Zondag 29/03/2020

Wonderkind met een grote bek

Juste la fin du monde, de zesde film van de Canadese regisseur Xavier Dolan (27), komt woensdag in de zalen. Wist u dat dit multitalent ooit begon als kindacteur? Zeven goede redenen om hem in de gaten te houden.

1

Zijn carrière oogt behoorlijk indrukwekkend

We nemen het u niet kwalijk als de namen van zijn films niet meteen de spreekwoordelijke bel doen rinkelen, want grote kassuccessen heeft de man nog niet gehad. Maar daar moeten we voor de rest niet flauw over doen, want als je in zeven jaar tijd zes films maakt, heb je behoorlijk wat talent - zeker als daar een paar pareltjes tussen zitten. Zijn debuutfilm J'ai tué ma mère won in 2009 drie prijzen op het festival van Cannes en werd er beloond met een acht minuten durende staande ovatie. Hij financierde de film overigens helemaal zelf, met geld dat hij bijeen had gespaard tijdens zijn carrière als kindacteur in reclamefilms en als stemacteur. Met Mommy, dat twee jaar geleden uitkwam, won hij - alweer in Cannes - de Grand Prix van de jury, al moest hij die eerlijkheidshalve wel delen met levende legende Jean-Luc Godard. En met zijn recentste prent, Juste la fin du monde, was het dit jaar weer prijs in de mondaine badstad: opnieuw mocht hij de Grand Prix van de jury in zijn koffer naar Canada meenemen. Zeg nu zelf: geen slecht parcours voor iemand die dit jaar pas zevenentwintig is geworden en nooit een formele opleiding tot filmmaker gekregen heeft.

2

Hij kan meer dan films maken

Dat hij kan regisseren, weet u intussen, maar Dolan houdt ervan om ook voor de camera en achter zijn tekstverwerker zijn ding te doen. Zijn acteerprestaties in zijn eigen films zijn nooit minder dan erg goed: zo kreeg hij niets dan lof voor zijn rol in zijn debuutfilm, die hij ook zelf schreef en produceerde. Die drang om Prince-gewijs alles zelf te doen, maakt van hem een echte 'auteur': een schrijver-regisseur die erin slaagt een eigen universum en stijl neer te zetten. Bovendien is hij een begenadigd stemacteur: zo was hij te horen in de Canadese versie van Harry Potter - waar hij de stem deed van Ron Weasley - en in Finding Nemo, waar hij de rol kreeg van koraalvlinder Tad. Ook in The Smurfs mocht hij zijn ding doen, en wel als brilsmurf.

En alsof dat nog niet divers genoeg is, heeft hij zich ook op muziekvideo's gestort. Toegegeven, hij heeft er tot nu toe nog maar twee gemaakt, maar die mochten er zijn. Hij was de man die 'Hello' van Adele inblikte, een clip die in al zijn zwart-witte eenvoud dé hit werd op het internet - goed voor een miljard views op YouTube. En de andere? 'College Boy' van het Franse Indochine, een ijzingwekkende video waarin een tiener mishandeld en letterlijk gekruisigd wordt door zijn klasgenoten.

3

Hij heeft lef op het scherm

Dolan durft thema's aan te pakken die andere filmers laten liggen wegens niet commercieel genoeg, of die gewoonweg te gewaagd zijn. Zijn debuutfilm, J'ai tué ma mère, (hij was pas twintig toen die uitkwam) vertelt het verhaal van een ingrijpende homoseksuele affaire tussen twee tieners. Laurence Anyways gaat over de onmogelijke liefde tussen een vrouw en een man die ervan droomt... vrouw te worden, Les amours imaginaires toont dan weer twee vrienden die verliefd worden op dezelfde man. In Juste la fin du monde, zijn recentste prent, neemt een jonge auteur na twaalf jaar weer contact op met zijn familie om dan doodleuk zijn nakende dood aan te kondigen. Dolan slaagt er telkens in de clichés te vermijden en personages op te voeren die je bij je nekvel grijpen, ook wanneer je geen homo of transgender bent. Wij denken dan: faut le faire.

Hij heeft lef naast het scherm

Hij wordt wel eens arrogant en narcistisch genoemd omdat ie onbehouwen uit de hoek durft te komen, maar eigenlijk vertelt de man gewoon rechttoe rechtaan wat er in zijn hoofd omgaat. En dat is nogal wat. Zo verklaarde hij doodleuk dat hij wel eens gemasturbeerd heeft bij een foto van Jake Gyllenhaal, iets wat wij eerlijk gezegd liever niet geweten hadden. Ook een beetje onbehouwen was zijn uitspraak dat hij de films van Godard maar niets vindt. Not done, maar het getuigt wel van een zeldzame eerlijkheid in filmland, waar de loze complimentjes vaker over en weer vliegen dan een horde fruitvliegjes op een overrijpe banaan. Ook met Hitchcock loopt hij niet zo hoog op: toen critici hem erop wezen dat zijn beeldtaal behoorlijk refereert naar het Britse genie, verklaarde hij doodleuk dat hij nog nooit een film van hem gezien had. En nog een leuke: wanneer een journalist van het Franse cultuurblad Les Inrockuptibles hem vroeg wat ie zoal doet wanneer hij geen films maakt, antwoordde hij doodleuk "drank en drugs". Tja.

5

Hij is een stijlicoon. En tegelijk ook niet

Nee, we bedoelen niet dat de man omdat ie homo is toevallig ook goede smaak heeft. Wel dat hij perfect weet hoe je ambassadeur van een luxemerk als Louis Vuitton kunt zijn zonder te vervallen in de clichés van de gladde posterboy. Zo vinden wij het fantastisch dat hij zijn kledingstijl zelf als banaal afdoet. "Hoe ik mijn stijl zou omschrijven? Gewoon... een zwarte of blauwe broek en altijd weer dezelfde T-shirts die gekrompen zijn van het wassen. Ik wissel twee of drie bomber jackets af met altijd maar weer dezelfde capuchon." En net daarom heeft hij alles in zich om een hedendaags stijlicoon te worden: met zijn afgewassen look is hij de James Dean van generatie Z: een rebel with a cause die vindt dat mode meer is dan de designeruniformen die de modebladen voorschrijven.

6

Hij heeft een grote mond op Twitter

Dolan noemde Sienna Miller een hot witch op Twitter. Nadat hij van Jessica Chastain een lovende tweet had gekregen, tweette hij het simpele: "Ik dacht dat jij me haatte" terug. Maar hij kan het medium ook voor ernstiger zaken aanwenden: zo heeft hij het aangedurfd om Netflix aan te klagen. Dat had gewaagd om de veranderende beeldgroottes van Mommy, zo typerend voor de film, te vervangen door één enkel formaat. Dolan schreef een open brief die hij postte via Twitter, waarop de filmgigant zijn fout toegaf en de film weer in de originele versie toonde. En toen er beelden opdoken van een dierentrainer in Hollywood die een jonge tijger zweepslagen gaf, tweette hij het simpele maar o zo duidelijke "Son of a fucking bitch". Blad voor de mond? Niet echt.

7

Hij is klaar voor Hollywood en dus voor de wereldwijde doorbraak

Dolans volgende prent wordt er eentje om duimen en vingers bij af te likken. The Death and life of John F. Donovan is zijn Engelstalige debuut en eentje waar nu al stevig naar wordt uitgekeken. De cast mag er in ieder geval wezen: naast Natalie Portman zullen ook Jessica Chastain en de immer voortreffelijke Kathy Bates te zien zijn. De film gaat over een journalist die ontdekt dat een filmster er een correspondentie op nahoudt met een kindacteurtje. Geen hond die eraan twijfelt dat dit zijn grote doorbraak zal worden. Kan ook moeilijk anders als je weet dat Dolan 'A l'impossible je suis tenu' (vrij vertaald: ik word gedreven door het onmogelijke) of 'L'oeuvre est une sueur' (werk is zweten) op zijn lichaam liet tatoeëren. En gelijk heeft hij.

Juste la fin du monde, met onder andere Léa Seydoux, Marion Cotillard en Vincent Cassel, komt uit op 21 september.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234