Vrijdag 23/07/2021

'Wij moeten tenminste niet bedelen'

an nelissen speelde al bijna dan 150 keer 'de vagina monologen'

Antwerpen

Eigen berichtgeving

Jan De Smet

An Nelissen speelt al 28 jaar theater en deed daarnaast veel televisie (onder meer in Langs de Kade). De laatste jaren was ze in elke uithoek van Vlaanderen te zien met haar vrouwentrilogie (Vrouwendecamerone; Lysistrata; Me, Jane). Recentelijk deed ze daar nog een schepje girl power boven op met haar vertolking van De Vagina Monologen, waarmee ze bijna aan de 150ste voorstelling toe is en al 30.000 toeschouwers bereikte Ze heeft twee nieuwe projecten op stapel staan, eentje met Herbert Flack en een solovoorstelling. Zowel het gesubsidieerde als het vrije circuit kent ze van binnenuit. Een afweging: "Natuurlijk heeft iedereen liever een veilige financiële basis voor zijn projecten. Dat neemt niet weg dat ik het veel comfortabeler vind om niet te moeten werken onder de druk van de absurde decreten die wij in dit land hebben voor de financiering van de podiumkunsten. Wij moeten tenminste geen bedelbrieven aan de overheid richten.

"Voor ik mijn eigen weg ging, was ik elf jaar verbonden aan het Nieuw Ensemble Raamteater. Ik ben weggegaan omdat ik vond dat ik er aan het vastroesten was en omdat ik verhalen wilde vertellen die me zelf bezighielden.

"Maar het is aartsmoeilijk om je in dat vrije circuit te profileren. Gelukkig word ik op dat vlak goed omringd, enerzijds door mijn partner Peter Perceval, die instaat voor de productie en de reclame. Anderzijds krijgen we op logistiek vlak heel veel steun van het Fakkelteater.

"Los daarvan heb ik een groot eigen en trouw publiek opgebouwd. In de verkoop aan culturele centra speelt dat helaas allemaal niet mee. Omdat de meeste programmatoren zeer jonge mensen zijn, hebben die niet altijd een goed zicht op de waarde of het potentieel van een productie en laten ze hun oren hangen naar wat er al dan niet in de pers verschijnt. Maar ook daar heb ik weer geluk omdat onze verkoopsagent, Garifuna, heel hard aan die kar trekt en ons een plaats bevecht.

"Ons inkomen hangt gewoon af van het aantal toeschouwers. Je kunt aan een break-even geraken als je 5.000 à 8.000 toeschouwers trekt. Op dit moment lukt het om alleen van het theater te leven, maar ik heb geen enkele garantie dat het zo blijft. De Vagina Monologen zorgen voor een kleine marge, maar daar heb ik dan ondertussen ook zo'n 130 keer voor moeten spelen. Ik wil er ook geen doekjes om winden: de afgelopen jaren heb ik het risico van mijn eigen producties ingedekt door tegelijkertijd voor televisie te werken. Ik heb mijn artistieke vrijheid moeten kopen.

"Het cultuurbeleid in Vlaanderen is een grap. De subsidies zijn uiteindelijk belachelijk laag en dienen voornamelijk om lonen mee te betalen. Daar is op zich niks op tegen, iedereen in de sector heeft daar evenveel recht op. Het perverse aan de situatie is dat er van dat subsidiegeld uiteindelijk 60 procent via belastingen en RSZ terug naar de overheid gaat. Daarnaast heeft die ook nog eens return van dat geld door heffingen op entrees en ander consumptiegedrag tijdens een theaterbezoek. Uiteindelijk is dat dus economische steun. Het vreemde is dat de toewijzing van die steun gebeurt door een commissie die zogezegd oordeelt over de inhoud van de projecten. Nu weet ik uit ondervinding dat die inhoudelijke screening op zeer twijfelachtige criteria berust en meer te maken heeft met persoonlijke smaak van de commissieleden dan met de waarde van een artistiek project. Sommige voorstellen worden niet eens gelezen! Om de parallel met de economische steun helemaal door te trekken, moet je je maar eens voorstellen dat de volgende subsidie voor Beaulieu afhankelijk wordt gemaakt van de kleur van de tapijten die de fabriek produceert. Dat is toch te gek om los te lopen! "Het zou om te beginnen eerlijker zijn alle voorstellen evenveel kansen te geven in de subsidiecommissie. Het zou vervolgens radicaal veranderen als de overheid haar culturele economische steun zou gieten in andere maatregelen, die ieder initiatiefnemer ten goede komen, overeenkomstig het risico dat zij nemen. Ik noem maar wat: vrijstelling van RSZ, BTW en andere vormen van taxatie..."

'De subsidie aan Beaulieu is toch ook niet afhankelijk van de kleur van de tapijten'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234