Maandag 30/11/2020

Opinie

Wij zijn beschaamd over een regering die rijken pampert en werkenden meer doet betalen

Beeld Tessa Posthuma De Boer

Tom Lanoye is romancier, dichter, columnist, scenarist en theaterauteur. Samen met zijn man René Los is hij bestuurder van NV LANOYE.

Het oorspronkelijke artikel citeerde een foutief cijfer uit een grafiek bij het artikel 'Vele KMO'tjes maken één groot'. Hierna leest u een aangepaste versie.

Dat vooral de kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) in België tewerkstelling leveren? Dat is geen nieuws. De omvang van die tewerkstelling is dat wel. Professor Johan Lambrecht schoof in De Morgen op 5 december een aandeel van 70 procent naar voren, voor niet-financiële private tewerkstelling bij kmo's (minder dan 250 werknemers).

De rechtse regering-Michel & De Wever I beweert door een indexsprong 80.000 banen te zullen scheppen. Dat zou ons verbazen. Hoe kan een kmo extra personeel aanwerven met een loonlastenverlaging van 2 procent? Want zoveel bedraagt die indexsprong. Alleen bedrijven van meer dan 50 werknemers krijgen dankzij zo'n verlaging de ruimte om - eventueel! - iemand extra aan te werven. Maar verreweg de meeste kmo's vallen onder die limiet van 50.

De grote bedrijven, dan? Zij zijn dus verantwoordelijk voor slechts 30 procent van onze tewerkstelling. Maar wie kan garanderen dat zij door een indexsprong van 2 procent ook voor de volle 2 procent méér gaan aanwerven? En wie kan garanderen dat ze daar ook allemaal toe zullen overgaan? Om hoeveel procent extra werk gaat het dan eigenlijk nog? Niemand, ook geen regering, kan dat met zekerheid voorspellen. Er wordt immers geen enkele garantie gevraagd om, in ruil voor een indexsprong, meer volk aan te werven. Die bedrijven kunnen evengoed, met geld dat ze nu inhouden op de lonen van hun werknemers, straks alleen maar meer winst uitkeren aan hun aandeelhouders. Wie zal het hun beletten?

De kmo's die afhangen van de koopkracht in eigen land zitten inmiddels met een gigantisch probleem. Het Laatste Nieuws, toch een liberale krant, kopte op 25 oktober dat een modaal Belgisch gezin door het gevoerde beleid tot 2.640 euro per jaar zal moeten inleveren. Het leeuwendeel van onze kmo's werkt voor onze lokale markt. Hun omzet, hun winst, hun reserves - die komen onder druk te staan omdat hun klanten minder kunnen besteden. Is dat een stimulans om extra personeel aan te werven?

Ook bij ons, werkgevers in de NV LANOYE, zal de indexsprong geen extra tewerkstelling creëren. Wel een financiële 'shift' naar twee niet onwelgestelde heren - wijzelf. Ten koste van onze enige werknemer: een alleenstaande moeder van twee. Twee procent. Dat moeten wij van deze regering inhouden op haar loon, terwijl haar koopkracht al onder druk staat. Als we haar inkomensverlies willen compenseren door haar een loonsverhoging te geven, dan kan dat niet eens. De regering-Michel & De Wever I heeft ook een loonstop aangekondigd. Goed, België zou België niet zijn als er geen zijpaden bestonden. Het optrekken van barema's, bijvoorbeeld. Maar is het niet ver gekomen dat je als werkgever bijna moeten 'foefelen' om je personeel niet te benadelen?

Unizo, met name Karel Van Eetvelt, treedt steeds meer op als een hardvochtige lobbyorganisatie voor bedrijfsleiders. Daardoor reduceert hij ons allemaal tot egoïstische graaiers. Er zijn echter veel sociaal voelende werkgevers als wij, met een hart voor hun personeel. Wij hebben gemakkelijk praten, zult u zeggen. Klopt. Maar waarom wordt het ons dan nog gemakkelijker gemaakt? Wij zijn 52 en 56 jaar jong, en al zijn we het niet van plan: indien we zouden willen, hoefden we niet meer te werken. Het is een luxe waarvan we ons bewust zijn. De meesten, werknemers én kmo-bestuurders, hebben die uitweg niet. Al staan we ook daar lang niet alleen. Dat de activiteitsgraad in België bij 60-plussers zo laag is, wordt mee veroorzaakt door het simpele feit dat een aanzienlijke groep niet echt meer hoeft te werken.

Desondanks voelen wij ons beschaamd over een regering die de rijken pampert en de loontrekkenden langer laat werken en meer doet betalen. 'De sterkste schouders dragen de zwaarste lasten'? Dat is een leugen. Wij zien ze in onze persoonlijke situatie bewezen en wij willen ze tegengaan. Omdat deze maatregelen bovendien gegarandeerd een spiraal van besparingen zullen doen ontstaan. De eerste begrotingsretouche dient zich nu al aan: nog meer hakken!
Waar eindigt dit?
Deflatie?
Recessie?
Is dat wat we willen?

Meer dan 80 procent van de Belgen is voorstander van een faire vermogenswinstbelasting - als dat geen 'onderstroom' is! Ook wij zijn voorstander. Om zo onze steen bij te kunnen dragen in een gemeenschappelijke inspanning van de hele samenleving. Zolang dat niet eens mag, zit deze regering met een legitimiteitsprobleem.Voor de N-VA kunnen we, cynisch gesteld, nog begrip opbrengen. Die partij is ten minste eerlijk over haar bloedeigen agenda. Ze wil België splitsen, de rest is bijzaak en tussenspel. Maar we snappen de CD&V niet, als politieke vleugel van ACW en Unizo. En vooral de Open Vld snappen we niet. Zij zou de middenstand, de kleine zelfstandige, de werkgever van iedere kmo, met hand en tand moeten verdedigen. Die gaan allemaal lijden onder het koopkrachtverlies van hun klanten, terwijl alleen een kleine groep vermogenden zijn fortuin ziet aangroeien.

Er is dan ook op dit moment, gek genoeg, maar één beweging die, behalve voor de werknemers, echt opkomt voor de middenstand. Leve de vakbond! En zijn acties!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234