Maandag 26/09/2022

InterviewKings of Leon

‘Wij zijn niet de makkelijkste jongens. Het is geen cadeau om met ons samen te werken’

null Beeld RV
Beeld RV

‘We kozen voor het experiment’, zegt Matt Followill, leadgitarist van Kings of Leon. Wanneer één van de grootste stadionbands ter wereld dat zegt, is het altijd 1) uitkijken geblazen, en 2) met een vergrootglas zoeken naar dat experiment. Maar hun achtste plaat, When You See Yourself, is zo kwaad nog niet: veel beter dan de vorige (WALLS) en boven alles de plaat die je in 2021 van Kings of Leon mag verwachten, te nemen of te laten.

Vincent Van Peer

De jaren 10 begonnen slecht voor Kings of Leon: weinigen hadden er een euro om verwed dat ze meer dan tien jaar later nog zouden bestaan. In 2010 was er een dramatisch optreden in Saint Louis – iets met duiven, maar daarover verderop meer – en één jaar later stapte frontman Caleb Followill in het midden van een optreden van het podium: hij ging pinten drinken en zou niet meer terugkeren. Schouderklopjes gaven de Kings – drie broers en één neef – elkaar niet meer, muilpeertjes wel.

Nu zijn ze allemaal rustiger geworden. De extraverte jongens zitten traditiegetrouw in de ritmesectie (bassist Jared en drummer Nathan Followill), zanger Caleb en leadgitarist Matt (de neef) zijn stiller en bedeesder.

When You See Yourself had vorig jaar moeten uitkomen, maar corona besliste er anders over.

Matt Followill: “Ja, ik vond dat maar triestig. Toen doordrong dat we de plaat écht niet zouden releasen, heb ik eens goed gevloekt.”

Wanneer heb je de plaat voor het laatst van voor naar achter beluisterd?

“Omdat we ze toch niet mochten delen, heb ik er bijna een jaar niet naar omgekeken – uit koppigheid. Tot we beslisten: ‘Man, nu móét ze uitkomen.’

“Ik was zenuwachtig om haar te herbeluisteren: alsof je een jaar na een examen opeens de resultaten mag inkijken. Maar ik had, intussen zo’n twee maanden geleden, hetzelfde gevoel als vlak na de opnames: ‘Dit is gewoon top.’ Ik hoorde opwinding, emotie en voorúítgang. Jared zei onlangs dat we nooit harder aan een plaat hebben gewerkt en dat we nooit fierder zijn geweest.”

Hoelang is het geleden dat de vier Followills nog in één kamer waren?

“Tot vorige week: láng. Voor mij toch, want de drie broers zien elkaar vaker op intieme familiebijeenkomsten. Vorige week hebben we eindelijk nog eens promo gevoerd en een videoclip opgenomen. Het was een jáár geleden dat Kings of Leon nog eens voltallig was – we hadden elkaar nog nooit in ons leven zo lang niet gezien.”

Hoe was het weerzien voor jou?

“Alsof we de dag ervoor nog aan de toog hadden gehangen. Wij kennen elkaar door en door, hè. Al hing er wel iets meer opwinding in de lucht. We leken wel vier honden die eindelijk nog eens de buitenlucht mochten opsnuiven. We hadden ons volledig gewenteld in de cocon van onze gezinnen, en dat ándere leven, in de bus en op de baan, waren we even vergeten. Maar dat is het leven dat we leiden sinds we 17 zijn: je bent dat, eenmaal terug samen, meteen weer gewoon.”

Jullie werkten voor de tweede keer op rij met producer Markus Dravs, die eerder werkte met Coldplay, Arcade Fire, Björk en Mumford & Sons. Die eerste keer verliep niet zonder slag of stoot: Caleb zei dat hij een paar keer ernstig heeft overwogen om Markus op zijn gezicht te meppen. Waarom hem dan weer uitnodigen?

“Zulke dingen vergeet je, en na verloop van tijd blijft alleen het resultaat hangen. We hadden veel succes met Markus: WALLS was onze eerste nummer 1-plaat. Hier in de VS deed de single het heel goed. En bovenal, we waren er tevréden mee, en we wilden weten: hoe zou het de tweede keer voelen?

“Wij zijn niet de makkelijkste jongens. Het is geen cadeau om met ons samen te werken – I guess we have that artist thing going on (lachje) – maar Markus slaagt er wonderwel in om ons gefocust te houden, en hij zal ons nooit naar de mond praten. Daar hou ik van: achteroverleunen is verboden in zijn studio. Ik zei eens: ‘Ik zou graag deze song opnemen, ongeveer in die sfeer, en ik weet dat we dat goed kunnen.’ Waarop Markus: ‘Nee, zoek iets anders, iets nieuws: dát hebben we nodig.’ Op dat moment is dat niet makkelijk, maar achteraf kun je er alleen maar blij om zijn.”

Over die neiging tot meppen gesproken: wie van de familie Followill slaat het hardst?

“Ik misschien, omdat ik al die verschrikkelijke woede in me meedraag? Nee, grapje. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het, gelet op zijn armen en de gewichten die hij weleens heft, Jared zal zijn. Gelukkig heb ik, anders dan wat er weleens wordt gezegd, geen proefondervindelijke ervaring met Followill-vuistslagen, en ik hoop dat zo te houden.”

Tijdens de opnames van WALLS ontspanden jullie door darts te spelen en bier te drinken. Hoe ging het tijdens When You See Yourself?

“Bier werkt nog altijd. Maar het goeie was dat we deze plaat in Nashville opnamen, en niet in New York of Los Angeles. Zo konden we ’s avonds naar huis. Je eigen bed ontspant je toch altijd meer dan een hotelmatras. Plus: spanningen binnen de groep kregen geen schijn van kans, want we zagen voortdurend onze gezinnen en die houden ons sowieso rustig.”

Hoe zullen we in de toekomst terugkijken op When You See Yourself?

“Als onze experimentele plaat. Er zitten veel synthesizers in, en de songs zijn wat langer dan men van ons gewend is. Ze zou een nieuw tijdperk, een nieuwe richting kunnen inluiden. Het plaatje is vooral niet meer zo opgeboend, qua sound noch look: we moesten onszelf niet meer helemaal afborstelen, de rafelige randjes mochten blijven.”

Caleb noemt dit zijn meest persoonlijke teksten tot nog toe. Hoe interpreteer jij ze?

“‘100,000 People’ gaat heel intens over zijn leven, en over zijn vader en moeder (reizende evangelisten, red.). Soms heeft Caleb een schriftje met teksten klaar, soms zitten we in een cirkel over thema’s te praten, maar meestal begint hij gewoon te zingen en stellen wij daar verder geen vragen over. Het is maar logisch dat hij geen verantwoording moet afleggen voor zijn lyrics: híj moet ze zingen, híj moet het voelen. Dat heb ik altijd één van onze grote sterktes gevonden: als Caleb zingt, hoor je dat het echt is.”

‘Time in Disguise’ gaat over het celebrityleven waar jullie meer dan een decennium geleden, na ‘Sex on Fire’, inrolden. Wat is de meest surrealistische situatie waarin je ooit verzeilde met een beroemdheid?

“Ik ben niet snel star-struck. Maar we zijn wel op tour geweest met U2 toen ik nog een ukkie was: dat kon ik moeilijk bevatten. En in pakweg The Troubadour in L.A. zie je weleens iemand in het publiek van wie je denkt: ‘Is díé fan van ons?’ Zoals Brad Pitt, that was kinda weird. Maar zelfs dat is maar wat het is, hè.”

Wat is jullie ultieme Spinal Tap-moment?

“Elke keer als er iets misloopt op het podium denk ik aan This Is Spinal Tap. En ik vind het telkens ver-schrik-ke-lijk. Zelfs op de meest banale momenten, zoals wanneer je even moet stilstaan terwijl er een versterker wordt vervangen, voel ik me miserabel. Caleb is een fantastische frontman, maar ook hij is nogal awkward, net als ik, dus het is niet dat hij in de tussentijd het publiek even entertaint met fantastische anekdotes. Nee, we staan dan in stilte een beetje te schuifelen en te sterven.

“Nu goed, als er één Spinal Tap-moment is, dan wel die ene show in Saint Louis in 2010.”

Die met de duiven?

(monkelend) Welja, we traden op in een soort amfitheater dat blijkbaar met een duivenplaag kampte. Zodra we begonnen te spelen, scheten die beesten alles onder. Vooral Jared kreeg het hard te verduren: hij kreeg er één recht in zijn mond gemikt. Na drie songs moesten we het podium ontvluchten. Dat die show midden in onze woeligste periode viel, hielp ook niet.”

Stel dat je deze zomer – hoop doet leven – een festival mag headlinen, welke drie andere bands wil je dan in de line-up?

“Mag ik er een ‘levend of dood’-lijstje van maken? Want in dat geval kies ik meteen voor The Beatles. (na lang nadenken) En voorts The Rolling Stones, misschien, en – waarom ook niet? – Thin Lizzy: ik ben gek op een aantal van hun nummers.”

Heb je nu zonet The Beatles in jullie voorprogramma gezet?

My god, did I? Zij speelden in een andere klasse, op een andere planeet. Het headlinerschap leg ik met plezier aan hun voeten neer.”

Doe hen de groeten.

(lacht) Als je een verzoekje hebt: ik zal het doorgeven.”

When You See Yourself van Kings of Leon is uit bij RCA Records/Sony.

null Beeld Humo
Beeld Humo

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234