Maandag 25/10/2021

Woordeloos van bewondering

Sublieme choreograaf Emio Greco op Klapstuk-festival

Brussel

Eigen berichtgeving

Clara van den Broek

De verschillende danskunstenaars die tijdens Klapstuk optreden hebben volgens de programmatoren vaag gemeen dat ze 'straffe individuen' zijn. De Italiaan Emio Greco is er in ieder geval zo een. Hij laat je, na twee korte dansstukken, woordeloos van bewondering achter. Als dát bedoeld wordt met 'straf', dan kun je alleen nog maar 'ja' knikken.

Het eerste deel van Greco's bijdrage Double Point :one is een solo die hij speciaal voor Klapstuk '99 creëerde. Het tweede deel, een duet met de Spaanse danseres Bertha Bermudez Pascual, Double Point :two, ging eind vorig jaar in première. De twee choreografieën maken deel uit van een nieuwe onderzoeksreeks die Greco, na zijn Martini-trilogie te hebben beëindigd, opzet met dramaturg Pieter C. Scholten. In Double Point willen ze 'de ruimte geven aan tweedracht'. Die kan ontstaan door samen te werken met een andere podiumpersoonlijkheid, waarmee Greco dan samen de bühne opgaat, of door confrontatie met andere soorten van scenische componenten, bijvoorbeeld de muziek. In Double Point :two is het eerste het geval, in Double Point :one het tweede.

In die eerste solo danst Greco namelijk op de overbekende Boléro van Maurice Ravel. De frictie tussen Greco's dansende lichaam en de Boléro, die door hem en Scholten begrepen wordt als muzikale vertaling van de thema's 'voorbestemdheid' en 'onontkoombaarheid', is duidelijk zichtbaar in de voorstelling. Het is alsof de muziek als een beestje in Greco's lichaam zit en het van binnenuit doet bewegen. Op sommige momenten tolt hij mee met het dwingende ritme, op andere momenten probeert hij zijn eigen weg te gaan, en meestal doet hij de twee tegelijk.

Het opzet is weliswaar gedurfd - je moet tenslotte maar het lef hebben om uitgerekend de Boléro letterlijk te lijf te gaan - maar niet ongehoord of hoogst origineel te noemen. In de handen van Greco en Scholten echter groeit het idee boven zichzelf uit, en grenst het geheel bijna aan het sublieme. De manier waarop elk spiertje in Greco's lichaam met de muzikale impuls omgaat, is onzegbaar juist, eigen, intelligent. Het is evenzeer fenomenaal hoe hij op zijn eentje de volledige ruimte weet in te nemen, zowel verticaal, in de diepte, als in de breedte. Zijn lichaam is een verschijning, die, met een vleugje humor, de gehele duisternis van zaal en bühne aanzuigt, daarin bijgestaan door het prachtige lichtontwerp van Henk Danner. De aard van het bewegingsmateriaal verschilt niet heel erg van dat uit de Martini-trilogie: het is hoekig, gericht op details, snel (zo snel soms dat het lijkt of de beweging er niet is geweest), en lijkt soms op de motoriek van een vogel. Maar het lijkt nog voller geworden, nog beter geïntegreerd in het geheel, met nog meer gulheid aangereikt. Even subliem is Double Points :two. Samen met de formidabele Bermudez Pascual onderzoekt Greco de utopie van de twee-eenheid. Die vindt een voedingsbodem in de chemie die tussen beide dansers zichtbaar is, en die uitmondt in ontroerende poëzie. Tegelijk wordt het verlangen naar eenheid ondergraven: op bepaalde cruciale momenten missen de dansers elkaar, vinden ze elkaars blik of lichaam niet.

Ook in de bewegingstaal wordt de tweedracht concreet onderzocht. Zo lijkt Bermudez Pascual in het begin te improviseren op klassieke voetoefeningen aan de barre, terwijl Greco elders losse bewegingen maakt. Op een bepaald moment vallen ze samen in een 'retiré' (waarbij de ene voet wordt opgetrokken tot aan de knie van het standbeen), maar bij Bermudez Pascual is de 'retiré' uitgedraaid, bij Greco ingedraaid. In andere passages bewegen beide dansers, die ook op technisch gebied aan elkaar gewaagd zijn, unisono, elk weliswaar met zijn eigen accenten. Dat levert vuurwerk op. Neem nu het moment dat Greco en Pascual als kinderen hun arm zo snel mogelijk in het rond zwieren, eerst ongelijktijdig, en dan toch samenvallend. Ja, dat is 'straf'.

Klapstuk in Leuven nog tot 28 oktober. Info en reserveren : 016/20.81.33.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234