Maandag 23/05/2022

Wij inspireren ons op het meest extreme'

'Eindelijk wordt er op televisie iets gemaakt voor een vrouw', zegt actrice Veerle Dobbelaere. In de nieuwe TV 1-serie 'Recht op Recht' speelt zij als advocate Chris Haagdoorn niet alleen de hoofdrol maar ook nog eens de baas over de belangrijkste protagonist, met name de non-comformistische Hugo Van Eyck (gespeeld door Filip Peeters), een voormalig inspecteur van de Gerechtelijke Politie die het speuren niet kan laten. Samen pakken zij de meest uiteenlopende strafzaken aan en sleuren daarbij de kijker mee in een menselijk verhaal met veel spanning, emotie, actie en avontuur. Dit seizoen doen ze dat zes keer, volgend jaar wel dertien keer.

Een tweede reden om in deze productie te stappen was voor Veerle Dobbelaere de grote authenticiteit: 'Recht op Recht' is een fictiereeks met gewone mensen van vlees en bloed die mogen fouten maken. Haar personage, Chris Haagdoorn, is redelijk naïef. Door het fundamenteel vertrouwen dat ze in de mensen heeft, laat ze zich telkens weer vangen. En ze maakt ook beroepsfouten. Dat de VRT deze serie heeft opgezet los van het gerecht, vindt Veerle Dobbelaere een pluspunt. "We worden wel geadviseerd door de magistratuur en advocatuur, maar we zijn er niet afhankelijk van. En dat biedt ons een grotere vrijheid dan bijvoorbeeld 'Heterdaad'. We kunnen dingen in vraag stellen of zelfs bekritiseren. Al is dat niet het hoofddoel van de reeks, het is wel mooi meegenomen."

Wie is Chris Haagdoorn volgens Veerle Dobbelaere?

"Chris Haagdoorn werkt op het succesvolle advocatenkantoor Leduc & Partners. Maar in tegenstelling tot haar partners Paul Emile Leduc (Tuur De Weert) en Gabriël Nukerke (Stany Crets), die zich met lucratieve financiële en burgerlijke dossiers en echtscheidingen bezighouden, voelt zij zich aangetrokken tot strafzaken. Zij is iemand die getekend is door haar verleden. Zij is opgegroeid in een heel warm en liefdevol gezin. Haar vader is verongelukt op weg van zijn werk naar huis. Maar de verzekeringsmaatschappij heeft de moeder onheus behandeld. De familie had niet de middelen om een degelijk advocaat aan te stellen en heeft de zaak verloren. Ze kreeg slechts de minimumuitkering en dat heeft het gezin genekt. De moeder, die met drie kinderen achterbleef, moest hard werken om de eindjes aan mekaar te knopen. En dat heeft Chris ertoe aangezet om rechten te studeren. Haar strijdlust en rechtvaardigheidsgevoel hebben haar gebracht tot wat ze nu is: een gedreven advocate. Maar daar staat tegenover dat ze onderweg vergeten heeft te leven. Ze heeft danig gevochten om van die underdogpositie af te geraken en ergens te geraken in haar leven, dat ze sociaal totaal geïsoleerd is. Zij kan heel moeilijk contacten leggen met andere mensen."

Toch is 'Recht op Recht' veel meer krimi dan psychologisch drama?

"Wij hebben ervoor gekozen om de zaak te laten primeren op de personages. Net als in 'Heterdaad' wordt er elke aflevering één zaak behandeld en afgerond. Maar in confrontatie daarmee leer je wel de personages kennen. In de totaliteit van de afleveringen zal je een goed beeld krijgen van wie Chris is. Alleen wordt dat slechts met mondjesmaat toegediend."

De 'bunch' van 'Heterdaad' liep vooraf stage bij de BOB. Hoe heeft u zich op deze rol voorbereid?

"Dat was niet zo moeilijk. Het beroep van advocaat vraagt niet zoveel specifieke technische handigheden. Voor mijn rol in de langspeelfilm 'Lisa' lag dat anders. Daarin worden er bergen beklommen en ik kan niet eens klimmen. Ik heb uren moeten studeren om alleen maar geloofwaardig een knoop te maken. Om mij op de rol van Chris Haagdoorn voor te bereiden, ben ik een tijdje opgetrokken met twee advocaten, mr. Collaes en mr. Marneffe. Dat wil zeggen dat ik geregeld met hen meeging naar de rechtbank en ook de voor- en nabespreking met de cliënten volgde. Niet zozeer om de gang van zaken bij het gerecht of de wetten te leren kennen - op twee maanden kan je immers niet leren waarvoor advocaten zes jaar moeten studeren - maar vooral om de sfeer te proeven. Ik heb geleerd dat er evenveel verschillende advocaten zijn als mensen en dus ook evenveel verschillende manieren van pleiten. En ik heb mij laten inspireren door de meest theatrale, want ik kan u verzekeren dat er onder de advocaten echte acteurs zitten."

Maar de normen van de Belgische advocatuur worden wel regelmatig met de voeten getreden?

"In tegenstelling tot het Amerikaanse rechtssysteem mogen advocaten hier alleen maar aan hun dossiers werken. Ze mogen in principe zelf geen onderzoek verrichten. Maar het gebeurt wel. Alleen is het veeleer uitzondering dan regel en die uitzondering tonen wij. 'Recht op Recht' is een fictiereeks en geen documentaire over de advocatuur. Wij inspireren ons op het meest sensationele, het meest extreme en dus het minst gangbare. Maar als je met advocaten praat, dan komen er soms veel straffere verhalen naar boven dan hetgeen wij tonen. Er gebeuren in de reeks dingen die niet mogen, maar dan wordt Chris op het matje geroepen of heeft ze zelfs zoiets van: 'Tot hier en niet verder'. En er is een Hugo Van Eyck, een ex GP'er in het leven geroepen om die deontologie van de advocatuur te omzeilen."

Na 'Hof van Assisen' en 'Deman' is er nu 'Recht op Recht'. Na een jarenlange afwezigheid zijn de gerechtsseries weer helemaal in.

"Toch gaat de vergelijking niet op. In 'Recht op Recht' is de advocatuur maar een milieu dat gebruikt en soms misbruikt wordt om iets te vertellen over mensen in extreme situaties. In die zin leunt 'Recht op Recht' veel nauwer aan bij 'Heterdaad'. 'Hof van Assisen' is puur courtroom-drama. Wij daarentegen zitten nauwelijks in de rechtszaal: slechts één tot maximum twee scènes per aflevering. Ook de VTM-serie 'Deman' speelt zich veel meer in de rechtszaal af. En bovendien wordt daar zwaar de nadruk gelegd op de vragen: wie is Deman en waar is hij mee bezig. En dat is bij 'Recht op Recht' veel minder aan de orde. Het is slechts via de zaak dat je druppelsgewijs te weten komt wie Chris en Hugo zijn."

Velen kennen u ongetwijfeld nog als Leontien in de VTM-reeks 'Ons Geluk'. Een groot verschil met Chris Haagdoorn?

"Leontien was een fantastische rol, de schoonste van de reeks: 'the one you love to hate'. Leontien was iemand met veel gezichten. Maar Chris is daarom niet minder interessant. Op het eerste gezicht is zij koel en afstandelijk, maar dat blijkt na verloop van tijd toch niet zo te zijn. Hoe klein of weinig ook, het is altijd interessant als je kunt laten zien waar je personage mee vecht, waar het naar toe wil, wat zijn angsten en frustraties zijn... En dat komt op gezette tijden ook aan bod."

Het is een oud zeer: Vlaanderen heeft geen traditie in het schrijven van scenario's. Zijn we met reeksen als 'Heterdaad' en 'Recht op Recht' op de goeie weg?

"Wij hebben twee goeie scenaristen, Rik D'Hiet en en Carl Joos, maar er is nog een lange weg te gaan. 'Recht op Recht' is goed, maar niet fantastisch. In 'Heterdaad' zaten schitterende maar ook minder goede afleveringen. Persoonlijk durf ik de concurrentie met 'Heterdaad' wel aan. Het kan misschien arrogant klinken, maar ik vind dat 'Recht op Recht' niet moet onderdoen. Maar hoe dan ook, we staan nog in de kinderschoenen, en daar is iedereen zich ook van bewust. De scenaristen laten zich graag inspireren door reeksen zoals 'Prime Suspect' en 'Inspector Morse'. Niet dat we daarvan willen afkijken, maar het is zeker een niveau waar we naar moeten streven. Het heeft uiteraard ook met geld te maken. Als je ziet met hoeveel scenaristen in Groot-Brittannië aan één reeks wordt gewerkt. Wij hebben er maar twee. En dat maakt het dan ook heel arbeidsintensief."

Ook voor u blijft er niet veel tijd over om tussendoor nog iets anders te doen. 'Recht op Recht' slorpt u volledig op.

"Momenteel kan het niet anders. Ik zit in bijna elke scène. Maar ik doe het heel graag. Ik ben trouw aan mijn keuzes. Als ik ja heb gezegd, dan wil ik het ook zo goed mogelijk doen. Ik sta bekend als een moeilijk mens. En dat is ook zo. Maar ik vecht ook voor het goede. En al doe ik dat niet altijd even tactvol, toch hoop dat ik de mensen rondom mij dat weten te appreciëren. Daarom heb ik mij ook nooit vast verbonden aan een gezelschap. Ik ben graag freelance actrice, ook al is de onzekerheid die dat met zich meebrengt, niet altijd even leuk. Maar ik ben niet iemand om vijf of tien jaar hetzelfde te doen. Verwacht dan ook niet dat ik in de voetsporen van Derrick zal treden en twintig jaar advocate Chris Haagdoorn zal spelen."

Maar de tijd dat acteurs neerkijken op het medium televisie, lijkt nu wel helemaal achter ons te liggen.

"Televisie wordt als een volwaardig en interessant medium beschouwd. Dat ik niet vlug in een soap zou meespelen, heeft niets te maken met het feit of ik dat nu goed of slecht vind - 'Thuis' bijvoorbeeld vind ik een goeie reeks - maar ik ben echt niet gemaakt om in de studio te draaien. Ik word daar gek van. Ik moet buiten. 'Recht op Recht' wordt voor slechts een derde in de studio gedraaid, en dat is altijd een kleine kwelling voor mij. Maar van de twee derde op lokatie geniet ik met volle teugen. Of het nu regent of sneeuwt, je hebt het toch maar gedaan. Dat geeft een zekere kick, het kleine avontuur van altijd ergens anders te zijn en met de hele ploeg er naartoe te trekken."

Leo Bonte

Recht op Recht Zondag TV 1 20.45

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234