Zondag 16/06/2019

WONEN IN BOEKEN

Leven tussen boeken is wat de mensen in deze rubriek letterlijk doen. Elke week portretteren we een fervente lezer in zijn huiselijke omgeving en peilen we naar zijn of haar liefde voor literatuur.
Vandaag: hoogleraar Engelse literatuur Marysa Demoor

"Ik ben opgegroeid in Kortrijk, waar Frans voor velen vanzelfsprekend was. Zo had ik tijdens de vakantie een Franstalige kindermeisje dat me Les Malheurs de Sophie voorlas, van de Comtesse de Ségur. Ik verstond er als kleuter net voldoende van om de deugnieterij van Sophie te begrijpen. En te imiteren. Zo knipte Sophie haar wimpers af om ze nadien dikker te laten teruggroeien. Ik probeerde dat ook. Al moet ik bekennen dat ik gestopt ben na één oog. Ik vond het er niet uitzien.

"'Ze houdt te veel van boeken, die brengen haar hoofd op hol,' schreef de 19de-eeuwse Amerikaanse Louisa May Alcott. Meisjes die hele dagen zaten te lezen, werden scheef bekeken. Ik trok me daar niets van aan. Als kind leefde ik liever in de wereld van de boeken dan in de realiteit. Zoals ik toen boeken kon lezen, van 's ochtends tot 's avonds, dat lukt nu niet meer. Het gebeurde dat mijn ouders op bezoek gingen en ik thuisbleef omdat ik wou lezen. Mijn moeder maakte dan vanille- of chocoladepudding, zes kommetjes op een rekje. Dat was mijn eten voor die dag. Het waren de mooiste momenten uit mijn kindertijd.

"Ik weet niet hoeveel boeken ik heb, een paar duizend wellicht. De meeste door mannen geschreven boeken staan in mijn kantoor op het werk, terwijl ik de 'vrouwenboeken' thuis bewaar. Dat heeft een zuiver esthetische reden. Die boeken zijn meestal laat-19de-eeuws en heel mooi, met een zware lederen kaft en gouden ingedrukte letters, typisch Victoriaans. Al staan er ook mannen tussen, onder wie Andrew Lang, mijn doctoraatsonderwerp, en Charles Dickens. Dat is mijn grote favoriet, samen met George Eliot, de vrouw met de mannennaam wier romans zo breed, diep en rijk zijn.

"Vandaag gebeurt mijn lezen vaak in het verlengde van mijn job, en ook het boeken kopen. Tijdens vakanties in Engeland pluis ik tweedehandsboekhandels uit.

"De laatste jaren ben ik vooral op zoek naar 19de-eeuwse tijdschriften. Die zijn heel schappelijk van prijs, maar vaak moet je ze zelf gaan zoeken in de stock omdat men ze niet belangrijk acht.

"Toen de kinderen nog klein waren, moesten ze altijd mee. Ze vonden het er muf ruiken. Niet alleen de boeken, ook de mensen. En ze hadden gelijk, waardoor ik me altijd afvroeg of wij ook zo waren."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden