Zondag 04/12/2022

Wolf slaat vleugels uit

Oscar and the Wolf is met 'Princes' leverancier van misschien wel de opmerkelijkste single van 2014. M reisde de Limburgse sensatie achterna richting Londen, waar ze hun debuut-cd inblikten. 'Op mijn iPhone klinkt het alvast geweldig.'

Londen, medio februari. Achter een anonieme gevel aan Chatsworth Road zitten Max Colombie en Ozan Bozdag geconcentreerd naar de songs te luisteren waar ze de voorbije week tien uur per dag aan gewerkt hebben. Er komen dromerige elektropopnummers langs die ontegensprekelijk raakpunten vertonen met de platen van James Blake, SOHN en The Knife, maar desondanks een heel eigen identiteit bloot leggen.

Helemaal achteraan in de kamer zit Leo Abrahams aan een kopje soep te slurpen. Dit is niet alleen zijn studio, maar de rustige Engelsman werkt ook als coproducer mee aan het debuut van Oscar and the Wolf. Abrahams is, hoewel tamelijk onbekend bij het grote publiek, niet de eerste de beste. Hij is al jarenlang de creatieve steun en toeverlaat van Brian Eno, was als producer betrokken bij de gloednieuwe plaat van Paolo Nutini, en legt terwijl u dit leest de laatste hand aan de derde cd van Florence + The Machine.

Daarnaast is hij ook te horen op platen van onder anderen Paul Simon, Christina Aguilera en Marianne Faithfull. Zijn agenda zit kortom goed vol, en dus is het des te opmerkelijker dat hij tijd wilde vrijmaken om aan een debuut te werken van een nog onbekende band from Belgium. "Ik krijg via mijn website wel vaker aanvragen toegestuurd. Meestal zijn dat mailtjes van anonieme bands, en de meeste demo's die ik op die manier binnenkrijg zijn volstrekt waardeloos. Maar wat Oscar and the Wolf me liet horen was zo goed dat ik onmogelijk kon weigeren.

"Ik hield van de songs, van de manier waarop Max songs schrijft, én het is bovendien een erg goeie zanger. Wat me ook opviel: met hun beperkte technologische bagage hadden ze heel vaak originele oplossingen bedacht om de tekortkomingen te omzeilen."

Geslepen steentje

Oscar and the Wolf bracht de voorbije jaren al twee ep'tjes uit, maar de etherische folkpop van Imagine Mountains en Summer Skin heeft vandaag nog weinig gemeen met het elektronische geluid dat de groep zichzelf nu op Entity aanmeet. "Dat ben ik met je eens", zegt Colombie wanneer we later op de namiddag bijpraten in een Frans restaurantje om de hoek.

"Als je me er ooit op betrapt dat ik keer op keer dezelfde soort muziek maak, moet je me stoppen. Ik ben enorm wispelturig. Ik wil vandaag een technoplaat maken, en morgen een singer-songwriter met een akoestische gitaar zijn. Ik leef op nieuwe impulsen. De sound van de nieuwe plaat is grotendeels beïnvloed door het feit dat ik weer naar clubs ging. Ik wilde meer beats en een donkerder, nachtelijker geluid. Dat is goed gelukt, vind ik."

Voor Colombie zijn live-optredens en platen maken twee werelden die totaal van elkaar gescheiden zijn. "Ik ga zelf niet graag naar concerten waar ik naar de muziek moet luisteren. Ik wil dat onze optredens echte feesten zijn, met veel interactie tussen de groep en het publiek. Dan gaat het niet meer over de nummers, of over de songtekst. Strikt genomen doen die er op dat moment eigenlijk niet toe.

"Ik krijg vaak te horen dat ze me niet verstaan wanneer ik live zing, maar wat mij betreft is dat prima zo. Dat heeft niks met onzekerheid te maken. Het gaat om de vibe. Mensen moeten het gevoel hebben dat ze naar een gebeuren gaan, in plaats van naar een luisterconcert."

Over de vraag waarom ze met Leo Abrahams in zee wilden, hoeven de twee niet lang na te denken. "Hij had aan Immunity van Jon Hopkins gewerkt", zegt Colombie op een manier die suggereert dat verdere uitleg overbodig is. "Eerlijk gezegd: ik kende hem helemaal niet", geeft Bozdag toe. "Maar toen ik zijn cv zag, moest ik wel even slikken.

"Het merendeel van de plaat is in Tienen opgenomen. Die files hebben we nu mee naar hier genomen, en hij voegt daar zijn creatieve visie aan toe. Kort samengevat kun je het zo stellen: als de songs eerst een zeven waren, heeft hij er een negen van gemaakt. De ruwe diamant is nu een geslepen steentje geworden.

"We wilden er ook koste wat het kost zélf bij zijn, hier. Deels omdat het ons moeite kost om de creatieve controle uit handen te geven, maar ook wel omdat we van iemand met zoveel ervaring heel veel kunnen leren. Onlangs heb ik die eerste twee ep's nog eens beluisterd. Ik vind ze nog steeds goed, maar tegelijk hoor je daar wel hoe pril het toen allemaal nog was. Inmiddels heb ik veel ervaring opgedaan, ben ik véél ouder geworden. Hoe oud? Ik word straks al drieëntwintig."

De zanger moet er zelf om lachen. Ondanks zijn jonge leeftijd heeft Colombie al een heel duidelijk beeld van wat hij wel en niet wil. "Ik voel wel dat er verwachtingen zijn, maar het belangrijkste is toch dat we ons eigen ding kunnen doen. Toen we in Tienen aan de cd werkten, mocht niemand horen waar we mee bezig waren. Ook de platenfirma niet. We moesten eerst zelf helemaal tevreden zijn.

"Al geef ik toe dat er nog een hemelsbreed verschil is tussen wat we daar hebben gemaakt, en wat we hier nu doen. Leo geeft zo veel nieuwe impulsen, dat het dom zou zijn om daar niks mee aan te vangen. 'Strange Entity' is hier helemaal gestript, en vervolgens van de grond af heropgebouwd. Maar het resultaat is navenant. En toch: ik blijf het moeilijk vinden om een song opnieuw op te nemen die eigenlijk al bestaat. Het is zoals aan Da Vinci vragen om de Mona Lisa nog een keertje te schilderen, maar dan met betere verf." Er volgt een lange uitleg van hoe ze werken, welke effectjes en keyboards ze het liefst gebruiken, en de kunst om vintage instrumenten nieuw te laten klinken. "We hebben ontdekt dat dure apparatuur niet noodzakelijk beter is. Dankzij Leo weet ik nu ook dat mijn stem vaak mooier klinkt door een slechte microfoon. Er staat zelfs een nummer op de plaat dat met mijn laptopmicrofoon is opgenomen. Gisteren heb ik de songs die we al klaar hadden beluisterd op een iPhone, en het klonk geweldig. Dat is belangrijk, want dat is de manier waarop veel mensen vandaag muziek horen."

Blijft de vraag wat ze zelf van Entity verwachten als de cd straks in de winkel ligt. "Een plaat is als een tattoo", stelt Colombie. "Je accepteert hen als een deel van je leven, zelfs als je ze na verloop van tijd zelf wat achterhaald vindt. Ik heb deze plaat niet gemaakt met het idee dat ik er over twintig jaar nog moet van houden. Wie weet wat voor iemand ben ik dan? Het enige wat ik hoop is dat we dankzij Entity veel kunnen optreden."

Bozdag heeft er alvast een goed oog in. "Ik was aanvankelijk wat bang voor de reacties toen we voor een elektronischer geluid kozen, maar iedereen reageert heel positief. En 'Princes' is meteen goed opgepikt."

Niettemin blijken de ambities voorlopig even bescheiden als eigenaardig. "Over vijf jaar willen we genoeg geld verdiend hebben om in een Mustang door de Grand Canyon te rijden. En als het even kan moeten we dankzij de muziek tot daar kunnen raken. Na een optreden in L.A. of zo. Daarnaast hebben we ook al een plan B klaar: zes maanden op een cruiseschip meevaren en elke avond nummers van Frank Sinatra en Chet Baker coveren. Geef toe: veel mooier dan dat wordt het niet."

Entity van Oscar And The Wolf verschijnt op 28 april bij PIAS, maar is nu al te beluisteren via http://www.deezer.com/album/7703672. Het concert in de AB op 8 mei s uitverkocht, maar er werd al een extra show bevestigd op 24 oktober.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234