Donderdag 06/08/2020

Column

Wie zit vandaag nog op nieuw werk van Prince te wachten?

Beeld kos

Bart Steenhaut is chef muziek van deze krant.

Laatst probeerde ik me te herinneren hoe lang het geleden is dat Prince nog een echte hit heeft gehad. Ik kwam uit bij 'The Most Beautiful Girl in the World', een nummer dat onlangs zijn twintigste verjaardag vierde. Sindsdien is het - verkoopsmatig, althans - van kwaad naar erger gegaan met wat, laten we dat alvast afspreken, een van de grootste vernieuwers blijft die de popmuziek de jongste vijftig jaar heeft voortgebracht. Ik aarzel om het woord 'genie' van stal te halen, omdat het tegenwoordig zo te pas en te onpas wordt gebezigd dat het inmiddels flink aan reikwijdte heeft ingeboet. In sommige kringen schrijft men ook Justin Bieber en Lady Gaga bovenmenselijke karaktertrekken toe. Dat zegt voldoende.

Laat me het dus anders stellen: Prince behoort tot het exclusieve clubje dat erin geslaagd is om vijf klassieke platen na elkaar uit te brengen. 1999. Purple Rain. Around the World In A Day. Parade en Sign o' the Times. Eigenlijk zés dus, want die laatste was een dubbele. Misschien wel de laatste perfecte dubbelaar in de geschiedenis. Daarmee zit Prince wat mij betreft in dezelfde categorie als David Bowie, The Beatles, Bob Dylan, Kraftwerk en Bruce Springsteen. Het is eenzaam aan de top. In de jaren tachtig, de periode waarin dit rijtje platen verscheen, was Prince ongenaakbaar, en zo productief dat hij tussendoor nog een hele stoet nevenprojecten in het leven riep, die op hun beurt ook allemaal de hitparade haalden. Sheila E., The Time, Vanity 6, Apollonia, Wendy & Lisa, The Bangles, Jill Jones, Madhouse... Wie dacht dat alleen Pharell Williams goud in de vingers had, heeft een geschiedenisles gemist.

Prince spreekt vandaag nog steeds tot de verbeelding. Zijn concerten blijven evenementen die, ondanks de gepeperde ticketprijzen, in een zucht uitverkopen. Enerzijds niet onlogisch: weinig supersterren komen live zo bevlogen uit de hoek en maken van elk optreden een belevenis. Verbluffende jamsessies met de rest van de band, bekende songs die totaal verbouwd worden, obscure nummers die plots komen bovendrijven. Verrassende covers, ook. Allemaal ingrediënten die ervoor zorgen dat Prince een publiekstrekker blijft.

Maar daarnaast is er een andere realiteit, want wie zit er vandaag nog op nieuw werk te wachten? In het recente verleden gaf hij zijn nieuwe cd's gratis weg bij kranten allerhande. Spraakmakende stunts die moesten verdoezelen dat de songs zelf nog amper in de schaduw konden staan van zijn onverwoestbare eightieshits. Meestal werden die dingen één keer beluisterd, en begonnen ze nadien stof te vergaren in de donkerste uithoeken van het cd-rek. Kent u vandaag nog iemand die uit het blote hoofd zijn jongste vijf singles kan opsommen? Laat staan meefluiten? Ik alvast niet.

En dat is, ondanks de zweem van mysterie waar hij zichzelf zo graag in hult, toch wat me het meest intrigeert aan Prince: hoe komt het dan dat iemand wiens talent te groot is om in woorden te bevatten, op een gegeven moment toch zijn voeling met de tijd verliest? En tegelijk wél briljante concerten blijft geven? Want als er één ding is dat eigenlijk nu al vaststaat: het optreden dat hem volgende week naar Antwerpen brengt, zal veel langer bijblijven dan de nieuwe plaat die hij daar komt promoten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234