Donderdag 01/12/2022

'Wij leven op de regenboog'

Vorig weekend presenteerden ze hun derde cd, vandaag al staat Tele-Romeo met ruime voorsprong op één. Een verpulvering van het Belgisch record hitlijsthoogspringen, dat overigens al op naam van K3 stond. De Vlaamse showbizz ligt ondertussen op apegapen, maar van jaloezie hebben de drie K's naar eigen zeggen geen last. 'Er is geen concurrentie. Daarom is iedereen zo lief voor ons.'

Brussel/Eigen berichtgeving

Jeroen de Preter

Om zich de draagwijdte van het fenomeen K3 voor te stellen, helpt een klein rekensommetje. Vlaanderen telt zo'n 6 miljoen inwoners. De doelgroep van K3 beperkt zich tot kinderen van twee tot circa dertien jaar. Dat betekent, volgens cijfers van het Nationaal Instituut voor Statistiek (NIS), een goede 700.000 Vlaminkjes. Laten we er voor het gemak (exacte cijfers ontbreken bij het NIS) van uitgaan dat die verdeeld zijn over zo'n 350.000 gezinnen. En laat 350.000 nu zo ongeveer het aantal cd's zijn dat K3 sinds de zomer van 1999 over Vlaanderen heeft verspreid. Ter vergelijking: volgens K3-manager Niels William verkoopt nieuw werk van oude gloriën als Luc Steeno of Willy Sommers tegenwoordig slechts 2.000 stuks.

Op de leeftijd na kent de K3-manie geen grens. Zo leeft het fenomeen ook op de redactie van De Morgen, en niet zo'n klein beetje ook. Het bericht dat een collega de meisjes binnenkort zou interviewen, leidde tot een stortvloed van reacties. Mama's en papa's meestal, die allemaal blijk gaven van zeer grondige kennis van het oeuvre en zonder uitzondering om een setje handtekeningen verzochten. Onze chef rock, die naar eigen zeggen het hele repertoire kan naspelen op zijn gitaar, oordeelde dat de b-kant van K3's zomerhit 'Tele-Romeo', het liedje 'Blub, ik ben een vis', veel sterker is dan de a-kant.

Geen enkele Vlaamse act was ooit populairder, en dat op een ogenblik dat de Vlaamse showbizz volgens alle andere schlagerzangers en -zangeressen op zijn gat ligt. Als oorzaak van de malaise wordt telkens de verdwijning van de tv-programma's Tien om te zien en Hitkracht genoemd. Maar K3, de verzamelnaam voor zangeressen Kathleen Aerts (23), Karen Damen (27) en Kristel Verbeke (26), kan kennelijk moeiteloos zonder. Een televisieloze collega op de redactie heeft een dochter wier grootste wens het is haar haartjes in K3-kleurtjes te verven. Zijn stelling: "Schaf de televisie af, verbied de boekskes, schenk Klara het monopolie, en nóg zou K3 de weg naar de kleine meisjes hebben gevonden."

Een eerste verklaring voor dit succès fou ligt voor de hand. De K3-liedjes zijn allemaal buitengewoon catchy. Luister éénmaal naar 'Tele-Romeo' en het blijft genadeloos in je hoofd hangen. Stellen dat de drie liedjesschrijvers van K3 hun vak verstaan is een understatement. Alain Vandeputte won in 1986 met zijn Peter Pan Band Humo's Rock Rally, Miguel Wiels doorliep het Conservatorium van Gent en Peter Gillis producete al platen van onder anderen Dirk Blanchart, Kloot Per W, Isabelle A en The Skyblasters. Samen vormen ze een perfect afgestelde hitmachine, onovertroffen in het produceren van altijd zomerse, uiterst dansbare melodieën en teksten.

Het succes van K3 was er allicht ook niet geweest zonder de managerskwaliteiten van de 25-jarige William Vaesen, alias Niels William. Na een korte, niet bijster succesvolle carrière als schlagerzanger begon hij een handeltje in Vlaamse muziekgroepen. Een daarvan heette K3, een ontdekking die, zoals overigens wel meer grote vondsten, veeleer aan het toeval toe te schrijven is.

K3 debuteerde eind 1998 met de single 'Wat ik wil'. Kennelijk zat niemand op het Vlaamse antwoord op The Spice Girls te wachten, want het plaatje flopte compleet. Maar dan krijgen de meisjes een tweede kans tijdens de preselecties voor het Eurosongfestival van 1999. Hun liedje 'Heyah Mama' wordt door de zogenaamde vakjury op hoongelach onthaald. Zo spotte Marcel Vanthilt dat het nummer "als kleuterliedje van mij een dikke tien krijgt".

Niels William was wellicht de eerste die begreep dat Thilt, zij het allicht zonder het zelf te beseffen, de spijker op de kop had getroffen. In De Financieel-Economische Tijd getuigde de manager onlangs hoe hij tijdens de opnamen van Tien om te zien in Blankenberge een vierjarig meisje zag dat 'Heyah Mama' perfect kon nabrullen. Aha! was zijn Erlebnis, en hij plaatste de meisjes voor een keuze: "Of je wordt een meidengroep zoals er zoveel zijn. Of je durft het aan om je te profileren voor een heel jonge doelgroep."

"Onze doelgroep hebben we eigenlijk per toeval ontdekt," beaamt Karen Damen, in de K3-persmap voor alle duidelijkheid als 'de rosse' omschreven. "Het was aanvankelijk echt niet de bedoeling om ons op kinderen te richten. Niels William heeft ons op zekere dag rond de tafel gezet en daar is een meidengroep uitgekomen. Wij hadden absoluut geen strategisch plan of zo. Wij wilden ons amuseren, zingen en leuke muziek maken en de rest zouden we wel zien. Aan die instelling is trouwens niets veranderd."

Kristel Verbeke ('het zwartje'): "Iedereen denkt ook dat wij alleen maar de uitvoerders zijn van wat Niels bedenkt. Dat is dus absoluut niet zo. Uiteindelijk begint er heel veel bij onszelf. Wij denken mee na over de teksten en de liedjes, en doen ook vaak suggesties. Op de nieuwe cd staat bijvoorbeeld het liedje 'Iedereen is anders'. Het idee om in dat liedje te vertellen wie we zijn komt van ons."

Kathleen Aerts ('de blonde'): "K3 is veel minder het product van een marketingplan dan vele mensen denken. Toeval en spontaniteit zijn veel belangrijker. Ik denk dat in ons succes herkenbaarheid de grootste rol speelt. Wij zijn drie heel gewone meisjes, niet overdreven mooi, elk met een eigen uiterlijk en karakter. Ieder jong meisje kan zich wel in één van ons herkennen. Bovendien stralen wij iets positiefs uit. Onze muziek maakt kinderen gelukkig. Daarom doe ik dit ook zo graag: al die lachende kindersnuitjes!"

Ingenieus marketingplan of niet, K3 vond een nog bijna maagdelijk segment in de muziekmarkt: het kind dat steeds jonger volwassen is, en dus ook op steeds jongere leeftijd als volwaardige consument wordt aangezien. De eerste K3-klonen laten al van zich horen, maar voorlopig hebben de meisjes nog altijd de alleenheerschappij. De vorig weekend gelanceerde cd Tele-Romeo kwam eergisteren op de eerste plaats binnen in de Ultra-top-50 albums. Een verpulvering van het Belgisch record, dat al op naam van K3 stond.

Kathleen Aerts : "Wij hebben in ons genre geen concurrentie. (zonnige glimlach) Daarom is iedereen ook zo lief voor ons. Van jaloezie hebben we echt geen last. Bart Herman heeft eens één week op één gestaan. Tot wij een nieuwe single uitbrachten. Bart is toen naar ons gestapt en zei: 'Bedankt dat jullie me toch één week op één hebben laten staan.' Hetzelfde gebeurde toen we het record van Will Tura braken. Hij heeft ons toen één voor één gefeliciteerd. Waarom zouden ze ook jaloers zijn? Tura en Herman doen toch heel andere dingen? En zij hebben natuurlijk zelf ook kinderen of kleinkinderen."

De Morgen-lezers met K3-fans in huis hebben geen reden om zich zorgen te maken. Om het wat cynisch uit te drukken: K3 verkoopt, behalve kinderlijk geluk, ook politieke correctheid. Hun megahit 'Alle kleuren' ("Hand in hand, oog in oog, alle kleuren van de regenboog") is een hartverwarmend pleidooi voor de multiculturele samenleving, in 'Oma's aan de top' wordt respect voor de grijsaards gepredikt, op de nieuwe cd wemelt het van booschappen als "een wereld waar men nog geluk kent / Maak je niet met één ingrediënt".

Als statement tegen het Blok niet gek, maar zo direct is het volgens Karen niet bedoeld. "Wij nemen geen politiek standpunt in. Het gaat over respect voor iedereen die anders is. Wij nemen het ook op voor de dikken, de brildragers en de rossen. (lacht) Ros zijn is sinds K3 geen reden meer om iemand te pesten."

Kristel: "We beseffen dat we een enorme invloed hebben op de kinderen. Daarom proberen we het positieve in de mens altijd in de verf te zetten. We proberen een beetje het goede voorbeeld te geven. Maar dan niet zo nadrukkelijk."

K3 bleef tot nu toe ook uit de greep van de Vlaamse rioolpers. De berichtgeving blijft altijd buitengewoon discreet, over het trio doet niet één roddel de ronde. Kristel: "Dat lijkt me niet meer dan logisch. Onze muziek is er vooral voor kinderen. En die liggen niet wakker van mijn privéleven."

Kathleen: "Voor de kinderen zijn wij een soort stripfiguren. Ze vragen zich niet eens af of wij een privéleven hebben."

Karen: "Volgens de meesten bestaan wij ook niet echt. Wij leven op de regenboog, een plek waar de zon altijd schijnt. Onlangs liep ik door het shoppingcenter en hoorde ik achter mijn rug een vader fluisteren: 'Kijk, daar is Karen van K3.' Dat meisje wou haar papa niet geloven: 'Nee, papa, dat kan niet. K3 bestaat niet echt.'"

In de wereld van K3 is geen plaats voor seks. Anders dan bij Britney Spears, Madonna of, in mindere mate, de Spice Girls, is elke obsceniteit uit den boze. Zelfs hun navel krijg je niet te zien. Allemaal strategie, zeggen sommigen. K3 mag de papa's niet ophitsen, want dat zou de mama's jaloers maken.

"Daar heeft het allemaal niets mee te maken", zegt Kathleen. "Toen wij ons nog niet op de kinderen hadden gericht had je Opium (een trio met Joyce de Troch, Katja Alens en Inge Moerenhout, JdP). Het was echt niet de bedoeling om hen te beconcurreren. Het ligt gewoon niet in onze aard om halfnaakt op het podium te staan." Karen: "Tegenwoordig valt het trouwens best wel mee, vind ik. Nu durven we al eens minirokjes dragen. Vroeger trad ik altijd op in een lange trui."

De behoefte om uit de band te springen is de meisjes naar eigen zeggen vreemd, zoals ze er ook niet mee zitten dat ze gemiddeld zes dagen op zeven en soms zes keer per dag hetzelfde deuntje moeten zingen.

Kristel: "Ik heb niet het gevoel dat ik een rolletje speel. Als ik op het podium sta te springen, dan komt dat echt wel uit mezelf. Ik heb altijd willen zingen, al had ik dit natuurlijk nooit in gedachten. Ik zong in een discogroepje, en zou dat zonder K3 wellicht nog altijd doen. Funk en disco, dat was mijn ding. K3 is vooral mijn ding geworden." Karen: "Als ik echt mijn ding wil doen, dan leg ik thuis een cd op en brul ik eens goed mee." Kathleen: "Voor mij was K3 veel meer een logische stap. Het ligt in de lijn van wat ik altijd heb gedaan. Ik heb voor onderwijzeres gestudeerd, en heb altijd al op familiefeesten gezongen. Nu sta ik voor een enorme klas te zingen. Een droom."

Een dilemmavraag als slot: K3 of kinderen?

Kathleen: "Om eerlijk te zijn: daar denk ik nog niet aan. Stel je voor?!"

Kristel (lacht): "Ik weet een oplossing: we zorgen ervoor dat we alle drie zwanger zijn, en maken er een liedje over."

Karen: "Het gaat nu te goed om daar een serieus antwoord op te geven. Over drie jaar is het misschien wat rustiger. Dan wil ik wel een gezin. Maar nu gaat mijn carrière voor."

Kathleen: "En ondertussen hebben wij duizenden kindjes!"

Nog eentje dan: Madonna of Britney?

In koor: "Madonna!!!"

Kristel: "Zij heeft het echt. Haar look! Perfect gewoon."

Kathleen: "Voor mij is ze een grote kunstenares."

Kristel Damen: "En een goeie mama!"

Alvorens afscheid te nemen - mijn rechterwang bleef sindsdien ongewassen - vraag ik de meisjes om een paar, nu ja, een tiental handtekeningen. De inmiddels toegesnelde promotiedame gooit een pak handtekeningensetjes op tafel. Het betere drukwerk, zo blijkt bij nader toezicht, maar ons hoor je niet zeuren. Een kinderhand hoort toch gauw gevuld te zijn?

'Schaf de televisie af, verbied de boekskes, schenk Klara het monopolie, en nóg zou K3 de weg naar de kleine meisjes hebben gevonden'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234