Zaterdag 28/01/2023

Wijnstreken zonder streken

Rond deze tijd ligt de wijnmarkt gewoontegetrouw commercieel op apegapen na de eindejaarsroes. Tijd om aandacht te besteden aan potentiële nieuwkomers qua appellaties. Sommige brandnieuw, andere al halfvolwassen, maar nog snakkend naar onze glazen.

India wordt stilaan een wijngek land, zowel qua import als eigen productie. Voorlopig nog uiterst bescheiden, maar alles is aanwezig om te slagen: een groeiende koopkrachtige middenklasse, gevarieerde microklimaten voor de wijncultuur (vergelijkbaar met Californië of Australië), inheemse én internationale variëteiten zat, plus een aantal alerte wijnproducenten die zelfs buitenlandse consultants (zoals Michel Rolland) inhuren. In de deelstaat Maharashtra staat zowat de helft (30.000 hectare) van de Indiase wingerds aangeplant en wordt het leeuwendeel van de inheemse wijn geproduceerd. Flessen die stilaan ook bij ons verkrijgbaar zijn, van producenten zoals Château Indage en Sula Wines. De prijskaartjes blijven ook bijzonder aantrekkelijk.

Sommige producten dragen wel bekende druivennamen (merlot, cabernet, chardonnay,...), maar smaken voor onze verwende westerse tongen vaak toch 'vreemd'. Selecteren blijft een must. Het aantal Belgische wijnhandelaars die Indiase cuvées aanbieden is bovendien nog piepklein. Verkijk u evenmin op de labels die u in het Indiase restaurant bestelt: ze kunnen inheemse druivenrassen bevatten (zoals Anab-e-shahi, Arka, Karachi Gulabi of Maroo) en bovendien hebben Indiërs de kwalijke gewoonte hun wijn té warm te serveren.

Deze soms broeihete wijnstreek tussen Lissabon en de Algarve werd ooit getypeerd als 'het Australië van Europa'. De appellatie Alentejo bestrijkt momenteel circa 14.000 hectare wingerds, met een jaarlijkse productie die 9 à 10% van Portugals totale wijnoogst oplevert. De betere wijnen zijn er steeds fruitgedreven, sappig en vlezig. Steeds meer domeinen zijn modern geëquipeerd, kiezen het juiste plukmoment (hier wordt al vaak vroeg in augustus gestart met oogsten) en weten verduiveld goed welke druivensoorten het best 'klikken' met welk specifiek terroir of welk microklimaat. Er vloeien dus steeds meer leuke Alentejowijnen richting België.

Véél zon is fantastisch voor wie op het strand ligt te braden, maar een overdosis zorgt bij de wijncultuur voor zwoele, plompe producten met wolkenkrabbershoge alcoholpercentages. Droogte en waterschaarste vormen in deze regio een chronisch probleem. Ga voor de cuvées die ook voldoende fraîcheur in huis hebben. Ander minpuntje: een aantal producenten springt té gulzig op de internationale iedereen-houdt-van-ze-trein en verwaarloost de lokale variëteiten.

Bierzo is de jongste (1989) van de vijf subappellaties binnen Castilla y León en werd lang beschouwd als het zwakke broertje van het kwintet. Bierzo is een beschutte bergvallei en leunt qua wijntype eigenlijk al meer aan bij Galicië. Thuishaven van de blauwe mencíadruif, die bij de betere producenten mooie, sappige en fruitkrachtige wijnen oplevert. Volgens sommigen is er qua stijl een duidelijke verwantschap met de cabernet franc, volgens anderen meer à la pinot noir of zelfs syrah. Sinds 2000 is deze streek aan een kwalitatieve inhaalbeweging begonnen, met name sinds de komst van topoenoloog Alvaro Palacios. Sindsdien zijn veel nieuwe bodega's ontstaan die gretig met de mencía experimenteren.

Er schuilt nog veel kaf tussen het koren. Deze wijnregio is in hoog tempo bezig zich wijnkundig te moderniseren, maar de verschillen kunnen enorm zijn. Dat valt voor een stuk te verklaren door de unieke geografie: De wijngaarden in deze appellatie situeren zich namelijk op een hoogte tussen 450 en 1.100 meter. Deze aanzienlijke hoogteverschillen zorgen ook voor een enorme variëteit qua microklimaten en terroirs. Eenheidsworst zal deze druif dus wel nooit worden, wat qua marketing een handicap kan vormen: de 'hou het maar simpel'-consument heeft dan namelijk geen houvast. Ander dubieus punt: de lokale coöperatieve domineert nog altijd het wijnlandschap.

De Italiaanse wijnbouw is niet alleen een staatszaak van Piemonte of Toscane, maar ook de eilanden doen het pico bello. Sardinië heeft als troef onder meer zijn traditionele druivenvariëteiten, zoals de vermentino in wit en in rood de cannonau en carignano, vooral bekend van de Carignano del Sulcis. Maar recent kwam daar een enorme bonus bij: de Sardijnse wijnbouw heeft nu ook zijn 'ster' en voortrekker: Sebastiano Rosa, oenoloog bij Tenuta San Guido (van de Toscaanse supercru Sassicaia) lanceerde zijn eerste oogsten van Agricola Punica, onder de labels 'Barrua' en 'Montessu'. Altijd een cruciale succesfactor om in deze gemediatiseerde en naar nieuw(s) snakkende wijnwereld te slagen.

De wijnen van de Sassicaia-ploeg zijn wel trendsetters en de legendarische oenoloog Giacomo Tachis mag Sardinië wel 'the place to be' noemen voor Italiaanse wijnmakers, maar de prijskaartjes van de toppers zijn navenant hoog. Hun kwaliteit is zeker nog niet de algemene norm op het eiland. Veel andere Sardijnse wijnen smaken eerder boers en verre van verfijnd. Bovendien zijn de officiële appellaties van het eiland vaak heiliger dan de paus. Zo mochten de Agricola Punica-wijnen niet als DOC (officiële appellatie) worden aangeboden, maar als bescheidener IGT Isola di Nuraghi (landwijn). De reden? Ze bevatten volgens het boekje een te hoge dosis merlot en cabernet sauvignon en bovendien werd op het domein druppelirrigatie toegepast. Blijkbaar een doodzonde, alhoewel droogte een structureel probleem vormt in de Sardijnse wijncultuur. Van april tot oktober valt er normaal gezien geen druppel regen. n

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234