Woensdag 17/07/2019

Klimaat

“Wij zijn geen doemdenkers”: zij betoogden voor het klimaat

Beeld Francis Vanhee

Met 70.000 waren ze, zondag in Brussel. Maar wat vragen de klimaatbetogers nu eigenlijk? Vier marcheerders aan het woord.

Judith Vanistendael (44) ‘Ik ben al twintig jaar bezorgd om het klimaat’

“Ja, ik was er ook bij op de vorige klimaatmars, in december. En nee, ik heb geen moment getwijfeld om vandaag weer mee te lopen, al ben ik geen barricadespringer. Het voelt nog urgenter. Mijn kinderen hebben al gespijbeld, mijn stiefdochter van elf heeft zelfs haar hele klas kunnen overtuigen om te brossen. Die acties van de jongeren hebben toch een bijzondere dynamiek gecreëerd. Zelfs hun oma’s en opa’s zijn hier, dat zouden ze niet zo snel gedaan hebben zonder de inspanningen van hun kleinkinderen. Die jonge generatie verdient alle steun.  

Judith Vanistendael. Beeld Francis Vanhee

“Ik ben al twintig jaar bezorgd om het klimaat, al lang voor het thema leefde. Maar toen zeiden mensen dat ik overdreef en dat ik een doemdenker was. Het is wel heel speciaal om eindelijk zoveel mensen op straat te zien voor iets waar ik al zo lang over praat, zelfs al is het misschien te laat. Ook mijn kinderen vinden het klimaat ontzettend belangrijk, en ja, ze hebben inzicht in het probleem. Dat leren ze op school en thuis. Wij zijn wel een gezin dat over zo’n thema’s nadenkt. Ik heb bijvoorbeeld geen auto. 

“De politieke reacties van de afgelopen week vind ik cynisch. Nu nog met de term ‘ecorealisme’ afkomen (N-VA-voorzitter Bart De Wever pleitte dit weekend voor meer ‘ecorealisme’, LB), dat begrijp ik echt niet. Iedereen wéét wat het probleem van de klimaatverandering is. De gevolgen zijn wetenschappelijk helder, daarover bestaat werkelijk geen enkele discussie. We zijn geen doemdenkers.

“Politici durven geen maatregelen te nemen, daarover gaat het. Maar het draagvlak is er, op voorwaarde dat groene maatregelen aan sociale ingrepen worden gekoppeld. Zomaar de benzineprijzen optrekken, dat is asociaal. We mogen de gele hesjes niet vergeten, ze hebben gelijk. Maar die oefening betekent dat we ons economisch systeem moeten herdenken. 

“Waar ik nu op hoop? Dat het beleid eindelijk reageert met een radicale koerswijziging. En dat het confederalisme totaal onbelangrijk wordt omdat het klimaatthema de verkiezingen in mei domineert.”

Daniel Soil (69): ‘Zelfs mensen van mijn leeftijd doen mee’

“Ik ben al jaren een ecologisch militant, dus natuurlijk was ik er in december ook bij. Mijn kinderen lopen hier ook ergens rond, de kleinkinderen zijn nog te jong om te spijbelen. (lacht) Ze zijn amper vijf jaar oud. Maar die spontane mobilisatie, ongelooflijk! Dat zoiets eindelijk gebeurt. Ik ga al jaren mee, maar zoiets heb ik nog nooit gezien. Ik moest hier zijn.

“Wat die jonge manifestanten presteren, daar ben ik echt van onder de indruk. Die scholieren staan stevig in hun schoenen en ze zijn vastberaden. Ik heb hun slogans gelezen, ook hier, en ze menen het. Ze nemen de klimaatproblematiek erg serieus. Dat stemt me hoopvol, ja. Zeker als je weet dat de klimaatbrossers wereldwijd gevolgd worden.

Daniël Soil. Beeld Francis Vanhee

“Zelfs The New York Times heeft er een artikel over geschreven. Ik heb trouwens best wel wat mensen van mijn leeftijd gezien, mensen die ik ken van vroeger. Die doen al jaren niet meer mee met publieke demonstraties, maar nu staan ze er toch. 

“Vandaag eindigt de klimaatmars aan het Europees parlement. Een interessante plek om te eindigen. Ik denk dat we deze manifestaties op een hoger niveau kunnen tillen. Een Europese klimaatmars, daar droom ik van. 

“Ik hou me ook veel bezig met migranten, ik praat met hen om hun talenkennis te ­verbeteren. Is er een verband? Natuurlijk: de klimaatverandering is een van de oorzaken van migratie en dit zal enkel nog toenemen. Of ik bezorgd ben over de toekomst? Zeker. De politiek moet eindelijk werk maken van een publiek klimaatbeleid dat ook sociaal rechtvaardig is.

“Waar ik nu concreet op hoop? Ik verwacht niet dat politici nu plots van mening zullen veranderen. Dat zou toch niet geloofwaardig zijn? Ik kijk vooral naar de verkiezingen in mei, daar ligt het doel. Tot die tijd moeten we de politici aan hun mouwen blijven trekken, hen onze bezorgdheid over het klimaat duidelijk maken. Ik geloof wel dat dat kan lukken: deze opkomst valt toch niet langer te negeren?”

Raymundo Vásquez (33) met vrouw Evie Kerselaers (35) en dochter Amelia (7): ‘De situatie is kritiek’

“Waarom ik hier vandaag ben? De vraag zou moeten zijn: waarom zou ik hier in godsnaam niet zijn? De tijd is rijp, de situatie is kritiek en het is belangrijk dat we onze stem laten horen in de hoop dat ze de grote bedrijven en de overheden bereikt. Zij hebben de macht om de situatie aan te pakken, maar doen het niet omdat ze te bang zijn om geld en stemmen te verliezen. 

“Politici zouden niet alleen bezig moeten zijn met het organiseren van klimaatsparende maatregelen, maar ook met de bewustmaking rond waarom die maatregelen ingevoerd moeten worden. Anders passen mensen hun gedrag niet aan, blijven ze geld geven aan vervuilende bedrijven die zich op hun beurt dan weer niet aanpassen omdat consumenten spreken met hun portefeuille. Verandering moet vanuit het volk komen, dat klopt, maar dat wil niet zeggen dat wij alle verantwoordelijkheid dragen.”

Raymundo Vásquez (33) met vrouw Evie Kerselaers (35) en dochter Amelia (7). Beeld Francis Vanhee

“Waar ik vandaan kom, Zuid-Mexico, hebben we een veel groter respect voor de natuur en onze omgeving. Daar heerst het besef dat we deel uitmaken van deze planeet, hier krijg ik het gevoel dat mensen denken dat ze de planeet bezitten, dat ze ermee kunnen doen wat ze willen. Ik vind het belangrijk dat mijn dochter dat ecologisch bewustzijn meekrijgt. Thuis letten we daar zeker op, maar ze gaat gelukkig ook naar een school die het juiste signaal uitzendt en regelmatig manifestaties organiseert voor schone lucht. In december hebben we haar meegenomen naar de klimaatmars en dat heeft zeker een indruk nagelaten.

“Toen ik deze ochtend zag dat het zo koud en nat was, vreesde ik dat ze niet zou willen gaan, maar ze drong er net op aan. Mijn dochter had speciaal een bordje gemaakt, en het is toch belangrijk papa, zei ze. Het is haar generatie die allicht de zwaarste gevolgen te slikken zal krijgen. Ik vind het knap dat de drijvende kracht achter deze beweging de jongeren zijn. In plaats van pessimistisch te zijn over de last die wij hen nalaten, komen ze in actie. Al die jonge strijdvaardige gezichten hier stemmen me hoopvol.”

Milan Calloens (19): ‘Hier offer ik graag mijn bloknamiddag voor op’

“Ik zit middenin mijn examens, maar moet er pas volgende week weer een afleggen. Hier offer ik dus graag een bloknamiddag voor op. Ik studeer rechten en hoewel je dat misschien niet zou verwachten, komt het onderwerp klimaat regelmatig aan bod. Zo is de klimaatkwestie voor mijn professor internationaal recht hét voorbeeld voor waarom er destijds instellingen als de Europese Unie zijn opgericht. Dit is een probleem dat we internationaal moeten aanpakken. Er wordt ook gepleit voor de invoering van een klimaatwet, zodat het niet bij loze verkiezingsbeloftes blijft, maar er echt bindende maatregelen komen. Alle lagen van de maatschappij moeten samenwerken: bedrijfsleiders, politici, wetenschappers, en dus ook juristen.

Milan Calloens. Beeld Francis Vanhee

“Door de beweging Youth For Climate lijkt het alsof klimaat plots een hot topic is geworden, maar ik ken veel jongeren die er al lang mee bezig zijn. Ik ben al drie jaar vegetariër en dat is vooral om mijn impact op het milieu te verkleinen. Dat heb ik natuurlijk een beetje van thuis mee gekregen, maar ik merk het aan mijn omgeving ook. Deze zomer was ik op reis met een groep jongeren van wie er heel wat vegetariër geworden waren omdat ze hun voetafdruk wilden verkleinen. Ik vind dat scholen meer mogen inzetten op dit onderwerp. De meeste jongeren kennen de problemen, maar niet per se mogelijke oplossingen.

“De ogen zijn op onze generatie gericht. Ik ben al stemgerechtigd, dus ik kan mijn stem laten gelden, maar veel jongeren komen net op straat omdat ze het gevoel hebben dat ze er niet toe doen omdat ze nog niet mogen stemmen. Ik kon niet deelnemen aan Youth For ­Climate, maar na de examens, op 14 februari, voegen de studenten zich bij de scholieren om samen een boodschap te sturen: tijd voor actie.” 

De klimaatmars. Beeld BELGA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden