Dinsdag 19/01/2021

GetuigenissenCoronavirus

‘Wij zijn superverspreiders’: heel wat mensen die niet kunnen thuiswerken, voelen zich in de steek gelaten

Johnny Vanluyten.Beeld Wouter Van Vooren

Werk zoveel mogelijk thuis en doe aan social distancing. Klinkt mooi, maar het legt op pijnlijke wijze de sociale ongelijkheid bloot. Voor heel wat bedienden is het een vanzelfsprekendheid, voor velen onder ons is het compleet onmogelijk.

Johnny Vanluyten (48), buschauffeur: ‘Beperk bussen tot maximaal dertig passagiers’

Johnny Vanluyten heeft er zijn ochtendshift als buschauffeur in regio Hageland net opzitten wanneer hij de telefoon opneemt. “Ik heb als vakbondsafgevaardigde (ABVV-BTB Bus en Car) twee weken geleden aan de bazen gevraagd om alcoholgel te bestellen voor alle chauffeurs. Vandaag kreeg ik bericht dat er nog steeds geen voorradig is.” 

Van Luyten begrijpt niet dat de overheid geen verdere maatregelen neemt. Op de voorruit van zijn bus hangt een blad papier dat mensen tot voorzichtigheid moet aanmanen. Passagiers mogen alleen achteraan instappen. Cash is op de bus niet meer toegestaan. “Wie gratis mee wil met de bus, nu is het moment”, zegt Van Luyten. 

Een mopje om de moraal er wat in te houden. Maar eigenlijk kan hij er met zijn verstand niet bij. “Op zaterdag en zondag deed iedereen verontwaardigd over de lockdownparty’s. Dan zie je foto’s van een dertigtal mensen die samen het glas heffen. In mijn bus heffen ze het glas niet, maar ze zitten wel op een oppervlakte van twee bij tien meter bij elkaar.”

De buschauffeur zou graag willen dat De Lijn zijn aanbod aanpast aan de omstandigheden. “Zorg voor meer piekuurbussen en een lager aanbod de rest van de dag. Op die manier kun je het aantal passagiers tot dertig beperken en kan iedereen wat op veilige afstand blijven. Heel veel mensen mijden het openbaar vervoer nu al.” 

En zij die aangewezen zijn op het openbaar vervoer zijn merkbaar voorzichtiger. “Men gaat niet meer naast elkaar zitten. Mensen blijven liever rechtstaan. Maar iedereen moet zich natuurlijk wel vasthouden bij het afstappen.” Heel wat van zijn collega’s spannen zelf een lint in de bus om mensen wat op afstand te houden. “Ik kocht ook zelf alcoholgel, maar dat is toch het minste wat een werkgever kan voorzien.”

Iris Goegebeur.Beeld Wouter Van Vooren

Iris Goegebeur (50), onlinedrukkerij en webshop: ‘Ik poets iedere twee uur alle klinken en knoppen’

Tellen, verpakken, etiketteren. Iris Goegebeur zorgt er met haar tienkoppig team voor dat de gepersonaliseerde aankondigingen, bedankjes en fotogeschenken die mensen op Tadaaz.be bestellen, ook op de juiste plek terechtkomen. “Binnen elke afdeling in ons bedrijf is er een verantwoordelijke aangesteld die moet toezien op de hygiëne.” 

Zo moet iedereen die in Brugge bij Tadaaz binnenkomt zijn handen desinfecteren en dient iedereen regelmatig zijn handen te wassen. “Om de twee uur ontsmet ik alles waar mensenhanden aankomen. Denk aan klinken, schakelaars, computermuizen, telefoons en de waterkraan. We moeten elkaar beschermen. Iedereen staat hier verder dan 5 meter uit elkaar.”

Het gevaar komt dat ook vooral van buitenaf, zegt Goegebeur. Klanten die pakketten komen ophalen en chauffeurs die hun vrachtwagens komen laden. “Niemand komt erin. We plaatsen pakketjes in een tussensas.” Het bedrijf hamert er ook op dat iedereen thuis even rigoureus met zijn hygiëne omgaat. “Je kan niet streng genoeg zijn voor jezelf.”

Goegebeur zou liever niet hebben dat de regering een volledige lockdown afkondigt. “Wij werken enorm veilig. En je hebt nog iets omhanden. Wat gaan we anders de komende weken doen? Op dit moment kunnen we er ook zijn voor elkaar. We kunnen elkaar helpen en geruststellen.”

Nancy Gotelare.Beeld Wouter Van Vooren

Nancy Gotelaere (55), huishoudhulp: ‘Wij maken anderen misschien ziek’

“Wij poetsen niet meer in lege huizen, zoals gewoonlijk”, zegt huishoudhulp Nancy Gotelaere (55). “Mensen werken thuis en houden hun kinderen thuis.” Poetshulpen krijgen de tip mee om één meter afstand te houden, maar in een vol huis is dat niet vanzelfsprekend. “En ondertussen raak ik wel alles aan. Natuurlijk met handschoenen, maar veilig voel ik me niet.”

Meer zelfs, Gotelaere voelt zich in de steek gelaten. “De tips die we krijgen zijn niet slecht en mijn klanten zijn er ook erg mee bezig. Maar wij verhuizen van gezin naar gezin. Als we zelf niet ziek worden, maken we anderen misschien ziek. Wij zijn superverspreiders.” Tot op moment van schrijven gold bij Gotelaere de regel dat zij en haar collega’s beter niet bij 75-plussers langsgaan, tenzij die klanten dat absoluut zelf willen.

“Heel wat mensen bellen zelf af.” En dan ontstaat er een nieuw probleem. Poetshulpen kunnen terugvallen op economische werkloosheid als ze gaan klanten hebben. In dat geval behouden ze 70 procent van hun loon. Maar die kunnen ze alleen inroepen als ze een volledige dag niet kunnen werken. Als één klant afzegt, en de andere niet, valt die financiële steun weg.

“En dan hebben we het nog niet over de vele alleenstaande mama’s die proberen rondkomen met dit loon. Terugvallen op 70 procent is voor hen al zo goed als onleefbaar.” Gotelaere zou de regering willen oproepen om zo snel mogelijk alle mensen die met dienstencheques werken binnen te houden. “Zo houden we de verspreiding misschien wat onder controle en kunnen we hopelijk de technische werkloosheid tot een minimum beperken.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234