Dinsdag 22/06/2021

Wim

Gisteren heb ik, ironisch genoeg een dag voor het nieuwe schooljaar, samen met honderden oud-leerlingen en -leraars mijn oude studieprefect Wim Crols ten grave gedragen. 'De Pif', zoals in die tijd zowat alle studieprefecten van de athenea te lande waren bijgenaamd. Ik mocht er een verhaal vertellen.

Het is 11 september 1974, het begin van een nieuw schooljaar en de eerste verjaardag van de bloedige staatsgreep in Chili, de moord op de democratisch verkozen president Salvador Allende.

Ons groepje, allen net geen vijftien jaar oud en bezig met de redactie van het schoolkrantje, vinden dat die eerste verjaardag herdacht moet worden.

Vlak na de eerste speeltijd willen we iedereen rond het bordes verzamelen, dan een korte speech houden over het belang van de democratie, tegen totalitaire militaire regimes, een minuut stilte en dan weer de klas in. Ik moet de toestemming gaan vragen.

De Pif luistert, er speelt een vermaarde grijns op zijn lippen, en hij weigert. In het rijksonderwijs, zo bepaalt het reglement, wordt niet aan politieke actie gedaan. Ik sputter tegen, maar hij blijft onverbiddelijk, suggereert dat voor zulke verboden acties zelfs straffen zijn uitgevonden, zoals een dag uitsluiting.

Wij, jong en revolutionair, zijn niet van plan te plooien. We gaan het toch doen, wat het ons ook moge kosten. Idealen hebben nu eenmaal een prijs, en dat moet hij, die voor zijn idealen in de Tweede Wereldoorlog een veel zwaardere prijs - als verzetsman enkele jaren in verschillende concentratiekampen - heeft betaald toch begrijpen.

Het nieuws verspreidt zich als een vuurtje en na de eerste speeltijd staat de hele school aan het bordes. Niet zozeer om onze politieke overtuiging te beluisteren, dan wel om die bende onnozelaars te zien die zo meteen een dag uitsluiting gaan krijgen.

Een beetje met knikkende knieën, een blad papier krampachtig in de hand, wandelen we de trappen op. De Pif komt uit zijn bureau, tuurt boven zijn bril en kruist de armen.

Net op dat moment komt de kleine bestelwagen van de brouwerij die de drankautomaten van de school vulde het speelplein opgereden. Voorzien van twee knoerten van megafoons, het wagentje dat ze gebruikten om kermiskoersen mee te begeleiden.

De chauffeur rijdt tot aan het bordes, stapt uit, en vraagt: "Is dat hier die herdenking?"

Wij kijken hem verbaasd aan.

"Ja", zegt hij, "de prefect heeft gebeld dat er hier een herdenking of zoiets was en of we voor geluidsversterking konden zorgen."

We kijken naar de man die meer dan ooit onze Pif is, hij glimlacht en komt mee luisteren naar onze speech. Is mee stil met onze minuut stilte.

Zijn atheneum, hijzelf en zijn leraars hebben generaties jongeren niet alleen de beginselen van het Frans en het Engels bijgebracht, van fysica en van wiskunde, maar hij heeft ze ook opgevoed. Hij heeft ze het woord gegeven.

Ik wens iedereen die vandaag de schoolpoorten binnenstapt zo'n studieprefect toe.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234