op te hopen. De vraag was alleen of de uittredende wereldkampioen het wiel van zijn grote uitdager te pakken zou krijgen. Begin er maar aan, die Nederlandse kampioen gaf immers flink van jetje. Zeven tellen, zes, het tellertje liep af. De Belgische fans staken nog een tandje bij in hun enthousiasme en ondersteuning. De hoop brandde in de harten van de Vlaamse veldritfan, in Bieles of in de zetel. Een beeld uit de lucht bevestigde: Van Aert op komst. In de achtergrond veel blauw: Pauwels, Vermeersch, Merlier én oranjehemd Van Kessel.

Wat een materiaalslag!
Zenuwslopend want het duurde wel even voor Woutje zijn mikpunt Mathieu te pakken had, maar dan toch! Na een verbeten achtervolging van een halfuur kregen we op vier ronden van het einde de twee pretendenten broederlijk wiel in wiel. Van der Poel zakte wat met het hoofd tussen de schouders. Een veeg teken? We waren intussen namelijk al drie lekke banden verder voor de zoon van Adrie, hoe is het mogelijk. We kregen een echte materiaalslag. Wie het minste de pechduivel tegen het lijf zou lopen, maakte de meeste kans. Terwijl Michael Vanthourenhout schijnbaar op bronskoers lag, had ook Van Aert een lekke band/fietswissel aan zijn broek. Het deerde hem niet want niet veel later had Van der Poel al zijn vierde leegloper, de klap te veel.

(Weer) goud voor Wout
Een Belg -of zeg maar dé Belg- zo helemaal los op weg naar goud. De veer was gebroken bij de Nederlandse hoofdvogel, een uppercut van een halve minuut en het pleit was beslecht. Het modderige parcours en de (juiste) bandenkeuze als scherprechters. Maar vooral: een denderende stoomtrein Van Aert die een scheve situatie feilloos heeft rechtgezet. Chapeau, Wout! En ook hoedje af voor Kevin Pauwels. Ook niet gespaard gebleven van pech, maar wel nog naar brons gevlogen. Balans: twee wereldkampioenen. Wat een topweekend.

Beeld EPA
Beeld TDW
Beeld photo: Cor Vos
Beeld BELGA
Beeld BELGA
Beeld BELGA
Beeld EPA
Beeld BELGA
Beeld BELGA

Erelijst:

1950: Jean Robic (Fra)

1951: Roger Rondeaux (Fra)

1952: Roger Rondeaux (Fra)

1953: Roger Rondeaux (Fra)

1954: André Dufraisse (Fra)

1955: André Dufraisse (Fra)

1956: André Dufraisse (Fra)

1957: André Dufraisse (Fra)

1958: André Dufraisse (Fra)

1959: Renato Longo (Ita)

1960: Rolf Wolfshohl (Dui)

1961: Rolf Wolfshohl (Dui)

1962: Renato Longo (Ita)

1963: Rolf Wolfshohl (Dui)

1964: Renato Longo (Ita)

1965: Renato Longo (Ita)

1966: Eric De Vlaeminck (Bel)

1967: Renato Longo (Ita)

1968: Eric De Vlaeminck (Bel)

1969: Eric De Vlaeminck (Bel)

1970: Eric De Vlaeminck (Bel)

1971: Eric De Vlaeminck (Bel)

1972: Eric De Vlaeminck (Bel)

1973: Eric De Vlaeminck (Bel)

1974: Albert Van Damme (Bel)

1975: Roger De Vlaeminck (Bel)

1976: Albert Zweifel (Zwi)

1977: Albert Zweifel (Zwi)

1978: Albert Zweifel (Zwi)

1979: Albert Zweifel (Zwi)

1980: Roland Liboton (Bel)

1981: Hennie Stamsnijder (Ned)

1982: Roland Liboton (Bel)

1983: Roland Liboton (Bel)

1984: Roland Liboton (Bel)

1985: Klaus-Peter Thaler (Dui)

1986: Albert Zweifel (Zwi)

1987: Klaus-Peter Thaler (Dui)

1988: Pascal Richard (Zwi)

1989: Danny De Bie (Bel)

1990: Henk Baars (Ned)

1991: Radomir Simunek (Tsj)

1992: Mike Kluge (Dui)

1993: Dominique Arnould (Fra)

1994: Paul Herygers (Bel)

1995: Dieter Runkel (Zwi)

1996: Adri van der Poel (Ned)

1997: Daniele Pontoni (Ita)

1998: Mario De Clercq (Bel)

1999: Mario De Clercq (Bel)

2000: Richard Groenendaal (Ned)

2001: Erwin Vervecken (Bel)

2002: Mario De Clercq (Bel)

2003: Bart Wellens (Bel)

2004: Bart Wellens (Bel)

2005: Sven Nys (Bel)

2006: Erwin Vervecken (Bel)

2007: Erwin Vervecken (Bel)

2008: Lars Boom (Ned)

2009: Niels Albert (Bel)

2010: Zdenek Stybar (Tsj)

2011: Zdenek Stybar (Tsj)

2012: Niels Albert (Bel)

2013: Sven Nys (Bel)

2014: Zdenek Stybar (Tsj)

2015: Mathieu van der Poel (Ned)

2016: Wout van Aert (Bel)

2017: Wout van Aert (Bel)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234