Zaterdag 10/04/2021

Woekerwinsten en vieze vin du patron

Ik vond zelfs eentje die in de supermarkt geprijsd staat tegen 1,2 euro en op de kaart verkocht werd tegen 21 euro

Alain Bloeykens

zegt dat restauranthouders hun lage winsten compenseren met te dure wijn

In een op de twee restaurants betaal je te veel voor een fles wijn. Met te veel bedoelen we dat de gangbare marge van inkoopprijs maal drie overschreden wordt. Onthutsend? Neen, want eigenlijk had ik het stukken slechter verwacht.

Veel consumenten denken dat alle restauranthouders dieven zijn maar dat is niet zo. Mocht je vijf jaar terug in de tijd gaan, dan zou je vastgesteld hebben dat zelfs twee op de drie restaurants over de schreef gingen. Niet onbelangrijk detail, het zijn niet altijd de duurder geprijsde restaurants die de hoogste winstmarges nemen op wijn. In heel wat gevallen blijven ze onder die gangbare coëfficiënt. Kortom, het gaat dus de goede kant uit. Zeker in vergelijking met buurland Frankrijk. Daar betaal je door de band inkoopprijs maal drie, plus BTW en nog eens 15 procent extra schenkservice.

Blijft er evenwel nog die andere helft die volhardt in de boosheid.

Is daar een verklaring voor? Ongetwijfeld. De restauranthouder verdient eigenlijk veel te weinig op zijn eten en tracht dit te compenseren met een hogere marge op wijn. Ik ben er van overtuigd dat wanneer je de gerechten met 30 procent in prijs zou verhogen en de prijs van de wijn met een zelfde hoeveelheid zou verminderen, de balans stukken meer in evenwicht zou zijn. Wellicht is dit in de praktijk niet haalbaar maar tegelijkertijd is het wel de wijnliefhebber die gestraft wordt. En dat kan niet. Is het dan echt zo verwonderlijk dat er vandaag minder wijn verkocht wordt op restaurant? Neen toch.

"De schuld van de strenge alcoholcontroles", luidt het in de horeca. "Niets van", zeg ik, want de consument maak je zomaar niets meer wijs. De wijnkennis van de gemiddelde restaurantbezoeker is immers de laatste jaren enorm toegenomen. Vandaag drinken we met zijn allen 28 liter wijn per hoofd en per jaar. Nog nooit telde ons land zoveel wijnclubs en vormingcentra waar je wijncursussen kunt volgen. En het aanbod blijft maar toenemen.

Ander heikel punt: het fenomeen van de 'huiswijn' of 'vin de patron'. Vooral in de lager geprijsde restaurants worden gewoonweg woekerwinsten gemaakt. Neen, geen factor maal drie, maar gemiddeld meer dan vier, met uitschieters tot maal zes of maal acht! Ik tikte er zelfs eentje op de kop die doodleuk de factor maal 18 hanteerde. Het ging om een eenvoudige tafelwijn die in de supermarkt geprijsd staat tegen 1,2 euro en op de kaart verkocht werd tegen 21 euro. Het lijkt wel de heilige melkkoe die men langzaam maar zeker aan het uitmelken is. En dan hebben we het nog niet eens over de kwaliteit van die fameuze huiswijn. In heel wat gevallen pure rotzooi die je thuis zelfs niet eens zou durven te schenken aan vrienden of familie.

Moraal van het verhaal? Wie graag een goed glas wijn drinkt kiest beter voor een iets duurder geprijsde wijn op de kaart in plaats van die vieze vin de patron.

Gelukkig zijn er ook heel wat restaurants die het wel begrepen hebben en heel inventief te werk gaan. Een mooi voorbeeld is het sterrenrestaurant Het Laurierblad in Berlare. Chef Guy Van Cauteren hanteert een vaste marge voor gelijk welke wijn die op de kaart staat. En die inspanning loont. Klanten kiezen niet alleen voor een duurdere fles wijn, ze bestellen ook al makkelijker een tweede fles. Geen gemekker hier maar een tevreden restauranthouder én tevreden klanten. En er zijn ook trendy bistro's en brasseries die uitpakken met de verkoop van wijn per glas tegen een heel schappelijke prijs of eettenten waar je op bepaalde dagen zelf je fles mag meebrengen en de uitbater je een vast bedrag 'schenkservice' aanrekent.

En er zijn nog wel meer positieve punten te melden. Uit mijn onderzoek blijkt dat de wijnkaarten van de Belgische restaurants tot de top van Europa behoren op het gebied van diversiteit en kwaliteit van de aangeboden wijnen. Nergens anders vind je gemiddeld zo'n ruime keuze wijnen uit diverse landen als bij ons. We mogen ons gelukkig prijzen.

Horeca Vlaanderen is boos op dit onderzoek. Ze vinden dat ik de kaart trek van de wijnhandelaar en de zwarte piet doorschuif naar de restaurants. Wat een onzin! Ik trek helemaal geen enkele kaart. Als onafhankelijk wijnjournalist en als gepassioneerd wijnliefhebber is het mijn plicht de consument objectief te informeren over het reilen en zeilen in de wijnwereld. En soms is dat niet altijd zo fraai. Wat mij het meeste opvalt is dat Horeca Vlaanderen niet eens de cijfers in twijfel trekt. Een teken aan de wand?

Alain Bloeykens is wijnkenner, journalist en medeorganisator van wijnbeurs Megavino

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234