Vrijdag 06/12/2019
Mark Coenen. Beeld rv

Column

Wij worden aan het handje van elitaire groepjes als blinde en stomme lemmingen recht naar de afgrond geleid

Als ge dood zijt kom ik op uw graf pissen.

Het is een gevleugelde uitdrukking die men al lang gebruikt: er zijn sporen van in woordenboeken uit de 18de eeuw. Boris Vian maakte er in 1946, gebaseerd op de Franstalige variant, een hele roman over: J’irai cracher sur vos tombes. Ik zal op jullie graven spuwen.

Ironie is dat hij de première van het theaterstuk dat naar zijn roman werd gemaakt niet overleefde: hij stierf op zijn 39ste. Het zal aan mijn slecht karakter liggen, maar het ontlokt mij een hinnikend lachje, want eigenlijk betekent de uitdrukking dat je de andere wél zult overleven.

Het leven, gij kunt gij daar niet aan uit. En aan de dood al helemaal niet.

Hendrik Vuye en Veerle Wouters hebben niet gewacht tot de democratie aan het infuus van de euthanasie mag om een boek te schrijven over de recente stuiptrekkingen ervan. Schone schijn is een historisch overzicht maar ook een inkijk in het reilen en zeilen van een grote partij van nu. 

Daar word je als aanhanger van de democratie toch niet echt vrolijk van.

Achterkamers van de macht

Niet het principe van het systeem wordt door hen in vraag gesteld maar de uitvoering ervan. Hoe men zich geïnstalleerd heeft in de pluchen paleizen van de macht en daar met geen stokken uit weg te slaan is. De democratie is uitgewoond door de particratie. En elk op hun eigen Schoon Verdiep slaan de potentaten alle aanvallen makkelijk af.

Een hinnikend lachje weerklinkt in de achterkamers van de macht. Wat niet moeilijk is als je tegelijk rechter en partij bent.

Alles is een kwestie van organisatie en daarin verschilt een partij niet veel van een gemiddeld Napolitaans maffiagezelschap.

Met soms verbijsterende voorbeelden bevestigt het boek de weifelende vrees van ons allen: wij worden aan het handje van elitaire groepjes als blinde en stomme lemmingen recht naar de afgrond geleid. Cabinetards worden als kistkalveren gekeurd en vetgemest om carrière te maken aan het handje van de happy few. Ons kent ons is tot kunst verheven.

Doodgravers

Dat leidt tot malversaties: chronische afgunst, etterende gefnuikte ambities en de constante walm van persoonlijk opportunisme maken van de huidige manier van werken een rottende cocktail. Een gevaarlijke bom die niet ontmanteld kan worden omdat de leden van de ontmijningsdienst ze zelf gefabriceerd hebben.

Men wijst ook op de steeds grotere macht van de als aasgieren rond de politici cirkelende en door niemand verkozen cohorten: woordvoerders, partijstrategen, chauffeurs en concubines. 

Ook de kijker van De wissel van de macht op Canvas overvalt hetzelfde gevoel: daar knallen het revanchisme van de hoofdrolspelers en de haat voor hun eigen geschiedenis van het scherm. Doodgravers van het algemeen belang, een voor een.

Men had dat programma beter De afrekening genoemd.

Maar dat is een radioprogramma.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234