Donderdag 24/09/2020
Julie CafmeyerBeeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Wij zullen ons spiegelen aan alles wat leeft, daar zit de eeuwigheid

Julie Cafmeyer is theatermaker en columnist.

‘Als de wereld stilvalt, leeft de natuur op’, las ik vorige week in deze krant. De foto’s van het artikel blijven nazinderen. Dankzij de lockdown daalden kasj­mier­geiten van de heuvels af naar de stille straten van Noord-Wales. Een gids spotte ook herten met enorme geweien in de straten en zag voor het eerst hoe egels elkaar verleiden in een bos. In de moerassen van Ammiq in Libanon plonsde een zwarte ibis in het water nabij een berg. De vogel was al negen jaar niet meer gespot. In het Spaanse Sierra de Guadarrama merkte een gids op dat reeën die al jaren gestresseerd over de weg liepen, veel kalmer zijn. De rust had hen goed gedaan, ze bewogen anders. Hij voorspelt ook een goed jaar voor de apollovlinders. Nu vetplanten niet meer verpletterd worden onder schoenzolen, kunnen de rupsen zich voeden met de planten.

Er schuilt poëzie in deze beschrijvingen. Dat komt – volgens mijn bescheiden voorspellende krachten – omdat er een visionaire lading zit in deze beelden. Alsof een natuur die opleeft ons toont hoe wij kunnen leven. Deze beelden maken ons duidelijk dat onze drijfveren in het leven, simpelweg het leven zelf kan zijn. Ik weet het, het klinkt verdacht simpel, maar het is niet meer dan dat. Zelfs het kleinste kind begrijpt dit: de aarde communiceert met ons, de natuur geeft ons tekens wanneer we iets goed doen. De natuur biedt ons een levenslogica. 

Waarom leven we er dan niet naar? Misschien dienen wij nog meer gebrainwasht te worden. Misschien hebben wij geen Griekse mythes meer nodig, geen verslavende soaps, geen sprookjes meer. Zet uw Netflix-abonnement stop, zeg de cinema en ja, waarom ook niet, zelfs het theater vaarwel. Gooi uw zelfhulpboeken door het raam. En voedt u van nu af aan door beelden van gestresseerde reeën die zen worden, vetplanten die herleven en apollovlinders die floreren. Zij tonen ons wat we al langer weten, maar op een bizarre manier elke keer vergeten: hoe meer leven, hoe beter. In die zin kan ‘het leven’ de voornaamste leidraad worden voor de mensheid. Elke beslissing die wij nemen op sociaal, economisch en cultureel vlak zal het leven dienen. Herhaal mijn woorden: wij zullen bij elke beslissing de mentale toestand van de vlinders, reeën en vissen in overweging nemen.

En ja, ik ben me er volledig van bewust dat ik klink als een prekerige pastoor. Maar misschien is dat niet erg. Vertrouw mij maar. Ik voel me mentaal zeer gezond. Ik ben niet aan het hallucineren. Ik weet vrijwel zeker dat het tijd is om collectief te bidden voor alle soorten, van amoebes tot kolossale walvissen. Wij zullen ons spiegelen aan alles wat leeft, daar zit de eeuwigheid. En dan zullen wij ons net zoals die gestresseerde reeën op een nieuwe manier bewegen. Rustig, zen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234