Zondag 21/07/2019

WONEN IN BOEKEN

Leven tussen boeken is wat de mensen in deze rubriek letterlijk doen. Elke week portretteren we een fervente lezer in zijn huiselijke omgeving en peilen we naar zijn of haar liefde voor literatuur. Vandaag: architect Kristof Geldmeyer

NAAM Kristof Geldmeyer (43)
STAD Antwerpen
BEROEP architect
VRIJE TIJD reizen

"Een groot deel van mijn bibliotheek zijn architectuurboeken, ik heb er een stuk of vijfhonderd. Vooral traditionele en niet-Europese architectuur fascineren me. Tijdens mijn studie werkte ik als bagagist voor Sabena, met als doel veel te kunnen reizen met goedkope tickets. Dat heb ik dan ook vaak gedaan.

"Mijn eerste vlucht was op mijn 21ste, alleen met de rugzak naar Barcelona. Daarna werden de reizen altijd verder en langer. Ik heb wel vijftig landen bezocht, veelal met de bedoeling architectuur te zien. Traditionele architectuur is soms heel eenvoudig maar tegelijk ook prachtig, zoals die van de Dogon in Mali of de Chipaya's op de vlaktes van Bolivië, een volk waarvan de taal nog maar in twee dorpen wordt gesproken.

"Zelf werk ik op een heel gedetailleerd architectuurniveau, en daar komen regelmatig zaken in terug die ik in het buitenland heb opgestoken. Zo deden de vele omheiningen die ik in Guinee zag me nadenken over de relatie tussen publiek en privé. Bij ons sta je in een stap of vier van de straat in de slaapkamer, daar heb je er zeker vijftien nodig. Het zijn dingen die je natuurlijk niet letterlijk overneemt, maar die je anders doen denken. Soms 'citeer' ik wel. In mijn eigen huis heb ik bijvoorbeeld een houten passerelle tussen de woonkamer en het dakterras. Dat zijn vijf planken naast elkaar van elk 40 centimeter breed. Twee van de vijf worden er uit gelicht. Zij vormen een zitbank. Dat is een letterlijke verwijzing naar de brede planken die ik gezien heb in Indonesië.

"'Lezen verschaft de geest alleen kennismateriaal. Het is door na te denken over het gelezene dat we het ons eigen maken', zei de Britse filosoof John Locke. Dat nadenken gaat bij mij gepaard met reizen. Ik schat dat ik in totaal bijna twee jaar alleen met een rugzak heb rondgereisd. Ik heb dorpen bezocht die weinig anderen wellicht ooit zullen bezoeken. Het heeft me leren relativeren. Reizen is buiten je comfortzone treden, openstaan voor bijna alles, op onverwachte momenten. Daar krijg je veel voor terug. Overal werd ik met open armen ontvangen. Hoe arm de mensen ook waren, ze deelden alles met me, inclusief hun zielenroerselen. Dat is een ervaring die je verrijkt. Als je dat hebt meegemaakt, wordt een tegenslag een niemendal. Mijn architectuurboeken hebben me, behalve veel mooie reizen, vooral deze levenswijsheid opgeleverd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden