Zaterdag 22/02/2020

'Wil je nu eens ophouden met die

Goed nieuws voor nostalgici: na Temptation Island en De Mol waagt ook De drie wijzen zich aan een comeback. Op het podium weliswaar, maar het loopt storm voor de 45 reünies van lolbroeken Jacques Vermeire, Walter Grootaers en Gerty Christoffels. Een gesprek over humor uit de goede oude tijd. 'Welke mop zou ik kunnen vertellen over vluchtelingen?'

Lotte Beckers

Komt een komiek een café binnen, en hij wordt meteen aangeklampt door mannen met grappen over oude piemels en de vliegjes die daarrond circuleren. Vermeire lacht luid, maar houdt tegelijk wat beschaamd zijn hand voor zijn mond. Beleefd maar kordaat wimpelt hij de grapjurken af. "Nee, ik denk niet dat wij samen moeten optreden."

Christoffels kijkt verwonderd en geamuseerd toe. En Grootaers waait gehaast binnen, straks moet hij naar een optreden van zijn dochter. Het drietal verliest zich al gauw in een gesprek over groeiende dochters en hun rijlessen. Vermeire roept hen uiteindelijk tot de orde: "Daarvoor is mevrouw niet gekomen." Welaan dan.

Aan een jonge collega die nooit De drie wijzen gezien had, vroegen we vorige week om online een aflevering te bekijken. Flauwe en seksistische grappen worden nooit oud, schreef hij.

Vermeire: "Boeiend."

Christoffels: "Dat was geweldig."

Dat is een compliment?

Vermeire: "Ja, we zijn ook een beetje platvloers. Het wapen van De drie wijzen is een kunstzinnige presentator die klasse uitstraalt en die alles in toom houdt. Dan hebben we een klassevrouw die zeer op haar woorden let en niks kaka pipi wil horen en wij (wijst naar Grootaers) zijn de twee volkse jongens die al eens wat sneller kaka pipi zeggen."

Christoffels: "Maar ik vind zelfs kaka pipi overdreven, dat is niet waar."

Grootaers: "Platvloers was het niet, al mag het wel. Maar wel ordinaire vrolijkheid."

Jullie missen vandaag die ordinaire vrolijkheid, zeiden jullie eerder.

Christoffels: "Simpele vrolijkheid."

Grootaers: "Van Toon Hermans krijg ik buikpijn van het lachen. Met Urbanus kan ik ook ongelooflijk lachen."

Christoffels: "Tegenwoordig zijn alle panelshows gescript en gerepeteerd. Grapjes worden op voorhand geoefend. Voor ons werkte dat niet. Veel gebeurde op het moment zelf. Vandaag willen televisiemakers alles onder controle houden."

Grootaers: "Het moet allemaal politiek correct zijn."

Christoffels: "Wij kregen echt carte blanche. We namen live on tape op en ze vertrouwden ons."

Grootaers: "Ik was trouwens niet akkoord met dat artikel van je collega. Soms gingen we er een beetje over, maar kwetsend of extreem seksistisch waren we niet."

Vermeire: "Soms wel hè, Walter. Ik heb die aflevering ook bekeken, we zaten toch serieus op Gerty's kap."

Grootaers: "Maar dat is toch niet seksistisch?"

Vermeire: "Nee, maar bon. Het was een goede aflevering, maar op het randje."

Christoffels: "Ik heb uit dat artikel onthouden dat de vrouw in kwestie wat meer op haar strepen mocht staan. Dat heb ik meteen genoteerd op mijn iPadje."

Gedaan met de lijdzame vrouw van dienst?

Christoffels: "Toen de vraag kwam om een reünie te organiseren, vroeg ik me af of ik het nog zou kunnen. Ik ben twintig jaar ouder en ik wist niet of ik het nog kon verdragen. Maar binnen de kortste keren wist ik dat ik opnieuw die rol zou spelen, omdat het zo onschuldig en grappig is. En niet beledigend bedoeld. Maar ik heb een aantal dingen genoteerd, en aangezien we niet repeteren hou ik die nog even voor mij, waar ik hen zaterdag ook mee zal confronteren. (tot Vermeire) En nu zwijg ik, is het goed jong?"

Vermeire: "Gerty en Rani De Coninck waren de twee belangrijkste vrouwen van De drie wijzen. Rani was een felle, maar de mensen spreken meer over Gerty. Ze had een verontwaardiging die ik kon volgen. Een stijlvolle vrouw die er van twee jongens van langs kreeg en dat een beetje ontdaan onderging."

Christoffels: "Hoe zei Kurt het ook alweer? Dat er niemand is die zo goed niets kon zeggen als ik."

Vermeire: "Op Rani's kap ging ik niet zo snel zitten, want ik wist dat ik een paar lappen terugkreeg. Ze zei dan iets over mijn haar of mijn smoel. Jij behield je waardigheid en de mensen hadden met je te doen."

Christoffels: "Ik ben daar nog jaren over aangesproken."

Walter, je zei daarnet dat humor vandaag zo politiek correct is. Wat bedoel je daarmee?

Grootaers: "Alles is geformatteerd: humor, bands, rockmuziek. De platenfirma's eisen het, de kranten en weekbladen ook. Als je met Humo afspreekt, dan lul je over dát onderwerp. Je moet vragenlijstjes invullen en aan namedropping doen. Alles is voorgekauwd en heel saai. Ik heb daar nooit aan meegedaan, jamais.

Ik bewonder stand-upcomedians. Hun verhalen zijn goed gevonden of er zit een slimme omkering in. Maar ik vergeet te lachen. Daarom kijk ik uit naar zaterdag, want daar zit niets achter. De drie wijzen heeft een begin, een midden en een einde. En al de rest doen we zelf."

Vermeire: "Geef nu ook eens gewoon toe dat we elkaar graag zien."

Christoffels: "Pardon?"

Vermeire: "Zie je, wij geven elkaar altijd steken. We kennen elkaar goed, komen al eens bij elkaar over de vloer om te kaarten. Het duurt geen tien seconden of het begint."

Christoffels: "Taquiner, zoals ze in het Frans zeggen. Plagen, maar op een heel lieve, sympathieke manier. Fijn."

Grootaers: "Dat is ook klaarstomen voor zaterdag, om scherp te staan. Zo deden we het vroeger ook, dan kwamen we al in de namiddag aan."

Er volgt een verhaal over een barbecue waar Jacques en Gerty ooit samen naartoe gingen, waarop geruchten ontstonden dat er iets bloeide tussen de twee.

Vermeire: "Wij hebben nooit..."

Christoffels: "Nee, jij wilde niet." (algemene hilariteit)

Grootaers lacht luidt: "Jij wilde niet."

Vermeire: "Ik kon niet, ik had te veel gedronken." (nog meer hilariteit)

Christoffels: "Oh my god."

Waarvoor komen de mensen?

Christoffels: "Ongecompliceerde humor, niets politiek correct."

Jullie doen me denken aan een jolig familiefeest na een paar drankjes.

Vermeire: "Met het verschil dat veel mensen denken dat ze even grappig zijn, aan de toog na zeven pinten. Maar je moet het op een podium doen, nuchter."

Christoffels: "Dat herkenbare is een goed punt, denk ik. Maar zijn we daar niet altijd naar op zoek? Of even gezellig vergeten wat er in de rest van je leven speelt. Pretentieloos ontspannen."

Thomas, de manager van Vermeire, komt even tussenbeide. "Ik denk dat het gaat om onbezorgdheid. Het soort amusement dat je puberteit kenmerkt, als je nog niet bezig bent met een gezin of wereldproblemen. Elkaar uitschelden en dat plezant vinden. De mensen willen dat opnieuw aanraken en dat kunnen ze makkelijker bij jullie."

Christoffels: "En hoe vaak wordt er vandaag nog met het hele gezin naar een programma gekeken? Voor De drie wijzen zat de hele familie in de zetel."

Wie is vandaag jullie publiek?

Vermeire: "Ik treed vollenbak op, vooral voor mensen tussen twintig en veertig die met mij zijn opgegroeid. Ik ging ervan uit dat mijn publiek ouder zou zijn, maar als kind maak je je grootste helden. Ik weet niet of dat voor De drie wijzen ook zo zal zijn."

Christoffels: "De drie wijzen toont perfect dat verschillende werelden kunnen samengaan. Kurt Van Eeghem is een van de boegbeelden van de culturele mens..."

Vermeire: "Een superintellectueel."

Christoffels: "Jacques trekt nog altijd met humor het land door..."

Vermeire: "Een beetje kaka pipi."

Christoffels: "Wil je nu eens ophouden met die kaka pipi, dat is toch niet nodig? Trouwens, dat doet af aan je show."

Vermeire (kijkt schaapachtig naar de tafel): "Goed."

Christoffels: "Walter is heel ernstig in de politiek gestapt."

Grootaers: "Ik zit al 22 jaar in de gemeenteraad van Lier."

Vermeire: "Ook een intellectueel nu. Dat heeft geld gekost."

Christoffels: "En ik ben met mijn eigen job bezig (zie kader). Er valt geen etiket op te plakken, het is een combinatie van vier werelden die samenkomen in simpele vrolijkheid."

Is humor veranderd? Kun je nog steeds lachen met vrouwen of homo's?

Grootaers: "Waarschijnlijk wel, maar het is niet meer zo interessant. Wij komen uit een generatie waar homoseksualiteit niet aanvaard werd, dus grapjes daarover hadden effect. Maar mijn kinderen vinden homo's de normaalste zaak van de wereld dus het heeft geen enkele zin meer. Ze lachen met andere dingen."

Waarmee dan?

Grootaers: "Ik hoor veel grappen over vluchtelingen of de islam."

Dus bij De drie wijzen is het nu ook van dat?

Grootaers: "Nee, dat hoort niet bij onze generatie. Welke mop zou ik daar nu over vertellen?"

Vermeire: "De jonge generatie heeft bijna geen taboes meer (Grootaers knikt instemmend). Ik wel hoor."

Grootaers: "Ik kan me voorstellen dat daarover in de kleedkamer van De Kreuners wel eens een grap gemaakt zou worden, maar niet op televisie."

Vermeire: "In de kleedkamer, dat is iets anders. Maar op televisie? (blaast) Vluchtelingen, islam, gehandicapte mensen, daar lachen wij niet mee. Of met seks.

"Af en toe zeiden we iets over de decolleté van Gerty. Maar nu, allé, gaat het over in het gat of in de poep."

Grootaers: "Alex Agnew, dat zou vroeger vulgair geweest zijn."

Vermeire: "Philippe Geubels ook. Ik heb daar geen probleem mee, maar ik durf dat niet hoor. Toch niet met mijn leeftijd. Als je 64 bent, dan moet je ook niet tegen een jong meisje de plezante uithangen. Als je dertig bent, dan kan dat. Maar ik ben niet graag een oude geilaard. Wel een jonge geilaard" (doet alsof hij kwijlt, het trio ligt alweer in een deuk).

Waarom wringen die thema's?

Grootaers: "Ik voel de nood niet. Met humor zet je je af. Jongeren zijn vandaag wellicht bang van vluchtelingen, dus ze maken daar grapjes over. Wij lachten ook met thema's waar we niet helemaal...ingedraaid zaten."

In de krantenarchieven vond ik een artikel van een paar jaar geleden waarin een homo De drie wijzen als kwetsend omschreef.

Vermeire: "Wij hebben niet flagrant met homo's gelachen. Onheus was het nooit."

Grootaers: "We gingen er misschien even langs, maar nooit plat erop."

Christoffels: "Zoals er met mij als vrouw gelachen werd."

Vermeire: "Of met mij en mijn jonge vrouwen, in de tijd van mijn huwelijk met Eva (Pauwels, LB). En nu nog, trouwens. Maar ik kan dat incasseren, ik speel het zelfs uit. Wat is het verschil tussen een homo en mijn veel te jonge vrouwen waarmee ik gesjareld ben?"

Grootaers: "Het is ook zinloos om humor te analyseren, tenzij je aan een thesis werkt. Zijn we seksistisch? Ik hoop dat het mag en kan. Grappen over joden, homo's en slechte zangers? Ik zal de eerste zijn om ze te maken."

Vermeire: "Je spraakgebrek, daar hebben we ook veel mee gelachen. Hij heeft er ook niets aan gedaan he."

Het is, zegt Christoffels, opmerkelijk dat ze na twintig jaar weer samen zijn. "We hebben allemaal de nodige slagen van het leven gehad. Maar hier zitten we toch weer."

Gek eigenlijk dat jullie rolverdeling daardoor op geen enkele manier is veranderd.

Grootaers: "Dat valt op, ja. Als we bij elkaar komen, valt het meteen in die plooi. We kunnen het niet helpen."

Er wordt gezegd dat jullie met drieën een bijzondere chemie hebben. Is dat uniek?

Grootaers: "Ik heb dat dertig jaar gekend bij De Kreuners."

Christoffels: "Serieus?"

Grootaers: "Constant. Voor en na een concert waren we heel ernstig. Maar verder was het bullshitten en op elkaars kop zitten. Er was ook altijd één slachtoffer."

Christoffels: "Mogen we vragen wie?"

Grootaers: "De kleinste." (Hij doelt op drummer Ben Crabbé)

Vermeire: "Die neerzat?"

Grootaers: "Nee, die stond recht achter zijn drum."

Vermeire: "Daarvoor komen mensen ook. Ze willen niet dat Walter nu de pineut is en wij de vetzakken. Dat Gerty eigenlijk de heetste madam van het land is, dat moet niemand weten, toch?" (luid gelach)

Christoffels: "Love you, darling."

Vermeire (op dreef): "Dat ze een seut is, daar komen de mensen toch voor?"

Gerty, heb je dit gemist?

Christoffels: "My biggest nightmare."

Vermeire: "Allé, iedereen denkt dat ze een seut is." (Grootaers komt niet meer bij)

Dat op elkaars kap zitten, heeft dat nooit voor wrijvingen gezorgd?

Vermeire: "Wrijvingen, dat kennen wij niet."

Christoffels: "Er was geen concurrentie."

Grootaers: "En geen ego's. We voelden ook snel aan wanneer we het moesten neerleggen."

Christoffels: "Kurt zei het onlangs nog: dan valt het even stil en dan kan ik de volgende vraag stellen."

Niets dan goede herinneringen dus.

Christoffels: "Anders zaten we hier niet. Stel je eens voor, mannen, dat het echt niet overkomt."

Vermeire: "Dat kan niet. Ik ben daar echt niet bang voor. Door mijn shows ben ik helemaal in roulatie. Ik ga ook de warm-up doen, dat komt in orde.

Christoffels: "Ik kan niet zeggen hoe verrast ik ben. Het idee was om één keer een reünie te organiseren en het is ontploft. Heel fijn maar ik ben ook een beetje ongerust."

Vermeire: "Mag ik nog iets zeggen? Aan De drie wijzen deed iedereen graag mee. Van Guy Mortier over de nieuwslezers tot Kamagurka. Ik zat daar naast Dirk Sterckx en Guy Polspoel en we kwamen allemaal goed overeen. En in die tijd werd ik neergesabeld door de grote critici: Johan Anthierens, Louis De Lentdecker, Jacky Huys.

"Maar van De drie wijzen bleven ze af. Dat was cult. Voor mij was het goed dat ik erbij was, dat is belangrijk geweest voor mijn geloofwaardigheid. Daarom sta in De Morgen of De Standaard en mag ik meedoen aan Kroost. Want ja, ik ben een volkskomiek die..."

Christoffels: "Niet meer die twee woordjes."

Vermeire: "Neenee. Ik ben een schijtkomiek." (bulderlach)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234