Woensdag 25/05/2022

Straatblog

Wie zijn dat eigenlijk, die 1,1 miljoen andere mensen?

null Beeld Aubry Cornelis
Beeld Aubry Cornelis

Aubry Cornelis studeerde Communicatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel. Woont (opnieuw) in datzelfde Brussel. Lag ooit vier dagen in coma. Won in 2012 een niet meer zo druk bekeken tv-quiz. Put uit al deze - en vele andere - ervaringen inspiratie.

Aubry Cornelis

Mijn schoenzolen praatten met de kasseistenen van de Kartuizerstraat. Ze leken het wel met elkaar te kunnen vinden, daar in de Brusselse microkosmos. Die stond hoogzwanger van lentekriebels. Een vroege zwaluw monsterde krakende voegen tussen dak en goot ter hoogte van de Publico. Ikzelf zat hoog en droog in mijn hoofd, te mijmeren over iets wat me dwars zat. "Vrijheid," zo beukte een stemmetje in m'n grijze massa op me in, "is de belofte die vervuld wordt als je ooit stopt met steeds weer dezelfde fout te maken".

De gedachte is des mensen, en de definitie snijdt wis en waarachtig hout. Maar ze smokkelt twee fundamentele stellingnames naar binnen. Eén: je bent je eigen gevangenis, en het hele leven is een spelletje om uit dat zelf geconstrueerde labyrint te kruipen. Twee: je bent wel heel zeker van je stuk als je weet wat goed is, en wat fout.

Er ontstaat een geheime derde stelling uit het copuleren van die twee snoodaards, en die luidt als volgt: de anderen, die doen er niet toe. We zijn dolverliefd op onszelf, en het is een moeilijke verliefdheid. We zijn de spiegel, het model die het licht opvangt en weerkaatst, en ook nog eens de observator die beide veroordeelt. Op dat schizofrene kompas varen we, als we de tijd vinden om naar andere lichamen te kijken.

We hebben anderen dus helaas niet nodig om de guillotine voor te stellen aan de zwaartekracht. We zijn wie we zijn omdat we een haat/liefdeverhouding hebben met onszelf. Onze omgeving, dat zijn louter maitresses. En maitresses mag je bedriegen als je niet eens trouw bent aan wie je zelf bent. Als je dat al ooit te weten komt, wonen in de Europese hoofdstad of niet.

Het alter ego van de Nederlandse schrijver Arnon Grunberg, Marek Van der Jagt, schreef over dat schimmenspel met ons eigen ik ooit dit: "Wie verlangt, verlangt uiteindelijk naar zichzelf, en daarvoor heeft hij de ander nodig." Da's interessant, want in een stad als Brussel zijn er veel anderen - zo'n 1.154.635 spiegelloze zielen om exact te zijn.

Elke metrorit slaat iedereen zo'n 300 uitnodigingen af om zichzelf te verleiden, als je het zo bekijkt.

Het sociale dier in ons blijft, kortom, altijd op het perron staan, en ik durf er de volgende landstitel van RSC Anderlecht om te verwedden dat het er op treinperrons en in hypnotiserend schommelende piekuurwagons overal in Vlaanderen precies hetzelfde aan toegaat. We leven niet met elkaar, maar dansen naast elkaar heen. Billy Idol, en bij benadering De Kreuners, weten wat ik bedoel.

De vraag is dan: wat dan? Word ik advocaat van de anonieme stad, waar je jezelf elk etmaal opnieuw in verliest? Of help je anderen een spiegel voorhouden die niet noodzakelijk de hunne is? Ben ik de maitresse die mensen voor het blok zal stellen? Even verzitten in de metro, en voor één keer niet kijken naar de kleren van mensen, voor één keer niet denken naar welke dagdagelijkse job zij heen sporen, maar vragen: "What's going on?"

Ik dook de metro in, aan Sint-Katelijne. Nog vier haltes, en ik zou thuis zijn. Daar wachtte een spiegel die weinig perspectief biedt. De stad daarentegen, is als een diamant. Duizenden facettenogen kijken je aan, elke dag opnieuw. Ze zeggen je meer over wie je bent dan je denkt. Ze hebben niet noodzakelijk gelijk. Maar de massa maakt nooit dezelfde fouten. En dus ben ik elke metrorit opnieuw zo vrij als een vogel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234