Maandag 23/09/2019

'Wij willen meespelen op despeelplaats van Hollywood'

interview producent pierre-ange le pogam over 'michel vaillant'

Drie jaar geleden gaf Pierre-Ange Le Pogam zijn directiefunctie bij verdeler Gaumont op om samen met regisseur Luc Besson het productiehuis EuropaCorp op te richten. Objectief: een Europese studio als alternatief voor Hollywood. Met films als Fanfan la Tulipe, Kiss the Dragon, Taxi 3, Wasabi en Yamakasi, grote publieksfilms die zich niet altijd door hun kwaliteit onderscheiden, heeft EuropCorp zich op enkele jaren tijd opgewerkt tot een van de belangrijkste spelers op de Franse markt. Onlangs opende het nog een filiaal in Japan, terwijl er ook een coproductieakkoord met de Italiaanse Rai werd afgesloten. Frankrijks hoop in bange dagen met andere woorden, want volgens de verwachtingen van de Franse bioscoopexploitanten moet Michel Vaillant gaan scoren net na The Matrix Reloaded en Finding Nemo.

Is het dat potentieel van 20 miljoen Vaillant-lezers of uw enthousiasme als amateur-autoracer dat tot dit project heeft geleid?

Pierre-Ange Le Pogam: "Zeker niet het potentieel van de 20 miljoen lezers. Ik heb het allergrootste respect voor het werk van meneer Jean Graton en zijn zoon Philippe, maar die 20 miljoen lezers zitten verspreid over een periode van 40 jaar. Ik heb altijd geprobeerd, in de mate van het mogelijke, om in mijn werk passie voorop te stellen en ik heb een passie voor autosport en film. Philippe Graton heeft eerst Luc Besson gecontacteerd met de vraag of wij in de rechten van Michel Vaillant waren geïnteresseerd. Omdat de Amerikanen van een verfilming afzagen, kwamen ze vrij. Voor ons was het natuurlijk een uitgesproken kans om iets over de autosport te doen, zonder het gevaar ons te stoten aan de realiteit van die wereld, want het genre van de-strip laat toe om uit de realiteit te stappen. De notoriëteit van het stripverhaal daarin is affectief."

De Hergé-stichting waakt zeer streng over het oeuvre van Hergé, maar blijkbaar hebt u carte blanche van Graton gekregen, op uitzondering van de Vaillant-familiegeest en het logo.

"Ze hebben het intelligent, zelfs heel intelligent aangepakt. Al bij de eerste afspraken hadden ze door dat wij heel goed wisten wat wij wilden en dat we niet jaren rond de pot wilden draaien. Maar het enthousiasme dat ons karakteriseert, had er ook toe kunnen leiden dat ze zouden gaan denken dat we onze eigen keuzes wilden opdringen. Uiteindelijk hebben we een beroep gedaan op de verschillende personages uit de stripreeks. We hebben uit heel het-universum geplukt. Een echte reden voor de Grattons om met specifieke eisen te stellen, was er dus niet. Het idee was om alles een moderne tint en een hedendaags karakter te geven."

In de film is Michel Vaillant opvallend jonger. Uit schrik om een film voor een meer volwassen publiek te maken?

"Het is een louter productionele keuze. Alleen al omwille van het fysieke aspect. Ik wou voor de rol van Vaillant iemand die in de eerste plaats geloofwaardig zou overkomen in fysieke scènes. Ik wilde geen al te bekende acteur om een mogelijke identificatie niet in de weg te staan. Regisseur Louis-Pascal Couvelaire is met Sagamore Stevenin aangekomen. Ik wou Stevenin aanvankelijk niet ontmoeten, omdat ik mijn toekomstig plezier als toeschouwer wilde vrijwaren en hem eerst op een demo wou zien. Zodra ik de beelden zag, was ik overtuigd. Nadien heb ik hem gevraagd of hij bereid was een zware fysieke training op hoog niveau te volgen, zodat je van zijn gezicht en lichaam kunt aflezen dat hij een echte piloot is. Stevenin heeft vervolgens vier maanden intensieve training gevolgd. Het is niet dat we van de bezorgdheid zijn vertrokken om een film voor jongeren te maken. Eerlijk gezegd, ik heb willen mikken op een familiefilm, een modern spektakel waarbij beeld, geluid en acteerspel overeenstemmen met de jongerencultuur van vandaag, maar waar ook volwassen mensen van veertig of vijftig jaar plezier aan kunnen beleven wegens het didactische aspect. Het is een pure ontspanningsfilm voor een zo breed mogelijk publiek."

De autosport is ideaal voor reclame, vooral in de cinema omdat de wagens en renners voortdurend in beeld komen. Was het moeilijk om partners te vinden?

"Het was vooral moeilijk om de juiste partners te vinden. Een auto zonder merknaam of reclame tijdens Le Mans is geen echte wagen, dus is er ook dat aspect van geloofwaardigheid. Er was vrij snel interesse van een Duitse constructeur, maar ik heb afgehaakt omdat ik de indruk kreeg dat ze de film als een soort 'superpub' voor hun wagens wilden gebruiken. Dat was natuurlijk niet het idee. Ik wou alleen een legitiem en geloofwaardig kader voor de film. Symbolisch gezien staat de Vaillant-renstal toch ook voor de strijd van een Franse renstal tegen de rest. Ik heb daarom contact gezocht met de Franse constructeurs Peugeot en Renault. Peugeot heeft onmiddellijk gereageerd. Uiteraard had ik ook een akkoord nodig voor de banden en dan kun je moeilijk om Michelin heen. Dat de reclame soms nogal ostentatief is? In vergelijking met Amerikaanse films, vind ik dat we heel discreet zijn geweest."

Le Mans, Grand Prix, Driven, Days of Thunder en laten we er ook Top Gun aan toevoegen, binnen dat rijtje zit Michel Vaillant eerder op de lijn van Top Gun, hoewel men op de basis van het documentaire karakter van de strip eerder Le Mans zou moeten zeggen.

"Wat mij interesseert, en dat vind je ook terug in de film, is de hommage aan de autosport binnen het universum van de stripreeks Michel Vaillant. Daarbij wilden we eerst en vooral een film maken over de personages en pas daarna over de inzet van de koers. In die zin situeert de film zich meer richting Top Gun en zeker niet in de richting van sommige andere films die u genoemd hebt. Wat ik me van die films herinner, en ik heb ze niet allemaal gezien, is dat ze vooral het spectaculaire aspect van de race benadrukken, maar ze vertrekken nooit van de ingesteldheid dat ze verliefd zijn op de autosport."

Heeft u nooit met het idee gespeeld om het verhaal tegen de achtergrond van een echte Formule 1-race te situeren of was dat te hoog gegrepen?

"Thuis op de tv krijgt de toeschouwer om de twee weken al een mooi verfilmde F1-race voorgeschoteld. Ik wil hem daar niet nog eens mee confronteren op het grote scherm. Mijn voorkeur ging naar zeldzame beelden, vooral van Le Mans, toch de mythische koers die nog niet voldoende op een mooie manier is verfilmd. Bovendien zou het een hels en waanzinnig idee zijn geweest om in de verschrikkelijk korte tijd waarop ik alles heb moeten organiseren, te gaan onderhandelen over de Formule 1-rechten. Dan was ik op voorhand verloren. Ik heb ook een enorme passie voor Ayrton Senna, en ik zou me verschrikkelijk slecht gevoeld hebben bij het idee van een F1-film. Ik heb het nog altijd moeilijk met zijn dood."

Het doel van EuropaCorp bij de oprichting was een Europese studio als alternatief voor Hollywood. Waarin verschilt een film als Michel Vaillant met een Hollywood-film?

"Hij is in Europa gemaakt! EuropaCorp is een geïntegreerde studio: van productie tot distributie, internationale verkoop en promotie. In een Hollywood-studio zijn ze met 800 of 1.500, wij met vijftig mensen. Of het nu om een eerste auteursfilm gaat van een onbekende cineast of een relatief grote productie als Michel Vaillant, wij maken een dergelijke film voor 20 à 30 miljoen, terwijl de Amerikanen er 50 miljoen dollar voor nodig hebben. Wij hebben respect voor de Amerikanen, ze maken schitterende dingen en ze hebben creatieve mensen met wonderlijke ideeën, maar er is toch ook dat culturele idee, namelijk als dat Amerikaanse systeem te machtig wordt, dan wordt het hinderlijk. Ik ken het industriële discours en de methodes van de Amerikanen, die heb ik geleerd toen ik bij Gaumont werkte. Maar ik heb toch die geestesingesteldheid gehouden dat je ook mooie dingen kunt maken vanuit een emotionele optiek, alvorens aan de absoluut rationele optiek van opbrengst en winst te denken. De beurs zal ons hopelijk ooit de mogelijkheid geven om nog meer vrijheid te kopen, ten opzichte van de Amerikanen. Als je in hun systeem wilt meedraaien heb je financiële garanties nodig. De beursgang geeft ons de noodzakelijke geloofwaardigheid om op hun speelplaats te kunnen spelen."

Luc Joris

'Thuis op tv krijgt de toeschouwer vaak al mooi verfilmde F1-races voorgeschoteld. Ik wil hem daar niet nog eens mee confronteren op het grote scherm'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234