Maandag 09/12/2019

Wordt de bestolen Ben Affleck toch de held van de Oscars?

De kans is reëel dat Ben Affleck zondagavond op het podium van het Dolby Theatre in Hollywood met een Oscarbeeldje mag staan zwaaien. Zijn Argo wordt algemeen naar voren geschoven als topfavoriet. Een Oscar als beste regisseur zit er zeker niet in, want in die categorie werd hij niet eens genomineerd.

Het is een van de bekendste boutades over Tinseltown: 'Nobody knows anything.' De uitspraak komt van William Goldman, en die scenarist weet wel degelijk één en ander over Hollywood, al was het maar omdat hij daar twee keer een Oscar won, voor de scenario's van Butch Cassidy and the Sundance Kid en All the President's Men. Wat Goldman bedoelde, is dat je op voorhand nooit met absolute zekerheid kunt voorspellen of een film al dan niet een succes zal worden. En dus ook niet of er op het einde van de rit een Oscar volgt. Achteraf kan natuurlijk makkelijk gezegd worden dat het verwacht en voorspeld was. Maar absolute zekerheid? Die is er pas op het moment dat de enveloppe geopend wordt. 'And the winner is...'

Toen de Oscarnominaties begin januari werden bekendgemaakt, volgde traditiegetrouw een reeks al dan niet verontwaardigde reacties over alle 'shockers & surprises & snubs' die de Academy of Motion Picture Arts and Sciences (AMPAS) nog maar eens afgeleverd had. De verbazing was het grootst bij de afwezigheid van Ben Affleck in de categorie voor beste regisseur. Het is in de 85-jarige Oscargeschiedenis wel vaker gebeurd dat de prijzen voor beste film en beste regisseur níét samenvielen, maar Oscar-aficionado's waren er als de kippen bij om aan te stippen dat het in het verleden slechts drie keer was voorgevallen dat de beste film gemaakt werd door een regisseur die niet eens genomineerd was. De laatste keer was in 1990, toen Driving Miss Daisy de Oscar won als beste film, maar regisseur Bruce Beresford zelf niet genomineerd was. Dat jaar werd Oliver Stone uitgeroepen tot beste regisseur voor Born on the Fourth of July.

Geen Calimero

Altijd wel leuk, die statistische trivia, maar belangrijk is hier vooral dat zo'n weetje indirect de aanwijzing was dat de winstkansen van de 'CIA-meets-Hollywood'-thriller Argo als beste film meteen ernstig werden genomen, ook al scoorden Lincoln (12) van Steven Spielberg, Life of Pi (11) van Ang Lee en Silver Linings Playbook (8) van David O. Russell meer nominaties dan Argo (7) van Ben Affleck. Die winstkansen zijn sindsdien alleen maar gestegen. Regisseur Ben Affleck kon immers vertrekken vanuit een underdogpositie en hij hoefde zich daarvoor niet eens als slachtoffer te profileren. Geen calimerocomplex voor Affleck. Er waren sowieso voldoende media- en andere stemmen om in zijn naam te fulmineren tegen zoveel onrechtvaardigheid.

Acteur-regisseur Ben Affleck vertrok dus gewoon samen met producer George Clooney en Tony Mendez, de voormalige CIA-agent op wie zijn personage in Argo gebaseerd is, op promotietournee om Oscarleden te charmeren, en naar verluidt deed hij dat uitstekend. Of zoals The New York Times het deze week nog mooi samenvatte: "De charme van Affleck op het circuit van het prijzenseizoen is onmiskenbaar."

De oorspronkelijke 'snub' (onheuse afwijzing) door de Academy - meer bepaald door de 'branch' (afdeling) van de regisseurs, want Oscarnominaties worden door vakbroeders toegekend - zou dus uiteindelijk kunnen resulteren in een hoog aantal zogenaamde 'sympathiestemmen' van de hele Academy. Niet onbelangrijk detail: de grootste 'branch' binnen AMPAS is die van de acteurs/actrices, en die hebben in het verleden wel vaker hun sympathie laten blijken voor collega's die (ook) achter de camera gingen staan, zoals Robert Redford (Ordinary People), Warren Beatty (Reds), Kevin Costner (Dances with Wolves), Clint Eastwood (Unforgiven en Million Dollar Baby), Mel Gibson (Braveheart). Toegegeven, bij sommige van die 'beste film'-winnaars is enig wenkbrauwgefrons zeker op zijn plaats - Ordinary People beste film in het jaar dat Raging Bull over het hoofd gezien werd? -, maar dat hoeft dit keer toch niet voor Argo.

Belangrijk is ook nog dat het prijzenseizoen voor Argo een onwaarschijnlijke opeenvolging van triomfen is geworden. Er leek maar geen einde te komen aan de 'winning streak' van film én regisseur. Behalve Golden Globes en BAFTA's voor zowel film als regie in de wacht slepen, deed Argo het prijsgewijs ook verbluffend goed bij de diverse 'guilds' of beroepsverenigingen, zoals de Producers Guild, de Directors Guild, de Screen Actors Guild, de Writers Guild en bij talrijke groeperingen van filmcritici.

Comeback kid

In het verlengde van de sympathiestemmen voor een 'bestolen' filmmaker is er natuurlijk nog het feit dat het hier toch ook een soort comebackverhaal betreft. En ook daar smult Hollywood graag van. In 1998 had Affleck als jonge acteur, samen met zijn vriend en collega Matt Damon, weliswaar al een Oscar gewonnen (voor hun scenario van Good Will Hunting), maar later gingen zijn carrière en reputatie de dieperik in door films als Daredevil en Gigli. Het duurde niet lang of er werd meer over Ben Affleck geschreven in de tabloids dan in de vakpers, door het 'Bennifer'-fenomeen van zijn relatie met Jennifer Lopez.

Maar dat is inmiddels allemaal geschiedenis, en toen hij als acteur wat kieskeuriger werd (met rollen in State of Play en The Company of Men) en zich daarnaast ook als regisseur (van Gone Baby Gone en The Town) in positieve zin deed opmerken, was de comeback een feit. Bij de release van Argo in oktober vorig jaar kreeg hij in het vakblad The Hollywood Reporter zowaar een coververhaal, waarin zijn wederopstanding bevestigd werd met de titel 'Rebirth of Ben' en de omschrijving: 'From has-been to Hollywood's hot director'.

Als de comeback kid zondagavond met een Oscarbeeldje zal staan zwaaien, heeft Hollywood hem dus opnieuw en wellicht definitief in de armen gesloten. Want tenslotte is Argo toch ook die film waarin het gijzelingsdrama in Teheran blijkbaar alleen maar kon worden opgelost met de hulp van de Droomfabriek uit Los Angeles.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234