Donderdag 27/06/2019

Wonen in boeken

Naam

Mieke Ackx (43)

Stad

Brugge

Beroep

cultuurambtenaar

Vrije tijd

zingen, lachen en bewonderen; en zo min mogelijk vechten, bidden en huilen

"Lezen doe ik altijd en overal, en dat lukt vrij goed, al heb ik proefondervindelijk geleerd dat strijken noch koken in combinatie met lezen lukt. Ik ben zo'n typische fulltime werkende vrouw die tussen de huiselijke taken ook nog eens de literatuur wil persen, denk ik. Lezen gebeurt dan wel eens in de gestolen tijd. Maar binnenkort krijg ik er dagelijks enkele uren uur leestijd bij. Ik werk nu nog in Brugge, voor de Provincie West-Vlaanderen, maar dat wordt de Vlaamse overheid in Brussel. Ik oefen me nu al in het pendelen.

"Ik weet niet hoeveel boeken er in mijn bibliotheek staan. Het ene is voortgevloeid uit het andere, zo is het altijd gegaan. Als kind was ik gek op de boeken van Thea Beckman, die me naar de historische romans dreven. In het middelbaar ben ik door mijn leraar Engels de klassieke Britten gaan lezen, Tess of the d'Urbervilles van Thomas Hardy, de hele collectie Jane Austens die toen massaal werden verfilmd, en dan naar de Young Romantics, wat mijn anglofilie met mijn italofilie verbond.

"Zo ben ik bij Susan Sontags De vulkaanminnaar uitgekomen, nog steeds mijn favoriete boek. Het is gebaseerd op de levens van sir William Hamilton, Brits ambassadeur in Napels en fervent kunstverzamelaar, zijn notoire tweede vrouw Emma en lord Nelson. Met op de achtergrond een permanent dreigende Vesuvius. En een al even vurig politiek klimaat. Sinds het lezen van die roman ben ik bezig gebleven met het Europa van rond de Franse Revolutie. 'Mijn bibliotheek is een archief vol verlangens', zei Sontag ooit. De mijne ook.

"Het valt me trouwens op dat ik een nogal feminiene, kritische bibliotheek bezit, met namen als Belle van Zuylen, Mary Wollstonecraft, Germaine Greer, Camille Paglia, Margaret Atwood en Rebecca Solnit. Heb ik eigenlijk wel eens iets van een vent gelezen, vraag ik me nu af. Natuurlijk wel, onlangs nog De bekeer-linge van Stefan Hertmans, al gaat dat boek misschien wel niet geheel toevallig over een opmerkelijke vrouw. Wellicht heeft mijn thesis over een Zuid-Nederlandse tijdgenote van kunstenares Artemisia Gentileschi daar veel mee te maken. Daar is het begonnen, en geef toe, als je een beetje nadenkt over deze wereld kun je toch niet anders dan steeds feministischer worden? Je wordt echt niet geboren als feministe. Je wordt zo gemaakt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden