Vrijdag 09/12/2022

Wil de echte Messi nu opstaan?

De schande van 1990. Zo staat de WK-finale tussen Duitsland en Argentinië in Italië geboekstaafd. De saaiste ever. Met een onzichtbare Maradona in de hoofdrol. Eén man kan dat jeugdtrauma voor iedereen die toen kind was uitwissen: Lionel Messi.

Na de wedstrijd van de Rode Duivels tegen de VS, bijna twee weken geleden, verscheen in de papieren versie van De Morgen een artikel van Bart Eeckhout, onder de kop: 'De match van een generatie'.

Dit was de inleiding:

Zoek 'Daar sè, Demol'. Vervang door 'De Bruyne, De Bruyne! Kruisen. Goal!' of door 'Lukaku, Lukaku. Lukakuuuu!'

In het collectieve geheugen van Generatie Nu zal de match tegen de VS dezelfde plaats innemen als die tegen de Sovjet-Unie op het WK van 1986 bij de vorige generatie. Mijn generatie.

Sta me toe die inleiding als volgt te herschrijven:

Zoek '(vijf seconden stilte) Voilà, inderdaad Michel Preud'homme, een pracht van een goal. David Platt, dacht ik.' Vervang door 'Schot, ja binnen, Higuaín, zijn eerste goal van het WK.'

In het collectieve geheugen van Generatie Nu zal de verloren match tegen Argentinië dezelfde plaats innemen als die tegen Engeland op het WK van 1990 bij de vorige generatie. Mijn generatie.

Bart Eeckhout was veertien toen de Belgen zich tegen de Sovjet-Unie plaatsten voor de kwartfinale. Ik was elf toen de Belgen - de beste generatie ooit, werd toen gezegd - zich niét plaatsten voor de kwartfinale, naar huis gestuurd door David Platt, die in de voorlaatste minuut van de tweede verlenging een goal maakte uit een halve kans. Net zoals Higuaín dat deed tegen wat echt de beste generatie ooit is. De ploeg die de halve finale tegen Holland had moeten halen. En wie weet wat daarna.

De finale van het WK van 1986 zou eindigen met een thriller tussen toen nog West-Duitsland en Argentinië. In het laatste kwartier maakten de Duitsers een 2-0 achterstand goed. Maar toen, helemaal op het einde van de reguliere speeltijd, schilderde Diego Armando Maradona een pass op het hoofd van Burrachaga. De Duitse doelman Schumacher was kansloos.

In de finale van het WK van 1990 kreeg een eengemaakt Duitsland een nieuwe kans tegen het Argentinië van Maradona. Het won, maar als Duits voetbal lang synoniem is geweest voor non-voetbal, of toch zeker saai voetbal, dan heeft het dat aan die wedstrijd te danken. Klinsmann en Völler vielen om ter meest, lokten kaarten uit die er geen waren en wisten in minuut 86 een onterechte strafschop te versieren, die Brehme binnenknalde. Die finale staat geboekstaafd als 'the worst ever'. Maradona deed mee, kreeg een gele kaart voor protesteren, en was verder nergens. Bij veel kinderen ging zijn shirtje de kast in. Het kwam er pas weer uit toen retro cool werd.

Trainers huilen niet

Duitsland en Argentinë speelden nog eens tegen elkaar op een WK. Vier jaar geleden, in Kaapstad. Voor de dug-out van Duitsland stond toen al Joachim Löw, voor die van Argentinië stond Maradona. En op het veld stond de nieuwe Maradona, de jongen die de absolute ster van dat toernooi moest worden. Vier jaar daarvoor was zijn team al in de eerste ronde uitgeschakeld, maar hij was toen amper 19, een kind nog, dat je moeilijk iets kwalijk kon nemen. Nu was hij 23 en zou hij zijn team naar de titel leiden, zoals Maradona dat in 1986 had gedaan.Lionel Andrés Messi Cuccittini.

Iedereen die afgelopen dinsdagavond met verstomming heeft zitten kijken hoe de Duitsers door de Braziliaanse linies sneden als waren het pakjes gesmolten boter, heeft die wedstrijd niet gezien. Hij eindigde op 4-0. Thomas Müller maakte de eerste goal, Miroslav Klose scoorde er twee, Arne Friedrich eentje. Schweinsteiger domineerde het middenveld, Podolski dweilde als een gek de flank af, Özil draaide vanuit zijn vrije rol de Argentijnen gek. Ook Khedira, Lahm, Boateng en doelman Neuer stonden toen op het veld. Messi ook. Maar net als zijn trainer in 1990 was hij nergens. Maradona, die zo graag (net als Beckenbauer) wereldkampioen was geworden als speler en als trainer, stond te huilen. Een voetballer mag dat. Bij een trainer is het zielig.

Beste aller tijden?

Is Messi de beste voetballer aller tijden? Is hij beter dan Pelé, Zidane of Maradona? Generaties vergelijken is onmogelijk, maar het antwoord zou eigenlijk altijd ja moeten zijn. Zet de records op een rij. Het aantal gemaakte doelpunten, het aantal assists, het aantal titels met zijn club Barcelona... Zet de beelden op rij. Vergelijk de mooiste doelpunten, de vrije trappen, de passeerbewegingen... Een mooiere, completere, technisch begaafdere voetballer heeft er nooit op een veld rondgelopen.

Het enige wat ontbreekt, is die ene titel. Het wereldkampioenschap. Alleen daarom zou dit zijn WK worden.

Zes wedstrijden later is de conclusie dat Messi een van de beste spelers van het toernooi genoemd moet worden. Zijn ploeg heeft het tot in de finale geschopt, en in elke wedstrijd was hij bepalend. Hij zette twee Belgen op het verkeerde been voordat zijn afgeweken bal tot een doelpunt leidde. Tegen Nederland had hij voortdurend twee à drie spelers op zijn huid, maar in de verlengingen had Maxi Rodríguez kunnen scoren uit zijn pass. Hij vond de opening toen elf Iranezen negentig minuten voor de bal lagen. Idem tegen de Zwitsers, maar in plaats van zelf te scoren, legde hij de bal af voor zijn ploegmaat Di María. Tegen Nigeria wist je dat hij een vrije trap zou binnenkrullen toen hij achter de bal ging staan. Het hele WK al speelt Messi als een krokodil die langs de flank van een rivier op de loer ligt, tot zijn prooi één verkeerde beweging maakt en hij genadeloos toeslaat.

Maar zijn ploeg speelt het Duitse voetbal van weleer. Het is uitgesloten dat de Duitsers de polonaise door de verdediging zullen trekken zoals ze tegen Brazilië deden, omdat die van Argentinië staat als een muur. Tegen de Rode Duivels deden de Argentijnen tachtig minuten lang aan tijdrekken. Doelman Sergio Romero kan een wedstrijd beslissen door seconden te winnen.

Daarom dus heeft de affiche van deze finale alles in handen om de mooiste of de saaiste ooit te worden.

Doolt een te trage Messi - er wordt gefluisterd dat hij opnieuw veel te veel rood vlees eet sinds Pep Guardioala niet langer zijn coach is - een beetje vooraan rond terwijl de rest van zijn team het spel lamlegt, dan zadelen hij en zijn ploegmaats de kinderen van vandaag met dezelfde kater op als Maradona deed met mijn generatie in 1990. Maar wat als het nieuwe Duitsland op het veld komt, het Duitsland van de wedstrijd tegen Brazilië dinsdagavond of van tegen Argentinië vier jaar geleden? Het Duitsland dat onder Jürgen Klinsmann aanvallend begon te voetballen en dat nu onder Joachim Löw tot de perfectie bracht? Het Duitsland van vandaag dat speelt als het Barcelona van gisteren, van driehoekje naar driehoekje? En wat als de Argentijnen niet de geschiedenisboeken willen ingaan als de nieuwe verdedigers van het afbraakvoetbal, maar voluit voor de overwinning gaan? Dan kan elke voetballiefhebber zich maar één iets wensen:

Wil de échte Messi eindelijk opstaan?

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234