Dinsdag 21/01/2020

'Wij, een tweede Werchter? Een Fransman haat modder, madame'

Op bezoek in het Franse Arras, het nieuwe Torhout waar Herman Schueremans het Main Square Festival mee op poten zet

Een kleine maand geleden presenteerde Herman Schueremans trots het buitenlandse adoptiebroertje van Rock Werchter: het Main Square Festival in het Franse Arras. De driedaagse, die ook dit weekend plaatsvindt, kreeg een deel van de Werchteraffiche cadeau, waaronder Radiohead en The Chemical Brothers.

Door Sarah Theerlynck

ARRAS l De Morgen kocht een retourtje Arras en sprak er zowel met voor- als tegenstanders van het festival. 'Het lijkt wel de invasie van de Amerikanen.'

Als je het treinstation buitenstapt, lijkt Arras op het eerste gezicht een saaie provinciestad in het noorden van Frankrijk. Je ziet er bars tabac, winkel-wandelstraten en aftands geklede hangjongeren. Meer niet. Tot we op de Grand'Place en de Place des Héros aankomen. Afgelijnd door prachtige, barokke galerijen en gevels geven de pleinen de stad stijl en cachet. "Tot aan het einde van de middeleeuwen was Arras (Atrecht in het Nederlands) een Vlaamse stad", lezen we in onze reisgids. En even verder: "Op 6 januari 1579 verenigde de stad zich met de gewesten en steden Artesië, Dowaai, Henegouwen en Rijsel in de Unie van Atrecht, een voorafschaduwing van België." Het is hier, te midden van de typisch Vlaamse architectuur op de Grand'Place, dat het Main Square Festival plaatsvindt. Zowat 450 jaar na de Unie van Atrecht worden de banden met België weer aangehaald.

Na een fietstochtje met Eddy Merckx, Paul Van Himst, Wouter Vandenhaute en Guy Verhofstadt ging Herman Schueremans met zijn vrienden uiteten op de Grand'Place van Arras. Hij ontmoette er de burgemeester en verliet het pand als consultant van het lokale festival. Nu, twee jaar later, is hij een volwaardige organisator, samen met de stad en het lokale France Leduc Productions. Het Main Square Festival vond in 2004 voor de eerste keer plaats. Toen stond Placebo er op het podium. Twee jaar later waren dat al Depeche Mode en Muse. In 2007 oogden de namen minder indrukwekkend: Indochine en Tryo, twee Franse groepen.

"De organisatrice had ons gewaarschuwd dat het steeds moeilijker zou worden om internationale artiesten te strikken", vertelt Christophe Serieys, communicatiedirecteur van de stad Arras en coördinator van het festival. We treffen hem voor het (enige) podium. De roadies rondom ons spreken Frans, Vlaams, Nederlands of Frans met een zwaar Hollands accent, en het liefst allemaal door elkaar. "Allons boire un verre", stelt Serieys voor als het iets te luidruchtig wordt. We ploffen neer op het terras van Café Le Cercle. Het ietwat scheve tafeltje staat nog vol met de halflege glazen van onze voorgangers, maar ze schenken er Stella en ze zijn vriendelijk.

"We moesten iets doen", gaat Serieys verder. "En dus dachten we aan Herman. Met het bestuur van het departement Pas-de-Calais, de politie en de brandweer zijn we vorig jaar naar Werchter getrokken. We wilden weten of het model van Hermans festival naar Arras overgebracht kon worden. In het begin dachten we er immers nog aan het festivalplein naar de velden buiten Arras te verplaatsen. We hadden zelfs een terrein van 100 hectare gevonden. Maar van dat plan zijn we afgestapt. Het had ons te veel geld gekost en er was nooit genoeg volk op afgekomen. Bovendien zou het zonde zijn om zo'n magisch decor als dit te verlaten.

"Je mag ook niet vergeten: Frankrijk heeft een andere festivalcultuur dan België. Veel Fransen zien het niet zitten om drie dagen op een weide te moeten slapen. Ze willen hun concerten zien en dan naar huis gaan. En vooral: ze willen niet door de modder ploeteren. Je vous le dis franchement, madame: een Fransman haat modder. We hebben afgezien in Werchter. (lacht) Het is vooral een kwestie van gewoonte, denk ik. Toen Herman dertig jaar geleden met Werchter begon, waren er ook niet veel meer dan duizend mensen. Nu zijn dat er tachtigduizend. Met het Main Square Festival mikken wij op 25.000 à 30.000 bezoekers per dag."

Arras-Werchter, een dubbelfestival zoals Torhout-Werchter tien jaar geleden, is voorlopig nog toekomstmuziek. Het Main Square Festival is eerder een miniversie van Werchter, maar dan in de stad. Het duurt drie in plaats van vier dagen en er staan geen zestig, maar zestien groepen op de affiche. Vandaag treden onder meer The Chemical Brothers en Justice op, morgen Mika en The Kooks en zondag Radiohead en Sigur Rós. Per dag staan er zo'n vijf groepen op het podium. Kortom: het Main Square Festival is een erg jong adoptiekindje van Herman Schueremans dat nog veel moet groeien om als tweelingbroer van Werchter te kunnen doorgaan.

"Het belangrijkste is dat we onze artiesten dezelfde kwaliteit als in Werchter kunnen garanderen", zegt Serieys. "Herman heeft onze burgemeester gezegd dat hij graag een tweede Torhout-Werchter wil, maar hij beseft ook dat dat niet voor morgen is. Voorlopig ondervindt hij vooral voordeel bij het onderhandelen. Internationale groepen zijn makkelijker te boeken als je ze in een klap twee concerten kunt aanbieden in Europa."

Wat het festival in Arras alvast gemeen heeft met zijn grote Belgische broer is de hoge ticketprijs. Een combiticket voor Werchter kost 165 euro, een ticket voor het volledige Main Square Festival 135 euro. "Dat komt omdat we weinig grote privépartners hebben", legt de coördinator uit. "De mensen hier kopen overigens toch bijna nooit een ticket voor drie dagen. Ze klagen dan ook niet over de hoge prijs."

De ober probeert ons gesprek discreet te volgen. "En u meneer, wat vindt u van het festival?", vragen we hem als hij onze tafel komt afruimen. "Ik ben hier niet de gerant niet", vlucht hij snel weg. Dat blijkt mevrouw Claire Lesenne. "Zo'n evenement op zich is voor ons natuurlijk een waar genoegen", begint ze voorzichtig. "Het is mooie reclame voor onze stad. Maar er worden ons wel veel verplichtingen opgelegd. Overdag moeten we sluiten en wordt de hele markt afgezet. Onze vaste klanten komen op de eerste plaats en net hen moeten we dit weekend in de steek laten. Zie ze daar ook bezig. Het lijkt wel de Amerikaanse invasie. Alles moet zo groot mogelijk zijn. Kijk (haalt een document boven), dat is de overeenkomst met de omwonenden. Ze schrijven hier dat ze honderdduizend mensen verwachten. Dat wil ik nog wel eens zien."

Achter de Grand'Place ligt de Place des Héros. Het plein is volgestouwd met kraampjes, want woensdag is marktdag in Arras. Struinend door de galerijen merken we een bordje Office de Tourisme op. We stappen de barokke zaal van het bureau binnen en vinden er directeur Jean-Marie Prestaux. "Het festival is van onschatbare waarde voor het toerisme van deze stad", zegt hij. "Al weken krijgen we telefoontjes van Belgen, Nederlanders, Britten en Luxemburgers die vragen waar ze hier kunnen overnachten. Er zijn er ook heel wat bij die van plan zijn om ook na het festival nog een paar dagen te blijven. Ja, we merken het wel, dat het festival nu professioneler georganiseerd wordt. Het gaat nu echt internationaal (lacht).

"Ik herinner me nog goed de dag waarop de grote markt voor de eerste keer afgesloten werd voor een concert. Het was 14 juli 1996 en Johnny Hallyday kwam optreden. Toen waren de mensen van Arras nog bang. Hoe zouden ze dat op technisch vlak allemaal bolwerken? En hoe zou die menigte de markt veilig kunnen verlaten? Maar toen ze zagen dat het kon, was haast iedereen gewonnen voor concerten op de grote markt. Het is dan ook de ideale manier om mensen met onze stad te laten kennismaken."

In de nabijgelegen Irish pub gaan we op zoek naar de jeugd van Arras, toch het festivalpubliek bij uitstek. Aan de pooltafel treffen we Jean-Philippe Frion (19) en zijn vriend. "Ja, ik ga naar het festival. Ik wilde drie dagen gaan, maar 135 euro kan ik niet betalen. Daarom heb ik enkel een ticket voor zaterdag gekocht. Dan zie ik toch tenminste The Kooks. En The Hoosiers, die vind ik ook goed. Het probleem met festivals is dat er tegenwoordig te veel zijn. Als jongere ben je wel verplicht om streng te selecteren." Of hij weet wie Herman Schueremans is? "Is dat niet die gast die het Dourfestival organiseert? Rock Werchter, zegt u? Dat festival ken ik niet. Maar voor Dour ben ik al aan het sparen."

Bij alle andere jongeren die we aanspreken, toch zo'n tiental, vangen we bot. "Te duur", luidt het verdict meestal. En nog: "Het is niet mijn soort muziek." Eén jongen drukt zelfs zijn koptelefoon tegen onze oren om te laten horen wat hij dan wel goed vindt. Snoeiharde Franse rap, zo blijkt.

Philippe Ledousal kijkt geamuseerd toe hoe de roadies het laatste deel van de Heinekentent, waar de bar moet komen, opzetten. Met zijn hippielook en wilde krullenbol lijkt hij een echte festivalganger. Alweer mis. "Ik woon hierboven, dus waarom zou ik een ticket kopen? Ik zet mijn zetel wel bij het raam. Niet dat ik een ticket had gekocht als ik elders zou wonen. Daarvoor is het festival me te duur. Bovendien ben ik al bijna veertig jaar oud. Geef mij maar goede, oude Franse muziek. Maar het festival stoort me niet, hoor. Het is goed voor mijn stad. Uiteindelijk is dat het enige wat telt."

Main Square Festival, van vandaag tot met zondag in Arras. www.mainsquarefestival.fr.

Jean-Marie Prestaux (Office de Tourisme):

Al weken krijgen we telefoontjes van Belgen, Nederlanders, Britten en Luxemburgers die vragen waar ze hier kunnen overnachten. We merken wel dat het festival nu professioneler georganiseerd wordt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234