Dinsdag 14/07/2020

'Wij verrichten niet altijd heldendaden'

I Love My Job Werk zoeken dat je voldoening geeft, het is een spannende queeste. Zeker in deze economisch barre tijden is het intimiderend om de sprong naar je droomjob te wagen. Deze zomer laten wij negen mensen aan het woord die in het labyrint van keuzes de heilige graal vonden. Deze week: brandweerman Kris Vanautgaerden

Het plan was om na zijn studies aan het Sportkot in Leuven leraar lichamelijke opvoeding te worden. 'Maar met kinderen werken in een schoolse omgeving lag me niet', zegt Kris Vanautgaerden. 'Ik vond het te belerend.'

Jozefien Van Beek

Als student werkte hij al een dag per week bij een elektricien. Toen die na zijn afstuderen aanbood om een paar maanden te komen helpen, twijfelde Vanautgaerden niet. "Uiteindelijk heb ik twee jaar voltijds bij hem gewerkt. Tijdens dat laatste jaar heb ik gesolliciteerd bij de brandweer en is de aanwervingsprocedure begonnen."

Dat hij bij de brandweer terechtkwam, is niet geheel toevallig. "Een paar van mijn ooms zijn bij de brandweer. Op familiefeesten vertelden zij altijd spannende verhalen. Daardoor sluimerde die carrière-optie wel in mijn achterhoofd, maar het was nooit echt een jongensdroom."

Om de drie dagen werkt Vanautgaerden 24 uur na elkaar. Daarna is hij 48 uur thuis. Twee dagen om te recupereren. "Tijdens de kantooruren hebben wij dagtaken. In de kazerne doen we alles zelf, van schoonmaken en koken tot de vrachtwagens onderhouden. Vanaf vijf uur mag iedereen doen wat hij wil. We moeten gewoon stand-by blijven. Meestal eten we samen een boterham, kijken we naar het nieuws en lezen we of bekijken we een film. En als er geen oproep is, kunnen we ook slapen in de kazerne. Wij leven echt met elkaar samen, waardoor de kazerne als een tweede thuis wordt. Zeggen dat mijn collega's familie zijn, gaat misschien wat te ver, maar het is wel een tweede leefwereld."

"Mensen denken dat wij de hele tijd branden blussen en heldendaden verrichten, maar dat is niet zo. Interventies kunnen van alles zijn: met de ziekenwagen rijden, mensen bevrijden die bij een ongeluk gekneld zijn geraakt in een voertuig, wespen verdelgen, noodhulp bij overstromingen of stormweer. Katten uit bomen halen, dat is een cliché, maar daar bellen mensen soms echt voor, ja. (lacht) Maar we halen ook paarden of koeien uit sloten. Elke wacht kan onverwacht superspannend worden."

"Ik heb een bepaalde fierheid over mijn beroep. Het klinkt misschien arrogant, maar er zijn mensen die opkijken naar wat wij doen en dat is fijn. De belangrijkste reden om bij de brandweer te gaan was voor mij om mensen te helpen. Alles wat wij doen, is ten dienste van iemand anders. En dat geeft heel veel voldoening. Mensen zijn erg dankbaar voor het werk dat wij doen, zelfs voor kleine dingen zoals een kelder leegpompen."

"Vaak vragen mensen wat het zotste is wat ik al heb meegemaakt, maar zo bekijk ik het niet. Als ik met de brandweer aan een interventie bezig ben, denk ik daar op dat moment niet zo over na. Een ongeluk zien terwijl je niet in dienst bent, is iets helemaal anders. Dan ben je hulpelozer. Op interventie ben ik daar als brandweerman en gedraag ik me professioneel. Ik distantieer me ook emotioneel van wat er gebeurt. Al praten we onderling altijd met een vleugje humor over erge dingen. Anders zou het mentaal te zwaar zijn."

"Een brand binnengaan, is gevaarlijk. Maar we hebben heel lang opleiding gehad. Daar leer je wat er allemaal kan gebeuren en leer je risico's incalculeren. Al kun je natuurlijk niet alles voorzien. De eerste regel is: eigen veiligheid eerst. Het gebeurt wel eens dat er iemand bijna door het dak valt omdat de balken al half doorgebrand zijn. Daar moet je je bewust van zijn en voorzichtig zijn. Een schouw kan instorten als hij barst van de hitte, plafonds kunnen inzakken en rook kan ontvlammen. Zelf zat ik eens bijna onder een betonnen balk die door de hitte was gebarsten en naar beneden viel."

"Ik moet vaak denken aan 9/11. Als er ooit iets van die omvang gebeurt in Brussel en wij worden opgeroepen om bijstand te leveren, dan moet je dat doen, hé. Als de dag komt dat het er echt toe doet, vind ik dat je je plicht moet doen. Ik heb voor deze job gekozen. Ik weet dat de kans bestaat dat het ooit heel gevaarlijk wordt."

"Toch komt mijn familie op de eerste plaats. Na 24 uur werken ben ik twee volle dagen thuis en kan ik met mijn dochter bezig zijn, in mijn huis werken en wat sporten. Ik leef niet om te werken, ik werk om te leven. Maar ik vind de job die ik heb gevonden echt fantastisch. Ik denk niet dat ik dat ooit ga opgeven. Ik ken trouwens bijna niemand die bij de brandweer gestopt is, tenzij om op pensioen te gaan. Brandweerman ben je voor het leven."

°1985

Opleiding

2003-2007: Licentiaat lichamelijke opvoeding aan de KU Leuven

2007-2008: Specifieke lerarenopleiding lichamelijke opvoeding aan de KU Leuven

Werkervaring

2008-2010: Arbeider in de bouwsector (elektriciteits- en renovatiewerken)

2010-heden: Brandweerman bij de brandweer van Leuven

Morgen: DE THUISBLIJVERS

Geen tijd voor vakantie,

hun leven is te spannend

om nu een break te nemen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234