Dinsdag 21/01/2020

'Wij zijn niks zonder hem'

Rudi en Albert zaten al op de bus richting

West-Vlaanderen en hoorden het radionieuws: 'Bart Wellens was afgelopen nacht in levensgevaar en mist het BK.' Ze hebben niks meer gezegd onderweg. Alleen nog gedacht. In Hooglede-Gits hing de drab aan hun voeten. Kolder in de kop. 'We waren hem bijna kwijt. Wat staan wij hier eigenlijk nog te doen?'

'En je zit daar dan op de bus. En je hoort dat nieuws. Tja, je kunt niet afstappen, hé. Je kunt je alleen zorgen maken." Rudi Antonisch slurpt aan zijn beker verschraalde pils. Geen zin in jolijt. "Weet je, de tuinman van den Bart zat ook op onze bus. Die heeft niks gezegd. Hij is er niet goed van."

We zijn tien minuten voor de start van het Belgisch kampioenschap cyclocross. Diep in de Vlaanders, in Hooglede. Duizenden stoempers in driekleur wroeten zich een weg langs het parcours. Een bruin moddertapijt. Enkeldiepe drab. Rudi en Albert kennen het circus van de cross. 'Supporter Bart en Geert Wellens' is op de sportjas van Albert Van Eghepoel (70) geborduurd: "Ik volg ze al 15 jaar, Bart en Geert. Overal. Altijd."

De namen van het deelnemersveld worden afgeroepen. Nys, Albert, Pauwels. Geen Wellens. Op het brede videoscherm op de achtergrond is vader Lucien te zien. Diepe wallen onder een dikke muts. Rudi: "Kun je dat nu geloven? Zo plots, een griepaanval. Net op het moment dat Bart weer in vorm is. Net op het moment dat de grote koersen eraan komen, het BK, het WK. En nu dit. Die jongen verdient dat niet." Het licht springt op groen. Vertrokken. Parti.

"Rooo-saaaa-linde", weerklinkt uit een biertent. Het circus gaat voort. Griep of geen griep. Ze praten erover, de mensen, over Bartje Wellens, maar first things first: de Belgische titel. Rudi en Albert staan er wat verloren bij, net als de rest van hun groepje vrienden. Albert: "We waren hem bijna kwijt. Wat staan wij hier eigenlijk nog te doen? We zijn er met onze gedachten niet bij vandaag. Iedereen mag hier winnen. Zelfs Nys. Dat Pauwels dan maar wint."

Een paar meter verder wappert een vlag. '2x Belgisch kampioen. 2x Wereldkampioen. Bart Wellens!' De energie van de boodschap strookt niet met die van de drager. Onder een zwarte paraplu zit Rita Wellens (53) weggedoken. Nicht van. Zij wist het wel, van de kritieke toestand. Gisteren al. "Maar ik mocht niks zeggen. Aan niemand." De pauwblauwe maillot van Geert Wellens passeert, broer van Bart, elite zonder contract. Dan toch enige opwinding. "Allee, Geert!"

Rita: "Ik heb Bart nog gezien tijdens de feestdagen. Hij straalde. Fysiek goed verzorgd en ook tussen de oren alles in orde. Hij ging hier op het podium staan, zeker weten. Misschien hebben zijn zware trainingen te veel van hem gevergd? Wie zal het zeggen? Misschien heeft hij zich wat overdaan. Dat kan toch?"

Het afzeggen van Wellens lokt ook andere reacties uit in Hooglede. Van zij die niet geloven in te zware trainingen, maar in ander spul. Doping dus. Rita Wellens wil er niet op ingaan. "Ach, ik steek voor niemand mijn handen in het vuur. Maar we spreken hier toch over een ziekte, niet over enig misbruik van wat dan ook. Zoiets mag men gewoon niet zeggen. Onze ontgoocheling zou in dat geval enorm zijn, maar Bart is plots in levensgevaar geraakt door een acute griep. Door niks anders."

Brons voor zijn broer

Het plotse wegvallen van Wellens heeft de supporters geraakt. Terwijl Sven Nys naar de winst soleert staat Alfons Bogemans aan café Belle Vue. Op een paar tientallen meter van het parcours. Zonder Bart geen cross. "Het hoeft voor mij niet vandaag. En zeggen dat hij hier nog iets goed te maken had. Een paar jaar geleden knalde hij op zo'n Amsterdammer, zo'n paaltje. Nu moeten we niet content zijn met een zege. We mogen al blij zijn dat we Bart nog hebben. Mocht ik hem zien, zou ik zeggen: "Bart, eet een duifke." Ik mag er niet aan denken dat dit het einde zou betekenen van zijn carrière. Ik ga er ook niet aan denken. Wat moeten wij dan doen? We zijn niks zonder hem."

Op de achtergrond bolt Geert Wellens uitgeteld over de streep. Derde, bij de elite zonder contract. Brons. Moeder Wiske staat aan de finish en huilt. Geert klapt in zijn verkleumde handen. Brons, voor zijn broer. De speaker heeft nog beter nieuws: "De toestand van Bart Wellens is stabiel."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234